Το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων τιμά την 8η Μάρτη, μέρα μνήμης για τις εργάτριες που δώσανε έναν σκληρό αγώνα για ισοτιμία, αξιοπρέπεια και εργασιακά δικαιώματα!
Οι μεγάλοι γυναικείοι εργατικοί αγώνες των προηγούμενων αιώνων φωτίζουν και σήμερα το δρόμο του αγώνα και της συλλογικής δράσης για να διεκδικήσουμε όλα όσα έχουμε ανάγκη και μπορούν να εξασφαλίσουν την ισοτιμία και τη χειραφέτησή μας.
Το Εργατικό Κέντρο τιμώντας την 8η Μάρτη απευθύνει κάλεσμα στις εργαζόμενες του κλάδου που μοχθούν καθημερινά, δίνουν τη μάχη για το μεροκάματο, για δυνάμωμα της οργάνωσης μας, της πάλης μας ενάντια στην εκμετάλλευση και την ανισοτιμία.
Οι χώροι δουλειάς μας αποτελούν μια απέραντη «κοιλάδα των Τεμπών» για να αυγαταίνουν τα κέρδη τους μια χούφτα επιχειρηματικοί όμιλοι. Για τους βιομήχανους, το κράτος και τις κυβερνήσεις τους, οι ανάγκες των γυναικών, των εργαζόμενων συνολικά θεωρούνται κόστος.
Μπροστά στο κέρδος είναι αδίστακτοι, δε λογαριάζουν τις ζωές μας. Αυτό αποδεικνύεται και με το στυγνό εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» που κόστισε τη ζωή στις 5 νεκρές εργαζόμενες μανάδες του τόπου μας. Όπως και σε χιλιάδες εργαζόμενες που φεύγουν σακατεμένες σωματικά και ψυχικά από τη δουλειά τους εξαιτίας της εντατικοποίησης. Τα κέρδη τους βρωμάνε θάνατο.
Κυβερνήσεις και ΕΕ στο όνομα της «ισότητας των φύλων» καταργούν κατακτήσεις του εργατικού και γυναικείου κινήματος όπως η απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία. Ελλιπή έως ανύπαρκτα είναι τα μέτρα για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας, για την προστασία της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού.
Για τα κέρδη των λίγων και τη γεωστρατηγική αναβάθμιση τους σπρώχνουν τους λαούς στα πολεμικά σφαγεία, οι γυναίκες αποτελούν θύματα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και πολέμων. Στα πρώτα θύματα από τη νέα ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ – Ισραήλ και των συμμάχων τους στο Ιράν ήταν 168 νεκρές μαθήτριες του σχολείου θηλέων.
Για αυτό τώρα απαιτείται ξεσηκωμός!
Δυναμώνουμε την πάλη μας:
Για το δικαίωμα στην σταθερή εργασία- στο σταθερό ωράριο- για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας, της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, για δημιουργικό ελεύθερο χρόνο!
Γιατί αρνούμαστε να μπούμε στο μάτι του κυκλώνα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και της πολεμικής προετοιμασίας. Τώρα να κλείσουν όλες οι βάσεις του θανάτου, να επιστρέψουν πίσω όλες οι δυνάμεις, κάθε πολεμικό μέσο που βρίσκεται εκτός συνόρων.
Η δική μας 8η Μάρτη τιμά κάθε γυναίκα που αγωνίζεται, που δεν σκύβει το κεφάλι, που απαιτεί και διεκδικεί το αύριο.
