Στην ερώτηση της παράταξης μας στην ειδική συνεδρίαση Λογοδοσίας της 27/11/2025 για το αν υπάρχει σχεδιασμός για αξιοποίηση των ιαματικών πηγών Ριζώματος η απάντηση της Δημοτικής Αρχής ήταν «δεν υπάρχουν χρήματα» και «μακάρι να βρεθεί κάποιος ιδιώτης να τις αξιοποιήσει».
Θεωρώ απαράδεκτη έως τραγική αυτή την απάντηση όχι για επικοινωνιακούς λόγους αλλά καθαρά για αναπτυξιακούς – θεσμικούς λόγους. Δεν είναι πολιτική απάντηση. Είναι παραίτηση του θεσμικού μας ρόλου.
Οι ιαματικές Πηγές αποτελούν φυσικό πόρο υψηλής προστιθέμενης αξίας ο οποίος μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη, να στηρίξει τις προσπάθειες αντιμετώπισης της ερήμωσης της υπαίθρου, να ενισχύσει την τοπική οικονομία μέσω μιας ήπιας τουριστικής ανάπτυξης, να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και σταθερή τοπική δραστηριότητα, να συνδυαστεί με τον οικοτουρισμό και αγροτουρισμό καθώς και με τα Μετέωρα, τις ομορφιές του ορεινού όγκου, το Μύλο των Ξωτικών, τα αρχαιολογικά ευρήματα και την αγιοποίηση του παπά Δημήτρη στον Πλάτανο, το σπήλαιο της Θεόπετρας και άλλα αξιοθέατα του Νομού παρουσιάζοντας ένα ολοκληρωμένο τουριστικό προϊόν.
Αυτή η απάντηση συνιστά:
- έλλειψη στοιχειώδους οράματος αναπτυξιακής προοπτικής του Δήμου
- υποβάθμιση του ρόλου του Δήμου και γενικά της Αυτοδιοίκησης
- αθέτηση προεκλογικών δεσμεύσεων της Δημοτικής Αρχής όταν στο προεκλογικό πρόγραμμα αναφέρει την »κατασκευή υδροθεραπευτηρίου στον Ιαματικό Πόρο Ριζώματος με κόστος 1,81 εκ.»
- έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού
- και κυρίως αποποίηση της ευθύνης για ένα φυσικό πόρο που ανήκει στην τοπική κοινωνία
Οι Δήμοι δεν λειτουργούν ως μεσίτες που εύχονται να βρεθεί ένας ιδιώτης. Λειτουργούν ως θεσμοί τοπικής διακυβέρνησης με αποστολή να σχεδιάζουν, να διεκδικούν και να αξιοποιούν πόρους εθνικούς, ευρωπαϊκούς, αναπτυξιακούς.
Εξάλλου κανένα μεγάλο αναπτυξιακό έργο δεν υλοποιείται με ίδιους πόρους. Τα χρήματα δεν βγαίνουν από το συρτάρι του Δήμου. Η Δημοτική Αρχή οφείλει να σχεδιάζει, να ωριμάζει μελέτες και να διεκδικεί πόρους και να εντάσσει τα έργα σε προγράμματα συγχρηματοδοτούμενα η μη. Πολιτική βούληση απαιτείται. Θέλουν να γίνει το έργο η όχι.
Κανένα στρατηγικό σχέδιο δεν ξεκινά με μοιρολατρικές ευχές, και οι κοινωνίες δεν αναπτύσσονται με ευχές.
Εκτός αν έχουν αποφασίσει να καταδικάσουν τον πρώην Δήμο Παραληθαίων σε μια υποβαθμισμένη περιοχή αφού:
- προωθούν το τεράστιο φωτοβολταικό των 430 MW στο Ελληνόκαστρο.
- εγκατέλειψαν το έργο του βιολογικού καθαρισμού Ριζώματος – Πλατάνου το οποίο απεντάχθηκε πριν ένα χρόνο.
- Ακύρωσαν το αντιπλημμυρικό Ριζώματος μεταφέροντας τα χρήματα στο κολυμβητήριο της πόλης.
- και πρόσφατα αποφάσισαν τη δημιουργία ζώνης ανάσχεσης πλημμυρών από τη Γέφυρα Κουίντας –Λεπτοκαρυά – Περδικοράχη μέχρι τα όρια της Ράξας χωρίς πολλή σκέψη και διαβούλευση για να μην χαθούν χρήματα από την χρηματοδότηση του έργου των αναπλάσεων της πόλης.
Πάντα η Δημοτική μας Αρχή βρίσκει χρήματα για έργα βιτρίνας ακολουθώντας την τακτική να επενδύει εκεί που φαίνεται κι όχι εκεί που χρειάζεται. Αυτό όμως αποτελεί προσβολή στην κοινή λογική και την Ισότητα των Δημοτών.
Λώρεν Κασσοπούλου
Δημ. Σύμβουλος Δ.Τρικκαίων
Παράταξη «Τρίκαλα Τόπος Να Ζούμε»
