Ήταν αυτοκτονία, όπως ανακοινώθηκε επίσημα, ή μήπως κάτι άλλο;
Η Μέριλιν στα γυρίσματα της ταινίας «Επτά Χρόνια Φαγούρα» το 1954
Ο ιατροδικαστής, Τόμας Νογκούτσι, ο άνθρωποις που τότε βρισκόταν στην πρώτη γραμμή της υπόθεσης, σπάει τη σιπωπή του μετά από όλα αυτά τα χρόνια και μέσα από το μέσα από το βιβλίο της Αν Σουν Τσόι, LA Coroner, αποκαλύπτει τις τύψεις που τον βασανίζουν και τις αμφιβολίες του για το επίσημο πόρισμα θανάτου της Μέριλιν Μονρόε.
Η πρώτη επαφή με την υπόθεση
Όταν ο 35χρονος τότε Νογκούτσι, ένας από τους νεότερους βοηθούς ιατροδικαστές, έλαβε το σημείωμα για να διενεργήσει νεκροψία της Μέριλιν Μονρόε, έμεινε άφωνος. Η πρώτη του σκέψη ήταν η ίδια με του υπόλοιπου κόσμου: πώς είναι δυνατόν η γυναίκα που μόλις πριν από δύο μήνες είχε τραγουδήσει «Happy Birthday, Mr. President» να βρίσκεται στο νεκροτομείο;
Το σημείωμα που είχε στα χέρια του τότε ο Νογκούτσι, περιέγραφε την κατάσταση στην οποία είχε βρεθεί νεκρή η Μέριλιν: γυμνή, ξαπλωμένη μπρούμυτα, με το χέρι της να ακουμπά το τηλέφωνο. Στο διπλανό κομοδίνο, υπήρχαν διάφορα μπουκάλια με χάπια. Η αρχιλή εκτίμηση ήταν ξεκάθαρη: υπερβολική δόση υπνωτικών. Μια «συνηθισμένη αυτοκτονία», σκέφτηκε αρχικά ο Νογκούτσι.
Ο νεαρός Νογκούτσι με την σχολαστικότητα που τον διέκρινε, εξέτασε κάθε εκατοστό του σώματος της Μέριλιν. Δεν εντόπισε κάποιο σημάδι από βελόνα που να υποδηλώνει ένεση ναρκωτικών, ενώ κατά τη διάρκεια της νεκροψίας πήρε και δείγματα αίματος, ούρων και οργάνων τα οποία εστάλησαν για τοξικολογικές εξετάσεις.
Ωστόσο, όταν ήρθαν τα αποτελέσματα, ο συναγερμός ήχησε στο μυαλό του. Ο επικεφαλής τοξικολόγος, Raymond Abernathy, αφού διαπίστωσε θανατηφόρα επίπεδα ουσιών στο αίμα της, αποφάσισε ότι ήταν άσκοπο να γίνουν περαιτέρω εξετάσεις στο στομάχι και τα άλλα όργανα.
.webp?t=Zw3pm72uNajvGtjpZk_Xcg)
Ο Abernathy, αφού βρήκε θανατηφόρα επίπεδα πεντοβαρβιτάλης και ένυδρης χλωράλης στον οργανισμό της σταρ, αποφάσισε ότι ήταν άσκοπο να διεξαχθούν πρόσθετες εξετάσεις στο στομάχι και σε άλλα όργανα.
«Ένα κύμα άγχους κατέκλυσε τον Nογκούτσι», γράφει η Τσόι στο βινλίο της. «Ήξερε ότι η μη διενέργεια πρόσθετων εξετάσεων θα γινόταν πρόβλημα γι’ αυτόν. Άφησε πάρα πολλά ερωτήματα αναπάντητα και, τελικά, ως ο παθολόγος που διεξήγαγε τη φυσική νεκροψία, θα θεωρούνταν υπεύθυνος».
Η απόφαση αυτή έμελλε να στοχειώσει τον Νογκούτσι για δεκαετίες καθώς χωρίς πλήρη ανάλυση, δεν μπορούσε να αποκλειστεί η πιθανότητα η Μέριλιν να είχε δηλητηριαστεί με ένεση και να μην είχε καταπιεί τα χάπια.
Το δίλημμα ενός νεαρού ιατροδικαστή
Ο Νογκούτσι, ως ένα από τα νεότερα μέλη της ομάδας, ένιωθε ανίσχυρος να αμφισβητήσει τους ανωτέρους του. Ήταν νέος στη δουλειά, υπό αναστολή και δεν ήθελε να δημιουργήσει πρόβλημα. Έτσι, το επίσημο πόρισμα εκδόθηκε, ανακοινώνοντας ότι η Μέριλιν Μονρόε πέθανε από «πιθανή αυτοκτονία».
Τα χρόνια πέρασαν και ο Νογκούτσι εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο διάσημους ιατροδικαστές, επιβλέποντας τις νεκροψίες προσωπικοτήτων όπως ο Ρόμπερτ Φ. Κένεντι και η Νάταλι Γουντ. Ωστόσο, η υπόθεση της Μέριλιν δεν έφυγε ποτέ από το μυαλό του. Γιατί του είχε ανατεθεί μια τόσο υψηλού προφίλ νεκροψία; Ήταν πιόνι σε μια συγκάλυψη; Αυτά τα ερωτήματα παρέμειναν αναπάντητα.
Σήμερα, ο Τόμας Νογκούτσι, σε προχωρημένη ηλικία, εξομολογείται ότι οι αμφιβολίες για το θάνατο της Μέριλιν Μονρόε δεν τον εγκατέλειψαν ποτέ. Η έλλειψη πλήρους ανάλυσης, η βιασύνη για το επίσημο πόρισμα και οι αναπάντητες ερωτήσεις τον στοιχειώνουν ακόμα. Η σιωπή του ιατροδικαστή έσπασε, αλλά το μυστήριο γύρω από τον θάνατο του θρυλικού συμβόλου του σεξ παραμένει άλυτο.
Φόβοι ότι θα τον θεωρήσουν ύποπτο
Ο Νογκούτσι δεν μπόρεσε να ξεπεράσει πραγματικά αυτές τις βασανιστικές αμφιβολίες και για δεκαετίες φοβόταν ακόμη και ότι μπορεί να κατονομαστεί ως ύποπτος για τον θάνατό της, λέει η Τσόι. Καθώς η καριέρα του προχωρούσε, έγινε σχεδόν τόσο διάσημος – και αμφιλεγόμενος – όσο μερικές από τις διασημότητες των οποίων τις νεκροψίες πραγματοποίησε. Ήταν η έμπνευση για την τηλεοπτική σειρά του Τζακ Κλάγκμαν «Quincy ME», η οποία διήρκεσε οκτώ σεζόν.
Περιγράφοντάς τον ως «ακατάστατο, απίστευτο… λαμπρό και αυτοαναφορικό», η Τσόι καταλήγει, «Τελικά, το εγώ του – η ακόρεστη λαχτάρα του να ανήκει κάπου, να τον βλέπουν και να τον εκτιμούν για την εμπειρία του, όχι μόνο η οικογένειά του, οι φίλοι και οι συνάδελφοί του, αλλά ολόκληρος ο κόσμος – ήταν η πτώση του».
Ο Nογκούτσι έχασε τη δουλειά του δύο φορές κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Πρώτα το 1969, εν μέσω κατηγοριών για κακοδιαχείριση, αλλά την επανέκτησε κατόπιν έφεσης, ισχυριζόμενος ότι ήταν στόχος ρατσισμού. Και πάλι το 1982, μετά τον ειλικρινή χειρισμό του σε θανάτους διασημοτήτων, συμπεριλαμβανομένου του θανάτου της Nάταλι Γουντ Αυτή τη φορά υποβιβάστηκε σε θέση ειδικού ιατρού. Τελικά συνταξιοδοτήθηκε το 1999.
