Νέα σημαντική προσθήκη στη βιβλιογραφία της δεκαετίας του ’40. Το βιβλίο του Γιώργου Αλεξανδρή, «Ταξιαρχία Ιππικού του ΔΣΕ», το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις MemOria, ρίχνει φως στη δράση των έφιππων μαχητών κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου.
Η παρουσίασή του έγινε, σήμερα το απόγευμα, στην αίθουσα Διοικητηρίου του Μουσείου Τσιτσάνη στα Τρίκαλα.
Το πολύ ενδιαφέρον και ιδιαίτερα κατατοπιστικό πόνημα αναφέρεται στην ιστορία της Θεσσαλικής Ταξιαρχίας Ιππικού του ΔΣΕ, η οποία διαδέχτηκε το Ιππικό του ΕΛΑΣ. Η μόνη διαφορά μεταξύ τους ήταν ότι στο Ιππικό του ΔΣΕ υπηρετούσαν και γυναίκες ιππείς.
Καταγράφει τη βιωμένη εμπειρία των έφιππων ανταρτών και ανταρτισσών, παρουσιάζοντας σε πρώτο πρόσωπο τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετώπισαν και συμπληρώνει κενά που υπάρχουν στην γραπτή ιστορία.
Αυτή η προσωπική μαρτυρία είναι χαρακτηριστικό δείγμα της “Ιστορίας από τα κάτω” που φωτίζει το περιφερειακό, το τοπικό, το ιδιαίτερο. Πώς δηλαδή ο απλός άνθρωπος της επαρχίας βίωσε τη μεγαλύτερη ταξική πάλη που έλαβε χώρα στην Ελλάδα.
Έχοντας ελάχιστους πόρους, οι αντάρτες και οι αντάρτισσες πάνω στ’ άλογα αντιμετώπισαν τανκ και αεροπλάνα με κύρια όπλα τους την αυταπάρνηση και την αυτοθυσία καταφέρνοντας να αντέξουν μέχρι το τέλος, μέχρι την άνοιξη του 1949. Σε παρόμοιες συνθήκες άλλοι στρατοί σκορπούν, διαλύονται, σταματούν να πολεμούν, σηκώνουν τα χέρια και παραδίδονται.
Μόνο ένας λαϊκός -επαναστατικός στρατός, όπως ήταν ο ΔΣΕ- που εμπνέονταν και θερμαίνονταν από τα ιδανικά της Λευτεριάς, της Δημοκρατίας και του Σοσιαλισμού, ακολούθησε έναν άλλο δρόμο. Τον δρόμο της τιμής, της αυτοθυσίας και του ηρωισμού.
Το βιβλίο βασίζεται στην πρωτοπρόσωπη μαρτυρία του Γιώργου Αλεξανδρή, ο οποίος συμμετείχε ο ίδιος ως ιππέας του Δημοκρατικού Στρατού στους κάμπους και τα βουνά της Θεσσαλίας. Μέσα από τις καταγραφές του, τις οποίες διέσωσε και επιμελήθηκε ο εγγονός του, Στέλιος Καραγιαννόπουλος, οι αναγνώστες δεν διαβάζουν απλώς στρατιωτικούς ελιγμούς, αλλά βιώνουν τη σκληρή πραγματικότητα της εποχής, τον διαρκή αγώνα της επιβίωσης, την αγωνία της καθημερινότητας στο βουνό και το βάρος των ανθρώπινων απωλειών.
Ο συντοπίτης Φιλόλογος Κώστας Μιχαλάκης, μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Τρικάλων, ο οποίος ήταν στο πάνελ των ομιλητών, υπογράμμισε: “Η αξία αυτού του βιβλίου, πέρα από τις μαρτυρίες που δίνει και ότι φωτίζει μια πτυχή του εμφυλίου, είναι ότι φωτίζει και την τοπική ιστορία δηλ. θεωρώ ότι είναι ένα βιβλίο από τα πολλά που θα έπρεπε να έχουν γραφεί.
Η περιοχή των Τρικάλων και κυρίως της ευρύτερης περιφέρειας της Φαρκαδόνας είχε βγάλει και στην Εθνική Αντίσταση και στον εμφύλιο μερικές εκατοντάδες ανταρτών. Από αυτές νομίζω ότι είναι η μοναδική ολοκληρωμένη μαρτυρία. Έχουμε χάσει, δυστυχώς, ένα πολύ μεγάλο πλούτο μαρτυριών, εμπειριών, γνώσεων από το τι συνέβη στα χωριά εκείνα την περίοδο του εμφυλίου.
Έχουν χαθεί και μαρτυρίες και της άλλης μεριάς γιατί έχουν καλυφθεί από την λεγόμενη επίσημη Ιστορία ενώ οι άνθρωποι που συμμετείχαν ή ήταν άοπλοι ή υπέμειναν όλα αυτά τα γεγονότα δεν έγραψαν τις δικές τους απόψεις, καταπιέζονταν από την λεγόμενη επίσημη Ιστορία που έλεγε ότι έτσι έγιναν τα πράγματα άρα δεν δικαιούται κάποιος άλλος να πει κάτι παραπάνω”.
Στην παρουσίαση, μαζί με τον κ. Καραγιαννόπουλο, συμμετείχε και ο συγγραφέας Άρης Σειρηνίδης (Όλοι στ’ άρματα, όλοι για τη νίκη, εκδ. ΚΨΜ).
