Ο σπουδαίος Έλληνας ηθοποιός Άγγελος Αντωνόπουλος έφυγε από κοντά μας σε ηλικία 94 ετών. Κηδεύτηκε σήμερα, στην Κάρυστο Ευβοίας, από τον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Πριν από μερικά χρόνια, ο Τρικαλινός δημοσιογράφος Χάρης Μαντέλλος (Haris Mantellos), με μεγάλη εμπειρία και μακρά διαδρομή στο καλλιτεχνικό – πολιτιστικό ρεπορτάζ, είχε ένα αποκαλυπτικό τετ α τετ μαζί του με αντικείμενο την πασίγνωστη ταινία “ΤΟ ΧΩΜΑ ΒΑΦΤΗΚΕ ΚΟΚΚΙΝΟ” (γουέστερν διάρκειας 130′, “Φίνος Φίλμ”), που γυρίστηκε στα μέρη μας και προβλήθηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες το 1966.
“Θυμάμαι με μεγάλη συγκίνηση όλη αυτή την ιστορία και το ότι οι υπόλοιποι συμπρωταγωνιστές όπως και ο σκηνοθέτης της ταινίας Βασίλης Γεωργιάδης δεν βρίσκονται στη ζωή είναι μια πρόσθετη συγκίνηση.
Τον πρώτο καιρό κάναμε γυρίσματα κάτω στον κάμπο και θυμάμαι τα άλογα που κρατούσαν οι ντόπιοι και προσπαθούσαμε κι εμείς να τα τιθασεύσουμε και να κάνουμε το πλάνο.
Ευτυχώς ήταν ήμερα ζώα, πολύ καλά. Στη συνέχεια κάναμε γυρίσματα στα Μετέωρα, ένα θαυμάσιο τοπίο και περιβάλλον που προσφερόταν για πολύ ωραία πλάνα.
Οι αναμνήσεις μου είναι πολύ έντονες και συγκινητικές, γιατί οι ντόπιοι μας συμπεριφέρθηκαν με πολύ ενδιαφέρον και εκτίμηση της δουλειάς μας και πολλοί από αυτούς έκαναν πρόθυμα ρόλους κομπάρσων σε πλάνα υπαίθρου και εργασίας, για το καλύτερο αποτέλεσμα της ταινίας.
Η υποψηφιότητα για το Όσκαρ μας συγκίνησε γιατί απηχούσε την δική μας προσφορά αλλά ήταν και μια αναγνώριση για την πολύ ευαίσθητη σκηνοθετική προσέγγιση του εμπνευσμένου Βασίλη Γεωργιάδη. Ασφαλώς από τις σκηνές που θυμάμαι εντονότερα είναι η δική μου σκηνή που είχε έντονους συγκινησιακούς κραδασμούς.
Εκτός βέβαια από την ταινία έχω επισκεφθεί και για θεατρικές παραστάσεις τα Τρίκαλα, έχετε ένα πολύ καλό θεατρικό κοινό που πάντα με τιμά και το ευγνωμονώ. Σας ευχαριστώ που με αφορμή το αφιέρωμά σας μου φέρατε στη μνήμη όμορφες στιγμές από την πολύ αξιόλογη αυτή ταινία».
Ο Άγγελος Αντωνόπουλος ξεκίνησε παίζοντας σε παραστάσεις μεγάλων συγγραφέων Ελλήνων και ξένων υπό την καθοδήγηση του μεγάλου Καρόλου Κουν. Μετά τον Κουν, η διαδρομή του στο θέατρο συνεχίστηκε σε συνεργασία με τον Δημήτρη Μυράτ στο θέατρο Μουσούρη. Από το 1962 και για δέκα χρόνια συμμετείχε σε μεγάλους θιάσους. Συνεργάστηκε με όλες τις πρωταγωνίστριες και τους πρωταγωνιστές του ελληνικού θεάτρου, σε όλα τα θεατρικά είδη: “Ιούλιος Καίσαρ” (του Σαίξπηρ), “Η άνοδος του Αρτούρο Ούι” (του Μπρεχτ), “Έρωτες των τεσσάρων Συνταγματαρχών” (του Ουστίνοφ), “Ο γλάρος” (του Τσέχωφ), κ.ά.
Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο του με την Εκδρομή και την Παρένθεση του Τάκη Κανελλόπουλου. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τον Βασίλη Γεωργιάδη, τον Ντίνο Δημόπουλο, τον Γιάννη Δαλιανίδη, τον Ερρίκο Ανδρέου, τον Γιώργο Τζαβέλλα κ.λπ. Συνολικά έπαιξε σε πάνω από 30 ταινίες. Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο του το 1971 στο σίριαλ Άγνωστος πόλεμος. Άλλες σειρές είναι Οι Πανθέοι, Το φως του Αυγερινού, Μαντάμ Σουσού, Ουράνιο Τόξο, Οικογένεια-Οικογένεια Καζίνο, Συμφωνία Σιωπής, Πρόβα νυφικού. Τελευταία του τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στα Παιδιά της Νιόβης το 2004.
Υπήρξε για πολλά χρόνια, δάσκαλος σε Δραματική Σχολή. Έγραψε το μυθιστόρημα Οι επιβάτες του φεγγαριού (Εκδόσεις Αιώρα, 2006) και την ποιητική συλλογή Αφύλακτη διάβαση (Εκδόσεις Αιώρα, 2011).
