Πράσινο. Όλες οι αποχρώσεις του πράσινου απλώνονται μπροστά μας ως εκεί που οι κορυφές των δέντρων συναντάνε το γαλάζιο του ουρανού. Από το τρυφερό πράσινο του χορταριού μέχρι το σκούρο της φτέρης και το σκοτεινό των μαυρόπευκων.
Άπειρες οι διαβαθμίσεις στο παιχνίδι του φωτός με τη σκιά. Ηλιαχτίδες ξετρυπώνουν από τα φυλλώματα ξυπνώντας τα χρυσαφένια υπερικά, τα αιματόχρωμα γεράνια, τις διάφανες ιώδεις καμπανούλες. Άπειρα αγριολούλουδα κάθε μορφής και σχήματος. Μίσχοι λεπτοί και επιμήκεις ταλαντεύονται σε κάθε ανεπαίσθητη πνοή του ανέμου.
Πιέρια. Το βουνό των Μουσών, δίπλα στις γυμνές ορθοπλαγιές του Ολύμπου. Η χάρη αντίκρυ στη δύναμη, η ομορφιά διαδέχεται το δέος.
Άλλου είδους πορεία η σημερινή. Μέσα σε δάση πυκνά βαδίζουμε, το βήμα μας ακουμπά σε χόρτα και πευκοβελόνες. Ο ήλιος του καλοκαιριού δεν μας βλέπει και πολύ, οι κλίσεις είναι ήπιες και οι κορφές παρά το ύψος τους προσιτές. Ετούτη την πλευρά των Πιερίων τη βορειοδυτική, δεν την είχαμε ξαναπερπατήσει, έτσι συνταιριάξαμε την ομορφιά με τη γοητεία του αγνώστου.
Με εκκίνηση το διάσελο μετά τον ορεινό οικισμό της Φτέρης, εκεί που η άσφαλτος δίνει τη θέση της στον χωματόδρομο που οδηγεί στα Σέρβια Κοζάνης, ακολουθούμε τον δασικό δρόμο στα δεξιά μας με ανατολική κατεύθυνση. Στο ψηλότερο σημείο του (υψ. 1786 μ.) στρίβουμε αριστερά σε δευτερεύοντα δασικό δρόμο μέσα σε πυκνή βλάστηση για να οδηγηθούμε σε ξανά το με απεριόριστη θέα προς τα νερά της λίμνης Πολυφύτου και τον κορμό της Πίνδου.
Συνεχίζοντας σε μονοπάτι προς τα ανατολικά φθάνουμε στην κορυφή Πλάκα (υψ. 1938 μ.) πάνω ακριβώς από τη λίμνη. Το όνομα της κορυφής δηλώνει τη μορφή της. Μια πετρώδης έξαρση μέσα στο πράσινο. Ανατολικά ξεχωρίζει ο δεύτερος στόχος της πορείας μας, η κορυφή Τούρλα από την οποία μας χωρίζει μια χαράδρα βάθους 100 περίπου μέτρων.
Κατηφορίζουμε στο δάσος ακολουθώντας τα αραιά σημάδια μέχρι το σημείο που το μονοπάτι διακλαδίζεται. Δεξιά για Τούρλα, αριστερά για το Φλάμπουρο (υψ. 2188 μ.), την ψηλότερη κορφή των Πιερίων μέσω της «Γελαδόστρατας». Μία περίπου ώρα απέχει η Τούρλα από την Πλάκα. Συνολικά χρειαστήκαμε 2:45’ για να φτάσουμε ως εδώ.
Ανατολικότερα ξεχωρίζει η μυτερή κορυφή Φλάμπουρο από την οποία μας χωρίζει ένα βύθισμα 200 μέτρων περίπου. Είναι μια κορυφή όπου βρεθήκαμε δυο φορές στο παρελθόν, ανεβαίνοντας μια φορά από την Άνω Μηλιά και άλλη μία από τον Βελβενδό. Από εδώ η πρόσβαση μοιάζει να είναι πιο κοντινή. Ίσως να την επιχειρήσουμε κάποια άλλη φορά.
Επιστρέφουμε κατηφορίζοντας μέχρι τον χωματόδρομο, κάνοντας έτσι έναν κύκλο γύρω από την Πλάκα. Προχωρημένο μεσημέρι φτάνουμε στα αυτοκίνητα και αφού προσπεράσουμε την έρημη Φτέρη αναζητούμε λίγη δροσιά σε κάποιο καφενείο του Αγίου Δημητρίου, το ορεινό χωριό ανάμεσα στον Όλυμπο και στα Πιέρια.
ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
Περισσότερες πληροφορίες για τις δραστηριότητες του συλλόγου στα γραφεία μας – Μπότσαρη 2, 2ος όροφος (δίπλα στον ΟΤΕ) κάθε Παρασκευή 9-10 μ.μ. στην ιστοσελίδα μας trikalasport.gr, καθώς και στη σελίδα μας στο Facebook.
