Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ) απασχολεί το 25-30% του πληθυσμού της Ευρώπης, ενώ στην Ελλάδα 4 στα 10 άτομα ταλαιπωρούνται από την πάθηση. Ωστόσο, μόνο ένας στους δέκα έχει αντιληφθεί σωστά τη διάγνωσή του, αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο χειρουργός Δρ Σάββας Χειρίδης.
Από τους ασθενείς που παρουσιάζουν συμπτώματα ΓΟΠ, ποσοστό 40-60% έχουν και οισοφαγίτιδα, σημειώνει ο κ. Χειρίδης και προσθέτει: «Η ΓΟΠ αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη καρκίνου του οισοφάγου, αυξάνοντας κι άλλο τη σημασία της διάγνωσης και της έγκαιρης και αποτελεσματικής θεραπείας της νόσου. Οι εξωοισοφαγικές εκδηλώσεις που σχετίζονται με τη ΓΟΠ εμφανίζονται σε ποσοστό έως και 50% των ασθενών με μη καρδιογενή πόνο στο στήθος. Το 78% των ασθενών αυτών παραπονείται για χρόνια βραχνάδα και το 82% για συμπτώματα άσθματος. Πάνω από το 50% των ασθενών με ΓΟΠ δεν έχουν ευρήματα κατά τη γαστροσκόπηση, γεγονός που καθιστά ακόμα πιο δύσκολη τη διάγνωση».
Δυστυχώς, αναφέρει ο κ. Χειρίδης, οι περισσότεροι ασθενείς με ΓΟΠ (80-90%) δεν αναζητούν ιατρική φροντίδα και επιλέγουν να κάνουν μόνοι τους αγωγή με αντιεκκριτικά φάρμακα (50%), τα οποία σταματούν την έκκριση οξέος από το στομάχι. «H εμπειρική θεραπεία με φάρμακα παρέχει ανακούφιση από την καούρα και σε ορισμένες περιπτώσεις υποχώρηση των επιπλοκών της νόσου. Ωστόσο, οι πιθανές μακροπρόθεσμες δυσμενείς επιδράσεις των φαρμάκων αυτών προβληματίζουν σήμερα τη διεθνή ιατρική κοινότητα, γιατί φαίνεται να σχετίζονται με προβλήματα όπως τα αυτόματα οστεοπορωτικά κατάγματα, οι λοιμώξεις με κλωστηρίδιο, η πνευμονία, η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12, οι παθήσεις του νεφρού και η άνοια».
Αντιμετώπιση της ΓΟΠ
Σύμφωνα με τον κ. Χειρίδη, η χειρουργική αντιπαλινδρομική επέμβαση αποτελεί την πλέον αποδεκτή εναλλακτική θεραπεία για συμπτωματική παλινδρόμηση οξέος ή χολής σε επιλεγμένους ασθενείς. Οι βασικές αρχές της χειρουργικής είναι η επιδιόρθωση της διαφραγματικής κήλης και η αποκατάσταση της διαφραγματικής βαλβίδας (κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας), με δημιουργία νέας βαλβίδας γύρω από τον ανώτερο στόμαχο (θολοπτύχωση). «Μελέτες που συγκρίνουν τις κλασικές με τις ρομποτικές τεχνικές παρουσίασαν παρόμοια αποτελεσματικότητα και επιπλοκές, με χαμηλότερη νοσηρότητα και βραχύτερη παραμονή στο νοσοκομείο στη ρομποτική ομάδα των μελετών. Η ικανοποίηση του ασθενούς μετά από ρομποτική επέμβαση είναι υψηλή στις περισσότερες από τις μελέτες αυτές». Ο κ. Χειρίδης εξηγεί ότι «η ρομποτική χειρουργική παρέχει τρισδιάστατη απεικόνιση και αρθρωτά εργαλεία που οδηγούν σε μεγαλύτερη ευχέρεια κινήσεων για τον χειρουργό. Τα νέα ρομποτικά συστήματα προσφέρουν επίσης τη δυνατότητα χειρουργικής διά μέσου μιας μικροτομής , πλήρους ψηφιακού ελέγχου της χειρουργικής αίθουσας και διεγχειρητικής πλοήγησης».
Η Ρομποτική Αποκατάσταση Παλινδρόμησης αποτελεί εξέλιξη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής και πραγματοποιείται μέσω 5 μικρών οπών 0,5-1,5 εκατοστών, με χρήση ρομποτικού συστήματος, το οποίο διευκολύνει σημαντικά τους εγχειρητικούς χειρισμούς και ιδιαίτερα την ενδοκοιλιακή συρραφή.
