Σήμερα τίθεται σε ισχύ η κατάργηση των ποσοστώσεων παραγωγής γάλακτος, η οποία είχε αποφασιστεί ήδη από το 2013 στα πλαίσια της τελικής συμφωνίας για την ΚΑΠ 2015-2021 ανάμεσα στην Κομισιόν, το Συμβούλιο και το Ευρωκοινοβούλιο και μάλιστα με την σύμφωνη γνώμη της τότε πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΑΑΤ κυρίων Τσαυτάρη και Χαρακόπουλου.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αυτό σημαίνει την εγκατάλειψη των μικρών και μεσαίων γαλακτοπαραγωγών σε όφελος των γαλακτοβιομηχανιών και των μεγάλων δικτύων παραγωγής, που πλέον θα ορίζουν αποκλειστικά τις τιμές, τις ημερομηνίες λήξης, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά και τις περιοχές συλλογής του γάλακτος.
Η κατάργηση των ποσοστώσεων χωρίς την μέριμνα για οποιοδήποτε πολιτική που θα εγγυάται τη βιωσιμότητα των οικογενειακών εκμεταλλεύσεων, οδηγεί σε περαιτέρω αστάθεια των τιμών, την συμπίεση τους κάτω από το κόστος παραγωγής και τελικά στην πλήρη ασυδοσία των πολυεθνικών της γαλακτοβιομηχανίας και των αλυσίδων σουπερ μάρκετ.
Ιδιαίτερα στη χώρα μας, μετά τα πλήγματα από την παράταση της ημερομηνίας λήξης στο φρέσκο γάλα, τις εναρμονισμένες πρακτικές του καρτέλ γάλακτος και τις αθρόες παράνομες ελληνοποιήσεις, οι έλληνες γαλακτοπαραγωγοί έρχονται τώρα αντιμέτωποι με την πλημμύρα εισαγόμενου γάλακτος από την βιομηχανοποιημένη κτηνοτροφία των χωρών του Βορά.
Η ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής, ιδίως των μικρομεσαίων εκμεταλλεύσεων με μέτρα μείωσης του κόστους παραγωγής και ριζική πάταξη των στρεβλώσεων της αγοράς, αποτελεί πλέον ύψιστη προτεραιότητα.
