Είναι πραγματικά απογοητευτική και προσβλητική η προσέγγιση της κυβέρνησης στο αγροτικό ζήτημα, όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, τη στάση πληρωμών που ακολούθησε και τέλος τις αγροτικές κινητοποιήσεις που η ίδια προκάλεσε.
Αιχμή του δόρατος, η θέση της κυβέρνησης ότι «ο έντιμος αγρότης δεν έχει τίποτα να φοβάται». Μέγα λάθος, ό έντιμος αγρότης είναι ο μόνος που πληρώνει την όποια απάτη, αστοχία ή λάθος.
Έχει να φοβάται τους ανέντιμους πολιτικούς, τεχνοκράτες και δημοσίους υπαλλήλους, οι οποίοι στις πλάτες του και με τα δικά του χρήματα πλουτίζουν παράνομα και χρηματοδοτούν το πελατειακό τους κράτος.
Έχει να φοβάται τα κυκλώματα των ελληνοποήσεων, των οποίων το μέλλον διαγράφετε λαμπρό, αφού τα τιμολόγια, με βάση τα οποία θα δίνονται πλέον οι επιδοτήσεις, θα γίνουν το βασικό τους εργαλείο.
Έχει να φοβάται τους διεφθαρμένους υπάλληλους, των διεφθαρμένων ελεγκτικών μηχανισμών, οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα, ακόμη και σήμερα, να τον «τυλίξουν σε μια κόλα χαρτί», και συχνά το κάνουν για πολλούς και διαφόρους λόγους.
Έχει να φοβάται τον αναξιόπιστο και αποδιοργανωμένο κρατικό μηχανισμό, ο οποίος ελαφρά τη καρδία, δεν θα ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, ούτε χρονικά ούτε ποσοτικά και έτσι θα καταστήσει και τον παραγωγό αναξιόπιστο έναντι των δικών του υποχρεώσεων.
Έχει να φοβάται το ευμετάβλητο φορολογικό, νομικό και κανονιστικό περιβάλλον μέσα στο οποίο επιχειρεί, υπό τριτοκοσμικές συνθήκες και παντελή έλλειψη σχεδιασμού από την συντεταγμένη πολιτεία.
Έχει να φοβάται τους ανύπαρκτους ή απολύτως ελεγχόμενους από την κυβέρνηση θεσμούς.
Έχει να φοβάται τέλος, το διεφθαρμένο, υποτιθέμενο αγρότη. Το πολύεργαλείο του συστήματος, ο οποίος έναντι συνήθως αδράς αμοιβής, η οποία προέρχεται από κλεμμένα χρήματα των αγροτών, διασφαλίζει τα πάσης φύσεως συμφέροντά των αφεντικών του (πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά…).
Εδώ ισχύει απολύτως η παροιμία, «εκεί που μας χρωστούσανε, μας πήραν και το βόδι». Άνθρωποι υπόλογοι για παράνομες επιδοτήσεις, εμφανίζονται ενώπιων «υποτιθέμενων» θεσμικών οργάνων, όπως η εξεταστική επιτροπή της βουλής, με απύθμενο θράσος, εριστική και προσβλητική συμπεριφορά προς όλους.
Κυρίως όμως προς του «έντιμους» κατά την κυβέρνηση αγρότες, ή τους χαζούς κατά κοινή ομολογία.
Διότι, ίσως είμαστε η μοναδική, θεωρητικά «πολιτισμένη» χώρα, όπου τον απατεώνα τον θεωρούμε έξυπνο και όχι απατεώνα!
Έτσι απολαμβάνουμε σε τηλεοπτική κάλυψη, ανεκδιήγητους τύπους να μας κουνάνε το δάχτυλο και να μας φτύνουν κατάμουτρα, βασιζόμενοι στα λεφτά της μαμάς τους, στην τύχη τους, που τους φέρνει και άλλα λεφτά, αλλά κυρίως στην κάλυψη από το κόμμα τους που ελέγχει τα πάντα. Ενίοτε ανακηρύσσονται και τοπικοί ήρωες, πρωτοστατούντων των χρήσιμων ηλιθίων, που αποτελούν τους κομματικούς στρατούς και που ελπίζουν κάποια μέρα να αποκτήσουν και αυτοί Ferrari, έστω και σε μπρελόκ!
Προφανώς ο κύριος Ferrari, η κυρία Porsche, ο κύριος Φραπές και ο κύριος Χασάπης, μας γράφουν όλους στα παλαιότερα των υποδημάτων τους. Καλύπτονται πλήρως από εκείνο το φασιστικό απολειφάδι, που όμως είναι αντιπρόεδρος του κυβερνόντος κόμματος και υπουργός, ο οποίος δήλωσε ευθαρσώς ότι η πλειοψηφία της βουλής αποφασίζει ποιος είναι ένοχος και ποιος αθώος και όχι η δικαιοσύνη. Θεσμός για τον οποίο όλοι έχουμε άποψη και «λαμπρά» πρόσφατα παραδείγματα όπως τα Τέμπη και οι υποκλοπές.
Ο πρωτογενής τομές στη χώρα τελείωσε και αυτό δεν είναι άποψη, είναι ψυχροί και αμείλικτοι αριθμοί.
Αργά στην αρχή, αλλά πάντα σταθερά και μεθοδικά, από τους τσιφλικάδες, τους κατακτητές τους μεσάζοντες και τους μεσίτες, φτάσαμε στις σωσμένες από εμάς τράπεζες, που δεν πληρώνουν καν φόρους και την ααδε.
Πιθανόν, και για την αγροτική παραγωγή, να αποτελούμε ως χώρα και λαός το πειραματόζωο της Ευρώπης.
Σε κάθε περίπτωση αυτό το «τσούρμο» που παριστάνει την κυβέρνηση, τοποθέτησε την βαριά ταφόπλακα, εξαφανίζοντας ακόμη και την προοπτική ή το όνειρο, με ότι αυτό συνεπάγεται για τις επόμενες γενιές.
Τσαπραΐλης Αχιλλέας
Κτηνοτρόφος σε αποδρομή.
