Η εικόνα μοιάζει σχεδόν παράλογη. Μια χώρα που έχει γύρω της απέραντες εκτάσεις ερήμου, αμμόλοφους που χάνονται στον ορίζοντα και ένα τοπίο σχεδόν ταυτισμένο με την άμμο, αναγκάζεται να την εισάγει από το εξωτερικό.
Κι όμως, η Σαουδική Αραβία το κάνει. Όχι επειδή της λείπει η άμμος, αλλά επειδή η άμμος που έχει δεν είναι η σωστή. Για την ακρίβεια, είναι ακατάλληλη για μεγάλο μέρος της σύγχρονης κατασκευής, καθώς οι κόκκοι της ερήμου έχουν λειανθεί από τον άνεμο επί χιλιάδες χρόνια.
Το πρόβλημα με την «τέλεια» άμμο της ερήμου
Η άμμος της ερήμου είναι συνήθως πολύ στρογγυλή, πολύ λεία και πολύ λεπτή. Αυτό που την κάνει όμορφη στο μάτι, την κάνει προβληματική στο εργοτάξιο. Στο σκυρόδεμα, οι κόκκοι πρέπει να «πιάνουν» καλά μεταξύ τους και να δένουν με το τσιμέντο. Όταν είναι υπερβολικά λείοι, γλιστρούν αντί να κλειδώνουν μέσα στο μείγμα.
Γι’ αυτό η κατασκευή χρειάζεται πιο τραχιά άμμο, συνήθως από ποτάμια, λίμνες, θαλάσσιους πυθμένες ή λατομεία. Εκεί οι κόκκοι είναι πιο γωνιώδεις, πιο ακανόνιστοι και μπορούν να δημιουργήσουν ισχυρότερο σκυρόδεμα. Με απλά λόγια, δεν μετράει μόνο πόση άμμο έχεις. Μετράει τι είδους άμμο έχεις.
Το θέμα γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρον αν σκεφτεί κανείς τα γιγαντιαία σχέδια της χώρας, από τη φουτουριστική NEOM μέχρι τα τουριστικά project στην Ερυθρά Θάλασσα. Όλα αυτά χρειάζονται τεράστιες ποσότητες υλικών, με την άμμο να βρίσκεται στην καρδιά της εξίσωσης.
Η υπερεκμετάλλευση ποταμών, ακτών και θαλάσσιων πυθμένων απειλεί οικοσυστήματα, παραλίες, κοινότητες και φυσικές ισορροπίες. Έτσι, η λύση δεν είναι απλώς να βρεθεί περισσότερη άμμος, αλλά να αλλάξει ο τρόπος που χρησιμοποιείται.
Γι’ αυτό κερδίζουν έδαφος λύσεις όπως η τεχνητή άμμος από θρυμματισμένα πετρώματα και το ανακυκλωμένο σκυρόδεμα από παλιά κτίρια. Η ειρωνεία είναι ωραία και κάπως σκληρή: στον 21ο αιώνα, ακόμη και οι χώρες της ερήμου ανακαλύπτουν ότι η άμμος δεν είναι απλώς άμμος.
πηγή:https://www.gazzetta.gr/plus/2544648/i-saoydiki-arabia-einai-tigka-stis-erimoys-alla-eisagei-ammo
