Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, μιας κρίσιμης πλωτής οδού για τον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό έχει προκαλέσει φόβους ότι ο κόσμος θα βιώσει χειρότερα προβλήματα από αυτά που προκάλεσε η πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του 1970
Snapshot
- Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ έχει προκαλέσει διαταραχές στη ροή περίπου του ενός πέμπτου του παγκόσμιου πετρελαίου και απειλεί να επιδεινώσει την ενεργειακή κρίση.
- Η πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του 1970 προκλήθηκε από εμπάργκο των αραβικών χωρών και μείωση παραγωγής, με σοβαρές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις παγκοσμίως.
- Η τρέχουσα κρίση είναι πιο σύνθετη καθώς επηρεάζει μεγαλύτερο ποσοστό της παγκόσμιας πετρελαϊκής προσφοράς σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1970.
- Παρά την αυξημένη ανθεκτικότητα της σημερινής αγοράς και τα αποθέματα πετρελαίου, οι αυξήσεις τιμών και οι κίνδυνοι ύφεσης παραμένουν σημαντικές απειλές.
- Η επίλυση της κρίσης εξαρτάται από τη γρήγορη αποκατάσταση της σταθερότητας στην περιοχή και την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ.
Snapshot powered by AI
Ο Λαρς Γένσεν, ειδικός σε θέματα ναυτιλίας και πρώην διευθυντής της Maersk, δήλωσε στο BBC ότι ο αντίκτυπος του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν θα μπορούσε να είναι «ουσιαστικά μεγαλύτερος» από το οικονομικό χάος που παρατηρήθηκε τη δεκαετία του 1970.
Η πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του 1970 ήταν «θεμελιωδώς διαφορετική» από τη σημερινή, καθώς το πρώτο πετρελαϊκό σοκ τότε ήταν «αποτέλεσμα μιας σκόπιμης πολιτικής απόφασης», δήλωσε στο BBC η οικονομολόγος Δρ. Κάρολ Νάκλε, η οποία είναι επίσης διευθύνουσα σύμβουλος της Crystol Energy.
Τον Οκτώβριο του 1973, οι Άραβες παραγωγοί πετρελαίου επέβαλαν εμπάργκο σε μια ομάδα χωρών με επικεφαλής τις ΗΠΑ, λόγω της υποστήριξής τους προς το Ισραήλ κατά τη διάρκεια του πολέμου του Γιομ Κιπούρ. Η πολιτική αυτή συνοδεύτηκε από μια συντονισμένη μείωση της παραγωγής πετρελαίου. «Το αποτέλεσμα ήταν σχεδόν τετραπλασιασμός των τιμών του πετρελαίου μέσα σε λίγους μήνες», δήλωσε η Νάκλε.
«Αυτό είχε τεράστιες αλυσιδωτές επιπτώσεις που κατέστρεψαν τον κοινωνικό ιστό πολλών χωρών με εκτεταμένες απεργίες, αναταραχές και αύξηση της φτώχειας, καθώς πολλά νοικοκυριά αγωνίζονταν να τα βγάλουν πέρα», είπε. Τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ηνωμένο Βασίλειο αντιμετώπισαν υφέσεις που διήρκεσαν από το 1973 έως το 1975, με την κρίση να συμβάλλει στην πτώση της Συντηρητικής κυβέρνησης του Τεντ Χιθ το 1974. Ένα δεύτερο πετρελαϊκό σοκ ήρθε το 1979, με την Ιρανική Επανάσταση.
Τι συμβαίνει στην τρέχουσα πετρελαϊκή κρίση;
Από τότε που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν τον πόλεμο με το Ιράν πριν από ένα μήνα, τα Στενά του Ορμούζ έχουν ουσιαστικά κλείσει για τη ναυτιλία. Αυτό έχει διαταράξει τη ροή πετρελαίου, φυσικού αερίου και άλλων βασικών αγαθών από τα κράτη του Κόλπου, τα οποία κανονικά εξάγουν περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει δοκιμάσει διάφορες τακτικές για να επαναφέρει τη ροή πετρελαίου από τον Κόλπο, συμπεριλαμβανομένης της έκκλησης προς τα συμμαχικά έθνη να στείλουν πολεμικά πλοία ως συνοδεία και της απειλής να χτυπήσει το Ιράν πιο σκληρά εάν δεν επιτρέψει στα πλοία να περάσουν με ασφάλεια από το στενό.
Αλλά ο Γένσεν, ο οποίος τώρα διευθύνει την εταιρεία συμβούλων Vespucci Maritime, δήλωσε στο πρόγραμμα Today του BBC ότι μεγάλο μέρος του πετρελαίου που είχε φύγει από τον Κόλπο πριν από περισσότερο από ένα μήνα εξακολουθούσε να φτάνει σε διυλιστήρια σε όλο τον κόσμο και ότι αυτή η ροή σύντομα θα σταματούσε.
«Έτσι, οι ελλείψεις πετρελαίου που βλέπουμε, μόνο θα επιδεινωθούν, ακόμα κι αν ως δια μαγείας το Στενό του Ορμούζ ανοίξει ξανά αύριο», είπε. «Θα αντιμετωπίσουμε τεράστιο ενεργειακό κόστος, όχι μόνο όσο διαρκεί αυτή η κρίση, αλλά και για έξι έως δώδεκα μήνες μετά το τέλος της».
Θα μπορούσε η τρέχουσα κρίση να γίνει χειρότερη;
Η Νάκλε, ο οποίος είναι επίσης γενικός γραμματέας του Αραβικού Ενεργειακού Ομίλου, δήλωσε ότι η αγορά πετρελαίου είναι πιο διαφοροποιημένη από ό,τι στη δεκαετία του 1970, ενώ η συνολική ποσότητα που χρησιμοποιείται έχει επίσης μειωθεί σημαντικά. Πιστεύει ότι ενώ οι τρέχουσες τιμές είναι υψηλές, η σημερινή κρίση δεν είναι τόσο σοβαρή.
«Ενώ οι ογκομετρικές διαταραχές που βλέπουμε είναι σημαντικές – αναμφισβήτητα από τις μεγαλύτερες στην πρόσφατη ιστορία – η αγορά είναι πολύ πιο ανθεκτική από ό,τι στη δεκαετία του 1970», είπε. «Είναι πιο διαφοροποιημένη, λιγότερο πετρελαϊκή και καλύτερα εξοπλισμένη με προστατευτικά μέτρα και μηχανισμούς αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης».
Ο Χίνι είπε ότι υπάρχουν ορισμένες διαφορές σήμερα που λειτουργούν υπέρ του κόσμου, όπως η καλύτερη κατανόηση των οικονομιών μας και το γεγονός οτι περισσότερες χώρες που διατηρούν αποθέματα πετρελαίου. «Το καλύτερο σενάριο είναι να τερματιστεί αυτή η σύγκρουση το συντομότερο δυνατό και να αποκατασταθεί κάποια σταθερότητα».
Η Aλίσια Γκαρσία Ερέρο, επικεφαλής οικονομολόγος για την Ασία-Ειρηνικό στη Natixis CIB, δήλωσε ότι ενώ οι πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 1970 οδήγησαν τις τιμές στα ύψη, μείωσαν την παγκόσμια προσφορά μόνο κατά 5-7%. Αντίθετα, η τρέχουσα κρίση επηρεάζει το 20% των παγκόσμιων αποθεμάτων, «επισκιάζοντας το σοκ της δεκαετίας του 1970», είπε.
«Η σημερινή κρίση του πολέμου στο Ιράν μπορεί να καταλήξει να είναι ένα μεγαλύτερο σοκ αν η κατάσταση δεν βελτιωθεί σύντομα», είπε, προσθέτοντας ότι πρόκειται επίσης για κρίση εφοδιασμού με φυσικό αέριο και άλλων προϊόντων διύλισης. «Οι συνέπειες είναι ότι θα μπορούσαμε να βιώσουμε απότομες αυξήσεις τιμών, ευρύτερο πληθωριστικό πλήγμα και βαθύτερους κινδύνους ύφεσης, ειδικά στην Ασία που τροφοδοτείται από εισαγωγές», συνέχισε.
«Τα αποθέματα και η αποτελεσματικότητα προσφέρουν κάποιο περιθώριο ασφαλείας που έλειπε από τα επεισόδια της δεκαετίας του 1970, αλλά η ακατέργαστη κλίμακα της απώλειας εφοδιασμού καθιστά την κατάσταση ακόμα πιο άσχημη, χωρίς καμία γρήγορη λύση στον ορίζοντα».
