Πεζοπορία σε περιοχές των Μετεώρων για τον Σ.Π.ΟΡ.Τ.

Η πεζοπορία στην περιοχή των Μετεώρων είναι πάντα και πάνω από όλα μια σπάνια αισθητική απόλαυση. Αν αποστασιοποιηθούμε από το πασίγνωστο σε όλους μας θέαμα των βράχων που στέκουν πάνω από την πόλη της Καλαμπάκας και επιχειρήσουμε την γνωριμία με το ενδότερο τοπίο των Μετεώρων, θα εκπλαγούμε από την πολυμορφία όχι μόνο του αναγλύφου, αλλά και της πανίδας και χλωρίδας που είναι αποτέλεσμα της γεωμορφολογίας. Σαν απότοκο των παραπάνω, ολόκληρη η περιοχή ορίζεται ως ζώνη ειδικής προστασίας Natura 2000.

Ο Άγιος Δημήτριος είναι μπροστά και δεξιά μας, ανάμεσα σε δύο χαρακτηριστικούς βραχώδεις σχηματισμούς. Μονοπάτι δεν υπάρχει, μπορούμε λοιπόν να πορευτούμε κατά βούληση, επιλέγοντας τοπία εντυπωσιακά για να διασχίσουμε.

Μοιάζει περίεργο, αλλά οι λόφοι πάνω στους οποίους βαδίζουμε, πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια δεν ήταν παρά ο χώρος απόθεσης φερτών υλικών ποταμών και ρεμάτων της γύρω ορεινής ζώνης. Καθώς αποτίθενταν στον πυθμένα της θεσσαλικής λίμνης, η πίεση των υπερκείμενων στρωμάτων μετέτρεπε το χαλαρό υλικό σε συμπαγές πέτρωμα (ανώτερο κροκαλοπαγές Μετεώρων). Πριν από 15 εκατομμύρια χρόνια τεκτονικές δυνάμεις άνοιξαν το στενό των Τεμπών οδηγώντας το νερό της λίμνης στη θάλασσα και αποκαλύπτοντας τα βράχια που με τη διαβρωτική δύναμη του νερού και του ανέμου έλαβαν τη σημερινή απίθανη μορφή. Για να αποδειχτεί για μια ακόμα φορά το ότι η φύση είναι ο μέγας καλλιτέχνης.

Η πορεία μας σημαδεύεται από την διάσχιση αρκετών τέτοιων βράχων που απαιτούν κάποια προσοχή καθώς λειασμένα όπως είναι γλιστρούν σε αρκετά σημεία. Οι νεροσυρμές που γλύφουν το κορμί τους, τα ρέματα που τα κόβουν σε κομμάτια συνεχίζοντας αέναα την διαμόρφωση του αναγλύφου, η βλάστηση που καταφέρνει να ριζώσει πάνω τους συμμετέχοντας στην διάβρωσή τους, είναι αυτά που χαρακτηρίζουν τη διαδρομή. Μια διαδρομή που απαίτησε συνολικό χρόνο τεσσάρων ωρών για κάλυψη 11 περίπου χιλιομέτρων.

Στόχος μας αυτή τη φορά ήταν η ανάβαση στην κορυφή Αρκούδα (υψ. 824 μ.) –χαρακτηριστικό όνομα που έδωσαν οι ντόπιοι στην ψηλότερη κορυφή του πέτρινου σχηματισμού.

Μια άγνωστη πτυχή των Μετεώρων παραμένει το βορειοδυτικό άκρο εξάπλωσης των διάσημων γεωμορφών με τους κατακόρυφους πανύψηλους βράχους που αποτελούν φαινόμενο μοναδικό στον ελλαδικό χώρο. Πάνω ακριβώς από το χωριό Γάβρος υψώνεται ένα δάσος απόκρημνων βράχων, εντυπωσιακότερο ακόμα και από αυτό της περιοχής Καλαμπάκας – Καστρακίου. Εδώ, η διαβρωτική δράση του νερού και δευτερευόντως του ανέμου σμίλεψε το κροκαλοπαγές υπόβαθρο δημιουργώντας απίθανες μορφές. Σε πολλές από αυτές επιστρατεύοντας τη φαντασία μπορούμε να αποδώσουμε ονόματα όπως «καμινάδα», «πολυθρόνα», «καλόγερος» και άλλα.

Ο Γάβρος ή Γάβροβο βρίσκεται μεταξύ των οροσειρών Χασίων – Αντιχασίων, σε υψόμετρο 470 μ., 25 χλμ ΒΔ της Καλαμπάκας. Μπροστά του απλώνονται οι συμπαγείς βράχοι των Μετεώρων, ορατοί από τις κορυφές Αρκούδα και Πέτρα. Οι 350 κάτοικοί του, προήλθαν από το παλιό χωριό Ρίγκλαβο ή Παλαιοχώρι και είναι στην πλειοψηφία τους κτηνοτρόφοι.

Υπάρχει λιθόκτιστη βρύση στη θέση «Τσούκα», ενώ σε απόσταση ενός χλμ. ανατολικά διακρίνονται τα θεμέλια κάστρου ελληνιστικής εποχής. Ενδιαφέρον προκαλούν οι μεταβυζαντινές εκκλησίες του Αγ. Νικολάου (μέσα στο βράχο Παλιόκαστρο) και Αγ. Θεοδοσίου.

Από εδώ θα βαδίσουμε στο χείλος της χαράδρας που φιλοξενεί τα βράχια, μέχρι το Σκεπάρι. Δασοσκέπαστες πλαγιές με βελανιδιές που ξεφυτρώνουν από το βραχώδες υπέδαφος, εναλλάσσονται με χαμηλή θαμνώδη βλάστηση.

Το ψηλότερο σημείο είναι η κορυφή Αρκούδα, στα 815 μέτρα. Πρόκειται για την ανατολικότερη απόληξη των βράχων, ακριβώς πάνω από τον κάμπο που διασχίζει ο Μύκανης ποταμός. Κάπου – κάπου διακρίνονται η Ασπροκκλησιά και το Ψήλωμα στις απέναντι πλαγιές, έπειτα έρχεται πάλι η ομίχλη και καταπίνει τον τόπο.

Αφετηρία μας ο Άγιος Δημήτριος, ένας ημιορεινός οικισμός στο βόρειο τμήμα των Μετεώρων. Βρίσκεται κοντά στην ανατολική όχθη του ποταμού Μύκανη σε υψόμετρο 350 μ. Απέχει 38 χλμ. περίπου ΒΔ. των Τρικάλων. Μέχρι το 1974 ο οικισμός ονομαζόταν Τσιούγκουρο  ή Τσούγκουρο. Τα λίγα σπίτια του είναι χτισμένα γύρω από την πλατεία και περιβάλλεται από τους χαρακτηριστικούς κροκαλοπαγείς σχηματισμούς των Μετεώρων. Εντυπωσιακά βράχια που χωρίζονται από φαράγγια. Στην έξοδο του οικισμού τα ρέματα των φαραγγιών ενώνονται σε ένα κεντρικό με κατάληξη τον Μύκανη.

Ξεκινώντας από το κέντρο του χωριού ακολουθήσαμε το φρεσκοανοιγμένο μονοπάτι Δ2 που μετά από 7,2 χλμ φτάνει στο χωριό Γάβρος, στη ΒΑ πλευρά των Μετεώρων. Άρτια σημαδεμένο, με παγκάκια και κιόσκια κατά μήκος του, ακόμα και καλαθάκια για τα σκουπίδια. Εύκολη πορεία για κάθε αρχάριο πεζοπόρο και μακάρι να ανοιχτούν και άλλα τέτοια για να γίνει αυτό το μοναδικό τοπίο κτήμα του καθενός.

Στην αρχή ακολουθεί την πορεία του ρέματος έχοντας αριστερά απόκρημνα βράχια, νοτισμένα από τις τελευταίες βροχές. Στη συνέχεια μπαίνει σε πυκνό δρυοδάσος, από αυτά που χαρακτηρίζουν την περιοχή και της δίδουν τον μοναδικό της χαρακτήρα.