Τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση των συνεπειών από τις δυσμενείς γεωπολιτικές εξελίξεις αποτελούν ουσιαστικά παρεμβάσεις επικοινωνιακού χαρακτήρα, καθώς δεν λαμβάνουν υπόψη τις βασικές παραγωγικές δυνάμεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν την νέα αυτή κρίση χωρίς καμία ουσιαστική συνδρομή. Πρόκειται περισσότερο για ήσσονος σημασίας απόπειρα συγκράτησης του ιλιγγιώδους ρυθμού μείωσης της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών, που ωστόσο δεν λύνουν το συνολικό πρόβλημα της επίμονης ακρίβειας.
Ειδικότερα, η πρόσθετη παροχή 50€ σε μεγάλο αριθμό συνταξιούχων θα εξανεμιστεί στις αναπόφευκτες αυξήσεις τιμών στα τρόφιμα. Οι ωφελούμενοι συνταξιούχοι που θα το εισπράξουν τον Νοέμβριο του 2026 θα πρέπει να έχουν ήδη μειώσει την κατανάλωση ακόμα και βασικών αγαθών τους μήνες που μεσολαβούν. Η εφάπαξ παροχή 150€ ανά εξαρτώμενο τέκνο με εισοδηματικά κριτήρια που καλύπτουν περίπου το 80% αυτών των οικογενειών με παιδιά, θα εξανεμιστεί πολύ γρήγορα λόγω των γενικότερων αυξήσεων σε βασικά αγαθά αλλά και των σημαντικών αυξήσεων στα καύσιμα.
Η διατήρηση της έκπτωσης των 20 λεπτών ανά λίτρο στις αντλίες καυσίμων για το πετρέλαιο κίνησης, είναι το μόνο μέτρο που απευθύνεται σε μεγάλο μέρος των επιχειρήσεων και μειώνει το εξαιρετικά αυξημένο κόστος μεταφορών, αποδεικνύεται όμως ήδη ανεπαρκές αφού οι τιμές με την επιδότηση βρίσκονται περί τα 2€/λίτρο.
Θετικό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το μέτρο που αφορά στις τιμές των λιπασμάτων, ωστόσο υπολείπεται σημαντικά των ανατιμήσεων που έχουν υποστεί. Σε κάθε περίπτωση, η προσπάθεια μερικής συγκράτησης του κόστους παραγωγής εξανεμίζεται από την εκτόξευση του κόστους μεταφοράς και αποθήκευσης.
Τα μέτρα για τις υπερχρεωμένες επιχειρήσεις είναι εκτός πραγματικότητας καθώς δεν αντιμετωπίζουν τον πυρήνα του προβλήματος που συνίσταται στις υπερβολικές προσαυξήσεις των οφειλών όταν αυτές καθίστανται ληξιπρόθεσμες ή όταν χάνεται μια ρύθμιση λόγω των προβλημάτων ρευστότητας. Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν αποσκοπούν στην προσωρινή στήριξη των εισπράξεων του κράτους λόγω της προβλεπόμενης μείωσης της ρευστότητας των επιχειρήσεων και όχι στην κατεύθυνση επίλυσης του προβλήματος. Η δε πρόβλεψη αποδέσμευσης των λογαριασμών των επιχειρήσεων εφόσον εξοφλήσουν το 25% των οφειλών τους είναι προκλητική, καθώς οι τραπεζικοί λογαριασμοί οφείλουν να αποδεσμεύονται με την υπαγωγή σε ρύθμιση.
Η λύση στο πρόβλημα των χρεών των επιχειρήσεων προς το δημόσιο (εφορία, ασφαλιστικά ταμεία, ΟΤΑ) ήταν και παραμένει η επαναφορά της δυνατότητας ρύθμισης έως 120 δόσεις και η διαγραφή των προστίμων και των προσαυξήσεων που πολλαπλασιάζουν τις υποχρεώσεις των επιχειρήσεων σε βαθμό αισχροκέρδειας.
Οι επιχειρήσεις και ιδίως οι πολύ μικρές και μικρές παραμένουν αντιμέτωπες με:
– Εκτόξευση τιμών πρώτων υλών – υπηρεσιών, ηλεκτρικού ρεύματος, καυσίμων, υλικών συσκευασίας
– Συρρίκνωση κύκλου εργασιών και κερδοφορίας
– Αύξηση των ασφαλιστικών και φορολογικών υποχρεώσεων
– Αύξηση του καθαρού ποσού προμηθειών που τους επιβάλλουν οι τράπεζες (ποσοστό επί των μεικτών εισπράξεων)
– Αύξηση των ενοικίων επαγγελματικής στέγης
Ταυτόχρονα η μείωση των συντελεστών φορολόγησης των ελεύθερων επαγγελματιών θα επιδράσει το καλοκαίρι του 2027 και μεγάλο μέρος της όποιας ελάφρυνσης θα έχει εξανεμιστεί λόγω της εμμονής της φορολόγησης υποθετικών εισοδημάτων (τεκμαρτός φόρος).
Τα μέτρα που απευθύνονται στα νοικοκυριά, δεν ανακόπτουν, απλώς επιβραδύνουν την συρρίκνωση της αγοραστικής τους δύναμης.
Αντίθετα, η νέα πληθωριστική κρίση θα ευνοήσει τόσο τα κρατικά έσοδα λόγω της διατήρησης των αναιτιολόγητα πλέον υψηλών έμμεσων φόρων (ΕΦΚ και ΦΠΑ) όσο και τα έσοδα από προμήθειες των τραπεζών που επιβάλλονται και επί των έμμεσων φόρων με την ίδια ακριβώς λογική.
Οι πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις, λειτουργούν πλέον δεκαέξι χρόνια σε συνθήκες κρίσεων. Δεν αντέχουν να χρηματοδοτούν την επιδοματική πολιτική της κυβέρνησης, δεν αντέχουν να περιμένουν το καλοκαίρι του 2027 για να δουν μικρή μείωση επιβαρύνσεων, δεν αντέχουν μια νέα συρρίκνωση κύκλου εργασιών, δεν έχουν το χρόνο να περιμένουν εξαγγελίες της κυβέρνησης στην επόμενη ΔΕΘ, δεν έχουν άλλα περιθώρια να χρηματοδοτούν την κερδοφορία των τραπεζών, των εταιριών ρεύματος και καυσίμων, τα διαδοχικά ρεκόρ των φορολογικών εσόδων.
Απαιτούνται άμεσα μέτρα στήριξης των επιχειρήσεων που θα εξασφαλίζουν την βιωσιμότητας τους και όχι υποσχέσεις και εξαγγελίες που θα εφαρμοστούν κάποια στιγμή στο μέλλον.
