Μια πρωτοποριακή θεωρία αποκαλύπτει μια εκπληκτική νέα μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της βαθμιδωτής πυραμίδας του Djoser
Αν και υπάρχουν ποικίλες εικασίες σχετικά με το πώς χτίστηκαν αυτά τα αρχιτεκτονικά θαύματα, οι ακριβείς μέθοδοι παραμένουν άγνωστες.
Μια νέα θεωρία που θα ανατρέψει τις παραδοσιακές αντιλήψεις
Για δεκαετίες, οι ειδικοί υπέθεταν ότι οι μεγάλες πέτρες που αποτελούσαν τις πυραμίδες μετακινούνταν με ράμπες, μοχλούς και ανθρώπινη εργασία. Πρόσφατη έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο PLOS ONE στις 5 Αυγούστου, ωστόσο, διαφωνεί με τη συμβατική σοφία, υποθέτοντας ότι η υδροκίνητη μηχανική μπορεί να κυριαρχούσε στη διαδικασία κατασκευής.
Στην έρευνα, που διεξήχθη από τον Xavier Landreau στο Γαλλικό Παλαιοτεχνικό Ινστιτούτο CEA, οι υδραυλικοί ανελκυστήρες που τροφοδοτούνταν από το νερό σε παρακείμενα κανάλια μπορεί να ήταν το κύριο μέσο για την ανύψωση τέτοιων ογκωδών λίθων ψηλότερα.
Η μελέτη επικεντρώνεται στη βαθμιδωτή πυραμίδα του Djoser, που κατασκευάστηκε γύρω στο 2680 π.Χ. Πρόκειται για ένα από τα πρωιμότερα και σημαντικότερα από αυτό που θα αποτελούσε ένα ενδεχόμενο είδος μνημείων που χτίστηκαν με τη χρήση ενός καινοτόμου συστήματος που βασίζεται σε υδραυλικούς ανελκυστήρες που τροφοδοτούνται με νερό.
Αξιοποιώντας τη δύναμη του νερού σε καθοδηγούμενα κανάλια εντός της κατασκευής, οι Αιγύπτιοι ίσως ήταν σε θέση να ανυψώσουν βαρείς λίθινους όγκους με σημαντικά λιγότερη προσπάθεια από ό,τι είχε γίνει προηγουμένως αντιληπτό.
Πώς θα μπορούσαν να λειτουργήσουν οι υδραυλικοί ανελκυστήρες
Η θεωρία των υδραυλικών ανελκυστήρων είναι καινοτόμος και λογική. Στην έρευνα, πιστεύεται ότι δύο φρεάτια στην Πυραμίδα Step μπορούν να θεωρηθούν ως κανάλια νερού. Καθώς το νερό θα εισερχόταν σε αυτά τα κανάλια, θα τροφοδοτούσε το σύστημα ανύψωσης που βασίζεται στην άνωση. Θα ανύψωνε μεγάλους, βαρέως βάρους ασβεστολιθικούς όγκους σε ογκώδεις πλατφόρμες, καθιστώντας εύκολη τη μετακίνησή τους στη θέση τους σε σύγκριση με ράμπες ή σκαλωσιές.
Κοντά στην πυραμίδα θα υπήρχε μια εγκατάσταση επεξεργασίας του νερού που θα επέτρεπε την παγίδευση των ιζημάτων πριν αυτά εισέλθουν στους υδραυλικούς αγωγούς, για την ομαλή λειτουργία τους.
Ένα νέο κεφάλαιο στην Αιγυπτιολογία
Η ομάδα των ερευνητών αναφέρεται σε αυτή την υδραυλική κατασκευαστική τεχνική ως «κατασκευή ηφαιστείου», κατά την οποία η πίεση του νερού ωθεί τις πέτρες διαδοχικά ψηλότερα μέσα στη δομή της πυραμίδας.
Αν αυτό υποστηριχθεί από άλλες έρευνες, θα πρόκειται για την πρώτη γνωστή χρήση υδραυλικής τεχνολογίας στην κατασκευή μνημειακών λίθων, μια σημαντική ανακάλυψη για την Αιγυπτιολογία.
Ενώ η θεωρία δεν απορρίπτει εντελώς τη χρήση ραμπών καθώς και άλλων συμβατικών μέσων, υποστηρίζει ότι η χρήση υδραυλικών ανελκυστήρων θα διευκόλυνε σημαντικά τη διαδικασία κατασκευής με την παρουσία παροχής νερού.
Η ανακάλυψη ανοίγει μεγάλες δυνατότητες για την επανερμηνεία του τρόπου με τον οποίο οι αρχαίοι Αιγύπτιοι έχτιζαν τις πυραμίδες τους, αποδεικνύοντας την εξελιγμένη κατανόηση της υδραυλικής καθώς και της μηχανικής.
Παρόλο που η υπόθεση αυτή βρίσκεται στη νεαρή της μορφή, οι προεκτάσεις της είναι εκτεταμένες. Εάν πρόσθετες έρευνες υποστηρίξουν την υπόθεση του υδραυλικού ανελκυστήρα, μπορεί να μεταμορφώσουν εντελώς τις αντιλήψεις μας για τις τεχνολογικές ικανότητες των αρχαίων Αιγυπτίων.
Η παρουσία μηχανικής με βάση το νερό στο συγκρότημα της πυραμίδας θα αποτελούσε μια εκπληκτική προσθήκη στις αυξανόμενες αποδείξεις ότι οι Αιγύπτιοι ήταν σημαντικά πιο προηγμένοι από ό,τι ήταν μέχρι σήμερα γνωστό.
