Μια σημαντική μορφή από την ιστορία του κινηματογράφου στον Βόλο πέρασε στο πάνθεον της μνήμης. Ο Χρήστος Γκάγκας, ο τελευταίος εν ζωή μηχανικός προβολής της παλιάς γενιάς του ιστορικού κινηματογράφου «Αχίλλειον», έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών, αφήνοντας πίσω του πολύτιμες αναμνήσεις μιας άλλης εποχής, τότε που οι ταινίες «έπαιζαν» με φιλμ και πάθος.
Ο εκλιπών υπήρξε επί δεκαετίες αφανής ήρωας της μεγάλης οθόνης, καθώς με επιμέλεια και τεχνική αρτιότητα πρόβαλλε δεκάδες κινηματογραφικά έργα στους θεατές της πόλης. Η φωνή του και ο ήχος των μηχανών προβολής του “Αχίλλειον” ήταν άρρηκτα συνδεδεμένα με την ατμόσφαιρα μιας ολόκληρης εποχής του Βολιώτικου σινεμά. Ήταν ο τελευταίος που είχε ζήσει από μέσα τη «χρυσή εποχή» των προβολών και των κινηματογραφικών στιγμών που ένωναν τους ανθρώπους.
Η ζωή του σημαδεύτηκε από τη βαθιά του αγάπη για τον κινηματογράφο αλλά και από την απώλεια της συντρόφου του, η οποία εργαζόταν στο ταμείο του ίδιου κινηματογράφου και «έφυγε» πρόωρα από τη ζωή στα 42 της χρόνια. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τα οποία σήμερα κρατούν ζωντανή τη μνήμη του.
Η απουσία του Χρήστου Γκάγκα αφήνει ένα κενό σε όσους θυμούνται τις παλιές καλές εποχές του «Αχίλλειον» και σίγουρα για εκείνους που γνώρισαν από κοντά τον σεμνό και αφοσιωμένο τεχνίτη της προβολής. Ένας ήσυχος εργάτης της τέχνης, που υπηρέτησε με συνέπεια το σινεμά μέχρι το τέλος.
