Αγαπητοί μαθητές και αγαπητές μαθήτριες,
Αγαπητοί και αγαπητές εκπαιδευτικοί,
Γιορτάζουμε και φέτος την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, την κρισιμότερη στιγμή της αντίστασης στη δικτατορία, τιμώντας όσους αγωνίστηκαν για την ελευθερία και τη δημοκρατία. Η εξέγερση αυτή με πρωτεργάτες/τριες τους/τις φοιτητές/τριες, αγκαλιάστηκε από τον λαό εκφράζοντας με τον τρόπο αυτό το αντιδικτατορικό του πνεύμα.
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου αποτέλεσε την ιστορική τομή που είχε ανάγκη η χώρα στον δρόμο για την αποκατάσταση της δημοκρατίας και διαμόρφωσε τη σύγχρονη πολιτική ιστορία μας. Στις 17 Νοέμβρη του 1973, νέοι και νέες τόλμησαν να αντιδράσουν στην τυραννία, να θυσιαστούν διεκδικώντας αξίες που είχε αποδειχτεί ότι δεν είναι ούτε αυτονόητες ούτε δεδομένες και αποτυπώνονται στο σύνθημα «Ψωμί-Παιδεία -Ελευθερία»· ύψωσαν μια αποφασιστική φωνή ενάντια στον φασισμό μιας στυγνής δικτατορίας, φωνή διεκδίκησης ενός δημοκρατικού πολιτεύματος με ισότιμη πρόσβαση στη μόρφωση μέσω δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, στην περίθαλψη, στην εργασία. Η αντίσταση απέναντι σε κάθε πολιτική που πλήττει την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και την προσωπικότητα του ανθρώπου αποτελεί διαχρονική αναγκαιότητα και προϋπόθεση για ευημερία και κοινωνική συνοχή.
Τιμούμε τον αγώνα και τη θυσία εκείνων που δεν πτοήθηκαν αλλά τόλμησαν να υψώσουν το ανάστημά τους, τιμούμε συνάμα τη μνήμη των θυμάτων. Αναλογιζόμαστε ότι η δημοκρατία δεν είναι αυτονόητη, αλλά αποτελεί καθήκον όλων μας να τη διεκδικούμε, να την προστατεύουμε και να την υπερασπιζόμαστε.
Το Πολυτεχνείο ζει και πρέπει να ζει, διότι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη αποτελεί αγώνα της δράσης ενάντια στον εφησυχασμό, της διεκδίκησης ενάντια στη μοιρολατρική παραίτηση.
