Ένα χωριό στα 1000 μέτρα υψόμετρο στη ρίζα μιας κορυφής που το όνομά της ανταποκρίνεται ακριβώς στη μορφή της.
Είναι ο Καρβασαράς του νομού Καρδίτσας, κάτω από την κορυφή Πύργος των Αγράφων. Το όνομά του προέρχεται από την τουρκική λέξη Karavan-Saray (Καραβάν Σεράι) που σημαίνει σταθμός καραβανιών, καθώς η περιοχή αποτελούσε παλιά πέρασμα για ξεκούραση και ανεφοδιασμό. Μοιάζει απίστευτο με τα σημερινά δεδομένα, αυτό το χωριουδάκι στα 1.120 μέτρα υψόμετρο στις πλαγιές των Αγράφων με τα λίγα σπίτια χτισμένα στο φρύδι του φαραγγιού, τον στενό δρόμο του κέντρου του, την μια σταλιά πλατεία με τη μοναδική εκκλησία και το ένα ταβερνάκι να αποτελούσε κόμβο επικοινωνίας του ορεινού κόσμου των Αγράφων με τα αστικά κέντρα του κάμπου.
Για να φτάσουμε ως εδώ, μετά το Μπελοκομίτι αφήνουμε τα νερά της λίμνης του Μέγδοβα και μπαίνουμε στο στενό φαράγγι του Καριτσιώτη που διασχίζει το τραχύ αγραφιώτικο τοπίο. Είναι ένα από αυτά που ξεχείλισε στις κακοκαιρίες Ιανός και Ντάνιελ ξηλώνοντας δρόμους, γκρεμίζοντας γεφύρια, σπίτια και κάθε ανθρώπινο έργο.
Μετά από λίγα χιλιόμετρα ο δρόμος διακλαδίζεται. Αριστερά ανηφορίζει για το διάσελο του αγίου Νικολάου Κουστέσας και δεξιά κατηφορίζει στο ρέμα του Μπούνου συναντώντας τον χωματόδρομο που ανεβαίνει ως τη θέση «Τρία σύνορα» και από εκεί στα χωριά των δυτικών Αγράφων· Τροβάτο, Επινιανά, Μοναστηράκι.
Μετά τον Καρβασαρά συνεχίζουμε για λίγο σε ασφάλτινο δρόμο μέχρι τα τελευταία σπίτια του χωριού για να φτάσουμε σε διακλάδωση. Αριστερά ένας χωματόδρομος φεύγει προς άγνωστη κατεύθυνση. Ευθεία ανηφορίζει για τον οικισμό Καρυά και τη θέση Βάθρες σύμφωνα με την ταμπέλα. Για να προλάβουμε τη ζέστη του μεσημεριού συνεχίζουμε με τζιπ μέχρι το υψόμετρο των 1370 μέτρων. Από εδώ η κορυφή είναι μπροστά μας 500 μέτρα ψηλότερα, σαν πέτρινος θρόνος.
Στη βάση του ένα μεγάλο λιβάδι με πανύψηλες φτέρες, μια σκουροπράσινη θάλασσα που πρέπει να διασχίσουμε. Γύρω μας οι κόκκινοι κρίνοι σαν σημαδούρες στην άκρη των ψιλών μίσχων τους ξεπροβάλλουν ψάχνοντας το φως. Εύρωστα φυτά στην ακμή τους, πανέμορφες παρουσίες που αποσπούν την προσοχή μας.
Στην άκρη του λιβαδιού ξεχωρίζουμε ένα μονοπάτι που ανηφορίζει στην πετρώδη ράχη. Την πράσινη ηρεμία διαδέχεται το γκρίζο των βράχων. Σημαδεύουμε ένα πρώτο διάσελο, μια στάση για κάποιες ανάσες.
Ο τόπος αγριεύε,ι τα Άγραφα δείχνουν το σκληρό τους πρόσωπο. Η κλίση μεγαλώνει. Παρακάμπτουμε τις σάρες για να βγούμε σε άλλο διάσελο και από κει στην τελική ευθεία για την κορυφή.
Μια αδιόρατη γραμμή πάνω από τους γκρεμούς που χωρίζουν το συγκρότημα Πύργος – Μίχος – Απελίνα από τα βόρεια Άγραφα (Βουτσικάκι, Τέμπλα) και τα δυτικά (Αφορεσμένη, Ντελιδήμι, Τσμι). Νοτιότερα η ράχη του αγίου Νικολάου ενώνει το συγκρότημα με το Μπορλέρο, την Πλάκα και τον Καταραχιά. Όλα είναι γύρω μας στον ελάχιστο χώρο της κορυφής πάνω ακριβώς από τις κόκκινες στέγες των σπιτιών του Καρβασαρά.
H ζέστη είναι ήδη αισθητή. Επιστρέφουμε στη δροσιά του χωριού και στο μοναδικό καφενείο της μικρής πλατείας που είναι ήδη γεμάτο με ημερήσιους επισκέπτες, μικρή παρηγοριά στη μοναξιά του μακρότατου χειμώνα.
ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
Περισσότερες πληροφορίες για τις δραστηριότητες του συλλόγου στα γραφεία μας – Μπότσαρη 2, 2ος όροφος (δίπλα στον ΟΤΕ) κάθε Παρασκευή 9-10 μ.μ. στην ιστοσελίδα μας trikalasport.gr, καθώς και στη σελίδα μας στο Facebook.
