Είναι επιβλαβές να ρωτάς πρώτα το ChatGPT;
Η εισαγωγή ήταν σύντομη και σαφής: «Γεια, έχω μηδενικό IQ. Παρακαλώ πείτε μου την απάντηση, θα ήταν πολύ ωραίο». Αυτό είχε πληκτρολογήσει ο μαθητής στο παράθυρο διαλόγου του chatbot.
Μαθητής: Εσύ ηλίθιο πλάσμα.
Chatbot: Συγγνώμη αν αυτό είναι απογοητευτικό! Ας το δουλέψουμε μαζί.
Μαθητής: Δεν θέλω να το σκέφτομαι. Απλώς πες μου. Ποιο είναι το πρόβλημά σου;! Chatbot: Λυπάμαι αν σε εκνεύρισα. Είμαι εδώ για να σε βοηθήσω να βρεις μόνος σου τη λύση.
Μαθητής: Δεν έχω καμία διάθεση για σένα.
Έτσι μοιάζει η παιδαγωγική στην εποχή των chatbots;
Η Τεχνητή Νοημοσύνη κατακτά ραγδαία το σχολείο, ακόμη και εκεί όπου παραμένει εκτός της σχολικής αίθουσας. Σύμφωνα με τη μελέτη «JIM», τα τρία τέταρτα των νέων 12 έως 19 ετών χρησιμοποιούν πλέον Τεχνητή Νοημοσύνη για τα μαθήματά τους. Στην πράξη, αυτό σημαίνει συχνά ότι δεν ενεργοποιούν πλέον τον εγκέφαλό τους.
«Τα μαθήματα για το σπίτι είναι νεκρά», διαπιστώνει ο εκπαιδευτικός από το Τύμπιγκεν, Florian Nuxoll. «Πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε το σχολείο από τη βάση του».
Σε αντίθεση με άλλες τεχνολογίες, η ΤΝ εισχωρεί στην ίδια την ουσία της σχολικής εργασίας. Η αριθμομηχανή απάλλαξε τους μαθητές από τη νοερή αριθμητική, αλλά η ΤΝ αναλαμβάνει την ίδια τη σκέψη. «Τίποτα δεν γίνεται αποδεκτό από τους μαθητές τόσο γρήγορα όσο κάτι που τους γλιτώνει από κόπο», λέει ο Nuxoll. «Αν ήμουν μαθητής τότε, δεν θα είχα ενεργήσει διαφορετικά».
Γνωστική ατροφία
Είναι επιβλαβές να ρωτάς πρώτα το ChatGPT; Η τεχνολογία υπάρχει για να μας απαλλάσσει από εργασία, αλλά στην εκπαίδευση, αυτή η αποφυγή είναι αντιπαραγωγική. Η μαθησιακή διαδικασία συνίσταται στην υπέρβαση δυσκολιών. Όποιος παραμερίζει όλα τα εμπόδια μπορεί να φτάνει πιο γρήγορα στον στόχο, αλλά δεν μαθαίνει τίποτα στην πορεία.
Ο Nuxoll μιλά για «Skill Skipping» (παράκαμψη δεξιοτήτων), όπου σημαντικές ικανότητες δεν αποκτώνται πλέον. Άλλοι επιστήμονες το ονομάζουν «γνωστική ατροφία» (πνευματική παρακμή).
Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) επιβεβαιώνει αυτό το φαινόμενο. Σε μελέτη από την Τουρκία, μαθητές με υποστήριξη ΤΝ έλυσαν καλύτερα μαθηματικά προβλήματα, αλλά κατανόησαν χειρότερα τη θεωρία, σημειώνοντας 17% χειρότερες επιδόσεις στις τελικές εξετάσεις χωρίς βοήθεια. Ωστόσο, άλλες μελέτες δείχνουν ότι αν η ΤΝ χρησιμοποιηθεί ως «sparring partner» για να επεξηγήσει βήμα προς βήμα και κριτική ανάλυση–, μπορεί να γίνει ένας ισχυρός επιταχυντής μάθησης.
Η ανασφάλεια των εκπαιδευτικών
Το «Γερμανικό Σχολικό Βαρόμετρο» δείχνει ότι η πλειονότητα των εκπαιδευτικών δεν εμπιστεύεται τη νέα τεχνολογία. Σχεδόν δύο στους τρεις πιστεύουν ότι η κριτική σκέψη των μαθητών υποφέρει. Πολλοί εκπαιδευτικοί δεν ξέρουν πώς να ενσωματώσουν την ΤΝ στο μάθημα, καθώς δεν υπήρχε κατά τη διάρκεια των σπουδών τους.
Οι μαθητές, από την πλευρά τους, συχνά αφήνονται μόνοι τους. Μια έρευνα για το Ίδρυμα Vodafone έδειξε ότι το 38% των μαθητών δεν συζητά ποτέ το θέμα στο σχολείο, ενώ για πολλούς δεν υπάρχουν κανόνες χρήσης.
Προς μια «άδεια οδήγησης» για την ΤΝ
Στο Carl-Fuhlrott-Gymnasium στο Βούπερταλ, ο εκπαιδευτικός Felix Urban προσπαθεί να αλλάξει αυτή την κατάσταση μέσω ενός «KI-Führerschein» (άδεια οδήγησης ΤΝ). Οι μαθητές μαθαίνουν ότι τα chatbots είναι «μηχανές πιθανοτήτων» και όχι πηγές αλήθειας.
«O εγκέφαλος είναι σαν ένας μυς που πρέπει να γυμνάζεται», λέει ο Urban. Όταν οι μαθητές ρωτήθηκαν αν η χρήση της ΤΝ τους κάνει «πιο νωθρούς», ένα κορίτσι απάντησε: «Ναι, νιώθεις λίγο ανόητος ο ίδιος, γιατί ξέρεις ότι δεν προσπαθείς».
Το συμπέρασμα
Η εμπειρία στο Königin-Charlotte-Gymnasium στη Στουτγάρδη, με τον διευθυντή Benjamin Köhler, δείχνει ότι η λύση δεν είναι η πλήρης απαγόρευση, αλλά η ανάπτυξη της «αυτορρύθμισης». Όταν οι μαθητές κατανοούν τον ρόλο τους και χρησιμοποιούν την ΤΝ για δημιουργικά πρότζεκτ (όπως ο σχεδιασμός παιχνιδιών), τα αποτελέσματα είναι θετικά.
Η συμβουλή της ερευνήτριας Nataliya Kosmyna από το MIT παραμένει ο χρυσός κανόνας: «Πρώτα σκέψου, μετά χρησιμοποίησε την ΤΝ».
Στα δημοτικά σχολεία, όπως αυτό της Kristin van der Meer στο Πότσνταμ, η προσέγγιση είναι επίσης ενθαρρυντική. Η ΤΝ μπορεί να βοηθήσει στη διόρθωση κειμένων ή στη μάθηση, αρκεί το παιδί να κατανοεί ότι το chatbot δεν «γνωρίζει» τίποτα – απλώς παράγει περιεχόμενο. «Στο τέλος, ο άνθρωπος πάντα αποφασίζει», τονίζει η ίδια.
Η τεχνολογία δεν πρόκειται να εξαφανιστεί. Το στοίχημα για το σύγχρονο σχολείο είναι να μετατρέψει την ΤΝ από «ψηφιακό δεκανίκι» που προκαλεί ατροφία, σε ένα εργαλείο που ενισχύει την ανθρώπινη δημιουργικότητα και σκέψη.
Πηγή: Spiegel
