Τι είναι αυτό που κάνει έναν άνθρωπο να σηκώσει το χέρι του και να καταστρέψει ένα έργο τέχνης;
Είναι φόβος;
Είναι θυμός;
Είναι κάτι άλλο;
Είναι η αίσθηση ότι το ίδιο το έργο αποτελεί απειλή;Και πως γίνεται κάτι φτιαγμένο από υλικά να προκαλεί αναταραχή και να πρέπει να σβηστεί από την ύπαρξη;
Όταν ένα έργο αγγίζει την θρησκεία, τα ερωτήματα πληθαίνουν.
Που σταματά η ελευθερία της έκφρασης και που αρχίζει η προσβολή;
Ποιός αποφασίζει τι είναι ιερό και τι είναι βλάσφημο;
Και, το πιο σημαντικό, μπορεί η πίστη ενός ανθρώπου να απειλείται πραγματικά από ένα έργο τέχνης;
Αν μια εικόνα, ένα άγαλμα ή μια παράσταση κλονίζουν τόσο εύκολα την αλήθεια κάποιου, μήπως το πρόβλημα δεν είναι η τέχνη, αλλά το πόσο εύθραυστη είναι αυτή η πίστη;
Όσοι βανδαλίζουν, καταστρέφουν για να επιβάλουν την σιωπή.
Άλλα ποιον ωφελεί αυτή η σιωπή;
Κάθε φορά που η τέχνη διώκεται, η ιστορία έχει δείξει πως οι άνθρωποι γίνονται πνευματικά φτωχότεροι- σε φαντασία, σε σκέψη, σε ελευθερία.
Θέλουμε να ζούμε σε έναν κόσμο όπου η τέχνη λογοκρίνεται και καταστρέφεται;
Και αν σήμερα καταστρέφεται ένα έργο τέχνης επειδή θεωρήθηκε βλάσφημο, τι θα καταστραφεί αύριο;
Ένα άγαλμα;
Ενα βιβλίο;
Ένας Άνθρωπος;
*Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και σκηνοθέτης.
