Νόσος Αλτσχάιμερ: Βασικές αλλαγές στον εγκέφαλο επιταχύνονται μετά την ηλικία των 65 ετών, σύμφωνα με νέα μελέτη.
Τώρα, νέα έρευνα υποδηλώνει ότι μπορεί να υπάρχει ένα κρίσιμο παράθυρο στο τελευταίο τρίτο της ζωής (λίγο πριν τα 70 και μετά) όταν πολλαπλές βιολογικές αλλαγές, που συνδέονται με τη νόσο Αλτσχάιμερ, αρχίζουν να επιταχύνονται ταυτόχρονα.
Αυτό το εύρημα θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες σκέφτονται την έγκαιρη ανίχνευση και παρέμβαση.
Τι διαπίστωσε η μελέτη
Οι ερευνητές παρακολούθησαν μια σειρά βιολογικών δεικτών που σχετίζονται με τη νόσο Αλτσχάιμερ σε διαφορετικές ηλικίες.
Παρατήρησαν ότι αντί να αλλάζουν σταθερά με την πάροδο του χρόνου, αρκετοί βασικοί δείκτες άρχισαν να μετατοπίζονται πιο γρήγορα μέσα κατά τη διάρκεια ενός πολύ συγκεκριμένου ηλικιακού παραθύρου.
Αυτό που ξεχώρισε δεν ήταν μόνο η καθαυτή αλλαγή, αλλά και ο συγχρονισμός. Διαφορετικές διεργασίες που συμβάλλουν στη νόσο Αλτσχάιμερ φάνηκαν να επιταχύνονται ταυτόχρονα και όχι ανεξάρτητα.
Ηλικία 68 ετών: Όταν τα προειδοποιητικά σημάδια της νόσου Αλτσχάιμερ αρχίζουν να επιταχύνονται
Ένα σταθερό μοτίβο εμφανίστηκε σε όλους τους δείκτες:
- Η φλεγμονή του εγκεφάλου (GFAP) σημείωσε ανοδική πορεία περίπου στην ηλικία των 68 ετών.
- Το σήμα νευρικής βλάβης (NfL) μετατοπίστηκε γύρω στην ηλικία των 71 ετών.
- Ένας δείκτης tau (p-tau181) άλλαξε πορεία κοντά στην ηλικία των 67 ετών.
- Η αμυλοειδής πρωτεΐνη του εγκεφάλου που μετρήθηκε με τομογραφίες PET έδειξε ένα σημείο καμπής περίπου στην ηλικία των 62 ετών.
- Ο όγκος του ιππόκαμπου άρχισε να μειώνεται ταχύτερα περίπου στην ηλικία των 68 ετών.
- Η συνολική ικανότητα σκέψης άρχισε να μειώνεται πιο απότομα γύρω στην ηλικία των 60 ετών.
- Δύο δείκτες αίματος που σχετίζονται με την tau, ο p-tau217 και ο p-tau181, έδειξαν και οι δύο σημεία καμπής περίπου στην ηλικία των 73 ετών.
Συνολικά, αυτά τα σημεία καμπής αφηγούνται μια ιστορία:
- Οι αλλαγές που σχετίζονται με το αμυλοειδές και οι γνωστικές μετατοπίσεις εμφανίστηκαν νωρίτερα, περίπου στα τέλη της δεκαετίας των 50 ετών έως τις αρχές της δεκαετίας των 60 ετών.
- Οι δείκτες συσσώρευσης πρωτεΐνης tau, φλεγμονής στον εγκέφαλο και νευρικής βλάβης ακολούθησαν στα τέλη της δεκαετίας των 60ετών με αρχές της δεκαετίας των 70 ετών.
Αυτή η αλληλουχία ευθυγραμμίζεται με αυτό που οι επιστήμονες έχουν από καιρό θεωρήσει για το πώς εκδηλώνεται η νόσος Αλτσχάιμερ: η αμυλοειδής συσσωρεύεται πρώτη, η tau ακολουθεί και η βλάβη των εγκεφαλικών κυττάρων έρχεται αργότερα.
Γιατί αυτό έχει σημασία
Η νόσος Αλτσχάιμερ περιγράφεται συχνά ως μια μακρά, σταδιακή διαδικασία. Αλλά αυτή η μελέτη υποδηλώνει ότι μπορεί να υπάρχει ένα ηλικιακό σημείο καμπής, όπου οι υποκείμενες αλλαγές γίνονται πιο ενεργές ή πιο στενά συνδεδεμένες.
Αυτό έχει σημασία για δύο λόγους.
- Πρώτον, μπορεί να βοηθήσει στην εξήγηση του γιατί τα συμπτώματα μπορούν να εμφανιστούν πιο γρήγορα μετά από μια ορισμένη ηλικία. Εάν πολλαπλές διεργασίες που σχετίζονται με ασθένειες επιταχύνονται ταυτόχρονα, ο εγκέφαλος μπορεί να φτάσει σε ένα σημείο καμπής νωρίτερα.
- Δεύτερον, υπογραμμίζει ένα πιθανό παράθυρο όπου η παρακολούθηση και η παρέμβαση θα μπορούσαν να είναι πιο αποτελεσματικές, πριν προκληθεί σημαντική βλάβη.
Γιατί οι αλλαγές μπορεί να επιταχυνθούν σε αυτήν την ηλικία
Ο ακριβής λόγος γι’ αυτήν την επιτάχυνση δεν είναι πλήρως κατανοητός, αλλά διάφοροι παράγοντες μπορεί να συμβάλλουν. Καθώς ο εγκέφαλος γερνάει:
- Οι διαδικασίες κυτταρικής επιδιόρθωσης γίνονται λιγότερο αποτελεσματικές
- Η φλεγμονή μπορεί να αυξηθεί
- Η ροή του αίματος και η μεταβολική λειτουργία μπορούν να αλλάξουν
Αυτές οι αλλαγές μπορούν να δημιουργήσουν συνθήκες που επιτρέπουν στις διαδικασίες που σχετίζονται με τη νόσο να εξελίσσονται ταχύτερα.
Αντί για μία μόνο αιτία, πιθανότατα συγκλίνουν ένας συνδυασμός ευπαθειών που σχετίζονται με την ηλικία.
Πώς αυτό θα μπορούσε να αλλάξει την μελλοντική ανίχνευση
Μία από τις πιο ελπιδοφόρες επιπτώσεις είναι η έγκαιρη ανίχνευση Εάν οι ερευνητές μπορέσουν να εντοπίσουν πότε ξεκινούν αυτές οι βιολογικές αλλαγές, μπορεί να καταστεί δυνατό να:
- Παρακολουθηθούν στενότερα τα άτομα υψηλού κινδύνου
- Αναπτυχθούν παρεμβάσεις που στοχεύουν στα πρώιμα στάδια της νόσου
- Βελτιωθεί το χρονοδιάγραμμα των κλινικών δοκιμών
Αντί να θεραπεύσουμε τη νόσο Αλτσχάιμερ μετά την εμφάνιση των συμπτωμάτων, η εστίαση θα μπορούσε να μετατοπιστεί σε παλαιότερες, προ-συμπτωματικές φάσεις.
Συμπέρασμα
Νέα έρευνα προσθέτει ένα σημαντικό κομμάτι στο παζλ της νόσου Αλτσχάιμερ. Υποδηλώνει ότι η νόσος μπορεί να μην εξελίσσεται με σταθερό ρυθμό, αλλά αντίθετα φτάνει σε μια φάση, όπου πολλαπλές βιολογικές διεργασίες επιταχύνονται ταυτόχρονα.
Η κατανόηση αυτού του χρονισμού θα μπορούσε να είναι το κλειδί για την έγκαιρη ανίχνευση και την πιο αποτελεσματική παρέμβαση καθώς φέρνει την επιστήμη ένα βήμα πιο κοντά στον προσδιορισμό του πότε και πώς να δράσουμε.
Πηγές:
studyfinds.com
nhs.uk
alz.org
