Μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο θόρυβο, εικόνες και επιφανειακές επαφές, έρχεται το νέο ποιητικό έργο του Φαρκαδόνιου δημιουργού Νικόλαου Μαργαρίτη, με τίτλο «Σπλαχνικοί Αντίλαλοι», να φωτίσει εκείνη τη σιωπηλή πλευρά της ανθρώπινης ύπαρξης που σπάνια εκφράζεται.

Πρόκειται για ένα έργο βαθιά εσωτερικό, που δεν περιορίζεται σε απλή καταγραφή συναισθημάτων, αλλά επιχειρεί να αποτυπώσει την κραυγή της σιωπής, εκεί όπου ο άνθρωπος νιώθει τα πάντα χωρίς να λέει τίποτα.

«Σπλαχνικοί Αντίλαλοι»

Κάθεσαι παρέα με πολλούς διάφορους αδιάφορους
μέσα σε φασαρία…
είσαι μόνος σου…
ακούς τα πάντα…
βλέπεις τα πάντα…

Δεν μιλάς…
αλλά νιώθεις πολλά, τόσα που ουρλιάζεις εσωτερικά…
μέσα τα σπλάχνα σου κάνουν αντίλαλους…

εξωτερικά βαριέσαι να απαντάς σε ερωτήσεις και κουβέντες…
σκηνοθετημένες…
Παράσταση στο καφέ του κάθε ανασφαλή…

Θες να πεις στο κενό κάποιες συλλαβές…
το, να, τι, πως,
το κενό σου γνέθει αρνητικά…

Σηκώνεσαι, περπατάς…
σε ρωτάνε κάτι, μισόλογα ακούς…
απαντά η σιωπή της πλάτης σου…

το πρόσωπο σου δεν μπορεί όχι να απαντήσει ούτε να αντικρίσει…
ας συνεχίσει ο σκηνοθέτης με την απουσία μου, λες…
μουγκα’…..

πας και κάνεις κύκλους στο φεγγάρι…
Ίσως κανένας, ίσως ένας, ίσως πολλοί…
αντικρίζουν μια φιγούρα…

Περπατάς…
Κύκλοι γύρω από το φεγγάρι μέχρι να γίνει μισοφέγγαρο…
να κάνεις τσουλήθρα στην αγκαλιά του απροσδιόριστου σύμπαντος…

Μόνος ή σκιά έμεινε αποτύπωμα στο κυκλικό φεγγάρι.

ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΑΙΝΙΓΜΑΤΙΚΟΣ 2026