Μια βαθιά κουταλιά και να σου μπροστά οι εικόνες της γιαγιάς, της αυλής, του ξυλόφουρνου, του τραπεζιού με το λουλουδάτο τραπεζομάντηλο. Η τριψάνα – ή αλλιώς ψωμί με γάλα και λίγο αλάτι – δεν είναι απλώς ένα ταπεινό πρωινό. Είναι μια τελετουργία τρυφερότητας, απλότητας και μνήμης.
Κομμάτια ψωμιού (συνήθως μπαγιάτικου, χωριάτικου ή κουλουριού με σουσάμι) μουσκεμένα σε φρέσκο γάλα που έφερε ο κτηνοτρόφος λίγο μετά το άρμεγμα στην στάνη. Τίποτα το περίτεχνο – κι όμως, κάθε μπουκιά έχει την αξία μιας ιστορίας. Τις περισσότερες φορές, χωρίς ζάχαρη, χωρίς μέλι, μόνο με την αυθεντική γεύση του ψωμιού και τη γλύκα του γάλακτος. Κι άλλες φορές, εμπλουτισμένο με κανέλα ή λίγη φέτα για τους πιο τολμηρούς.
Πιάτο ταπεινό, αλλά τόσο βαθιά ριζωμένο στην καθημερινότητα του χωριού. Ένα φαγητό που έτρωγαν οι παππούδες μας πριν πάνε στα χωράφια, που σέρβιραν οι γιαγιάδες στα εγγόνια το απόγευμα, όταν γυρνούσαν κουρασμένα απ’ το παιχνίδι.
Η τριψάνα, δεν είναι ένα φαγητό που θα δεν βρεις σε κανένα βιβλίο μαγειρικής, δεν χρειάζεται καμία μαγική συνταγή – χρειάζεται μόνο αγάπη, κι έναν λόγο να καθίσεις στο τραπέζι με κάποιον που αγαπάς.
