Το βασικό ερώτημα είναι αν οι χρήστες κινητών έχουν «εύλογη προσδοκία ιδιωτικότητας» για τα δεδομένα τοποθεσία
Το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών καλείται να αποφασίσει αν τα λεγόμενα «εντάλματα γεωεντοπισμού» (geofence warrants) παραβιάζουν την συνταγματική απαγόρευση των παράλογων ερευνών, όπως προβλέπει η Τέταρτη Τροπολογία του Συντάγματος.
Η υπόθεση συνδέεται με τον Okello Chatrie, ο οποίος λήστεψε περίπου 195.000 δολάρια από τράπεζα στα προάστια του Ρίτσμοντ στη Βιρτζίνια και διέφυγε αρχικά της σύλληψης. Η αστυνομία τελικά τον εντόπισε αξιοποιώντας μια τεχνολογία που δημιουργεί έναν εικονικό «φράχτη» (geofence) γύρω από τον τόπο του εγκλήματος και συλλέγει δεδομένα τοποθεσίας από κινητά τηλέφωνα που βρίσκονταν στην περιοχή.
Τι είναι τα geofence warrants
Τα συγκεκριμένα εντάλματα λειτουργούν αντίστροφα από τις παραδοσιακές αστυνομικές έρευνες. Αντί να υπάρχει ήδη ύποπτος, η αστυνομία ξεκινά από έναν τόπο εγκλήματος και ζητά από εταιρείες τεχνολογίας να εντοπίσουν όλες τις συσκευές που βρίσκονταν εκεί τη δεδομένη χρονική στιγμή.
Στη συνέχεια, οι αρχές περιορίζουν σταδιακά τη λίστα μέχρι να εντοπίσουν πιθανούς υπόπτους.
Οι εισαγγελείς υποστηρίζουν ότι η πρακτική αυτή έχει βοηθήσει στην εξιχνίαση υποθέσεων που διαφορετικά θα παρέμεναν ανεξιχνίαστες, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχουν κάμερες ή άλλα στοιχεία.
Αντιδράσεις για την παραβίαση της ιδιωτικότητας
Οργανώσεις υπεράσπισης πολιτικών δικαιωμάτων υποστηρίζουν ότι τα εντάλματα γεωεντοπισμού αποτελούν «έρευνες-σκούπα», καθώς καταγράφουν δεδομένα αθώων πολιτών απλώς επειδή βρέθηκαν σε συγκεκριμένο σημείο.
Ακαδημαϊκοί προειδοποιούν ότι μια απόφαση υπέρ της πρακτικής θα μπορούσε να οδηγήσει σε ευρύτερη χρήση μαζικών ψηφιακών ερευνών χωρίς επαρκείς εγγυήσεις.
Αντίθετα, ομάδες που μελετούν την αστυνόμευση ζητούν μια πιο ισορροπημένη προσέγγιση, σημειώνοντας ότι μια πλήρης απαγόρευση θα μπορούσε να εμποδίσει σημαντικές έρευνες εγκλημάτων.
Η πορεία της υπόθεσης Chatrie
Στην περίπτωση του Chatrie, το ένταλμα γεωεντοπισμού οδήγησε σε περαιτέρω έρευνα στο σπίτι του, όπου η αστυνομία εντόπισε σχεδόν 100.000 δολάρια σε μετρητά, μέρος των οποίων έφερε δεσμίδες από την τράπεζα.
Ο ίδιος τελικά δήλωσε ένοχος και καταδικάστηκε σε σχεδόν 12 χρόνια φυλάκισης, όμως οι δικηγόροι του υποστηρίζουν ότι τα στοιχεία δεν θα έπρεπε να είχαν γίνει δεκτά, καθώς προήλθαν από παράνομη παραβίαση της ιδιωτικότητας.
Ένα ομοσπονδιακό δικαστήριο είχε αρχικά κρίνει ότι υπήρξε παραβίαση δικαιωμάτων, αλλά επέτρεψε τη χρήση των στοιχείων, επειδή οι αρχές πίστευαν ότι ενεργούσαν νόμιμα.
Το ευρύτερο νομικό ζήτημα
Η υπόθεση εντάσσεται σε μια μεγαλύτερη συζήτηση για το πώς εφαρμόζεται το Σύνταγμα του 1791 σε σύγχρονες τεχνολογίες.
Το Ανώτατο Δικαστήριο είχε εξετάσει παρόμοιο ζήτημα το 2018, όταν έκρινε ότι η παρακολούθηση κινητού χωρίς ένταλμα για μεγάλο χρονικό διάστημα παραβίαζε την ιδιωτικότητα.
Στο νέο πλαίσιο, το βασικό ερώτημα είναι αν οι χρήστες κινητών έχουν «εύλογη προσδοκία ιδιωτικότητας» για τα δεδομένα τοποθεσίας τους, ακόμη και όταν αυτά συλλέγονται από τρίτους όπως εταιρείες κινητής τηλεφωνίας και τεχνολογίας.
Η απόφαση του Δικαστηρίου αναμένεται να έχει σημαντικές συνέπειες για το μέλλον της ψηφιακής παρακολούθησης και των αστυνομικών ερευνών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
