Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται το ανησυχητικό φαινόμενο αλλοίωσης της ελληνικής γλώσσας μέσω μίας αλόγιστης χρήσης ξενόγλωσσων όρων, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν απολύτως επαρκείς και εύστοχες ελληνικές αποδόσεις. Πρόκειται για μια τάση που συχνά αγγίζει τα όρια της γλωσσικής γελοιότητας και της πολιτισμικής υποτίμησης.
Από αυτή τη γλωσσική γελοιότητα δεν φαίνεται να απουσιάζει ούτε ο Δήμος Τρικκαίων. Έτσι, μετά το “FOREST PARK” στο λόφο του Προφήτη Ηλία –που όμως ούτε “FOREST” ήταν ούτε και “PARK”· τι απέγινε άραγε το ευφάνταστο εκείνο πόνημα;– πρόσφατα ανακοινώθηκαν λεπτομέρειες του έργου «Ανοικτό Κέντρο Εμπορίου», το οποίο συνοδεύεται από τον διακριτικό, λέει, τίτλο “Open Mall”!!
Ποια ακριβώς είναι η προστιθέμενη αξία της αγγλικής ονομασίας; Δεν αρκούσε το «Ανοικτό Κέντρο Εμπορίου»; Επιπλέον, ο όρος “Mall” παραπέμπει σε εμπορικά συγκροτήματα με συγκεκριμένες υποδομές και προδιαγραφές, όπως χώρους στάθμευσης, δημόσιες τουαλέτες, οργανωμένη πρόσβαση και ενιαίο σχεδιασμό, που στην προκειμένη περίπτωση μάλλον απουσιάζουν. Επομένως, όχι μόνο υιοθετείται αδόκιμα ένας ξενικός όρος, αλλά χρησιμοποιείται και καταχρηστικά.
Το ζήτημα, βέβαια, δεν είναι η δημιουργική επαφή της Ελληνικής με άλλες γλώσσες, κάτι που ανέκαθεν συνέβαινε. Το πραγματικό πρόβλημα είναι η άκριτη, επιδεικτική και πολλές φορές αδόκιμη χρήση ξενόγλωσσων όρων, η οποία υποβαθμίζει τη γλωσσική παιδεία και επηρεάζει ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους, καλλιεργώντας φτωχότερη έκφραση και επιφανειακή επικοινωνία, με οτιδήποτε αυτό σημαίνει για το μέλλον των ιδίων και της χώρας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΤΕΝΤΑΚΗΣ
