Κείμενο – Φωτογραφίες: Βιβή Μαργαρίτη
Οι Οβίρες Πάπιγκου, γνωστές και ως «Ρογκοβός», είναι από τα πιο διάσημα φυσικά αξιοθέατα της Ηπείρου. Σκαλισμένες στους λευκούς βράχους, σχημάτιζαν φυσικές πισίνες με κρυστάλλινα νερά, όπου πολλοί επισκέπτες είχαν την εμπειρία να βουτήξουν και να δροσιστούν κάτω από τον ήλιο του καλοκαιριού.
Φέτος όμως η εικόνα τους είναι απογοητευτική. Το νερό έχει σχεδόν εξαφανιστεί, αφήνοντας πίσω γυμνούς βράχους και ελάχιστα στάσιμα σημεία. Για όσους έχουν ζήσει στο παρελθόν τη μαγεία του μπάνιου στα δροσερά νερά των Οβίρων, η αντίθεση είναι έντονη και δημιουργεί μια αίσθηση απώλειας. Ο ταξιδιώτης που φτάνει ως εδώ, περιμένοντας να αντικρίσει το γνώριμο φυσικό θαύμα, μένει με μια γεύση απογοήτευσης.
Το φαινόμενο αυτό προκαλεί ερωτήματα: πρόκειται για μια φυσική εναλλαγή των εποχών ή για ακόμη ένα δείγμα της κλιματικής αλλαγής που επηρεάζει όλο και πιο έντονα την ελληνική φύση; Όποια κι αν είναι η απάντηση, η πραγματικότητα είναι πως οι Οβίρες δεν προσφέρουν πλέον την εμπειρία που γνώριζαν οι παλιότεροι επισκέπτες.
Κι όμως, η γοητεία τους δεν χάνεται ολοκληρωτικά. Οι σχηματισμοί των βράχων μοιάζουν με γλυπτά της φύσης, ενώ το φόντο της Τύμφης εξακολουθεί να εντυπωσιάζει. Οι Οβίρες Πάπιγκου, ακόμη και «στεγνές», παραμένουν ένα τοπίο που μαγνητίζει και μας υπενθυμίζει ότι η φύση αλλάζει συνεχώς, άλλοτε χαρίζοντας εικόνες μαγείας κι άλλοτε εικόνες που μας προβληματίζουν.
