Ο σχεδιασμός και η υποστήριξη διαδημοτικών δράσεων σε επίπεδο Πολιτικής Προστασίας των Δήμων ήταν στο επίκεντρο της εκπαιδευτικής ημερίδας που διοργανώθηκε το πρωί της Δευτέρας στη στη Λάρισα, με πρωτοβουλία της ΚΕΔΕ, σε συνεργασία με τον Δήμο Λαρισαίων, την ΠΕΤΑ Α.Ε. και το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ).
Στην εκδήλωση που έλαβε χώρα στην αίθουσα εκδηλώσεων στη ΔΕΥΑ Λάρισας, με κεντρικό ομιλητή τον ομότιμο καθηγητή ΕΚΠΑ και πρόεδρο του ΟΑΣΠ, δρ. Ευθύμιο Λέκκα, αναφέρθηκαν οι βασικές αρχές προς τα στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά και σε εθελοντικές οργανώσεις που ασχολούνται με ζητήματα Πολιτικής Προστασίας με βάση την εξελισσόμενη κλιματική κρίση και με βάση το νέο θεσμικό καθεστώς το οποίο υφίσταται στη χώρα.
«Ιδιαίτερη σημασία θα δώσω σε θέματα που αφορούν τη Θεσσαλία, σε ό, τι αφορά τον μερικό κίνδυνο που είναι κυρίαρχος, το συστημικό κίνδυνο, που επίσης είναι πολύ υψηλός, τον κίνδυνο από κύματα τσουνάμι, τον καθοριστικό κίνδυνο και τον κίνδυνο δασικών πυρκαγιών», ανέφερε ο κ. Λέκκας.
«Πιστεύω ότι θα είναι μια πολύ καλή εμπειρία για όλους μας, γιατί θα συμμετέχουν και αυτοί που έχουν κληθεί να αναφέρουν τα προβλήματα τους. Να δούμε πως μπορούν να επιλυθούν και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Θα ήθελα να πω ότι μετά την συνάντηση αυτή, την δια ζώσης συνάντηση, ακολουθούν δέκα διαδικτυακά μαθήματα από εμένα και από συνεργάτες που ασχολούνται με τα θέματα της κλιματικής κρίσης και της πολιτικής προστασίας», πρόσθεσε ο κ. Λέκκας.
Από την πλευρά του ο δήμαρχος Λαρισαίων, Θανάσης Μαμάκος, που χαιρέτησε την εκδήλωση, ανέφερε ότι βασικό ζήτημα είναι το κατά πόσο οι δήμοι είναι έτοιμοι να επέμβουν όταν χρειαστεί. «Εδώ στη Θεσσαλία και στη Λάρισα, έχουμε ζήσει από πρώτο χέρι τι σημαίνει φυσική καταστροφή, τόσο από το σεισμό του 2021, όσο και από τις πλημμύρες με τον Daniel το 2023. Οι πληγές είναι ανοιχτές ακόμα σε πολλά σημεία κι έχουν γίνει πολλές προσπάθειες, όπως κι έχουμε πάρει πολλά μέτρα για να προστατέψουμε την περιοχή μας. Αν όμως δεν ετοιμαστούμε για την επόμενη μέρα, δεν θα είμαστε ποτέ έτοιμοι».
Αναφορικά με το τι έφταιξε στη Θεσσαλία και σημειώθηκαν τόσο μεγάλες καταστροφές, ο κ. Λέκκας ανέφερε ότι «πάντοτε για το τι επιπτώσεις έχουμε από μια μεγάλη καταστροφή, όπως ήταν ο Daniel και ο Ιανός, συμμετέχουν δύο παράγοντες.
Ο πρώτος παράγων είναι το επίπεδο του κινδύνου. Πραγματικά, ο κίνδυνος έτσι όπως διαμορφώθηκε και των μετεωρολογικών κινδύνων και των οικονομικών κινδύνων όπως διαμορφώθηκε ήταν εξαιρετικά ακραίος. Κι όταν λέμε ακραίος, εννοούμε ότι ένας κίνδυνος ο οποίος εκδηλώθηκε και τεκμηριώνει ουσιαστικά την κλιματική κρίση. Έχουμε δυο φαινόμενα στην Θεσσαλία… χιλιετίας μέσα σε τρία χρόνια. Αυτό τεκμηριώνει και σε παγκόσμιο επίπεδο την κλιματική κρίση. Άρα ο κίνδυνος είναι υψηλός.
Μια άλλη παράμετρος πέρα από τον κίνδυνο είναι η τρωτότητα. Αυτό δείχνει πόσο τρωτοί είμαστε, αν έχουμε καλές υποδομές, εάν έχουμε καλές δομές, συνολικά και καλά δίκτυα και βέβαια ουσιαστικά αντιστοιχεί και στα επιχειρησιακά σχέδια. Οι δομές και υποδομές μας δεν ήταν σε επίπεδο που έπρεπε να είναι. Σίγουρα πρέπει να σχεδιαστούν και πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη ανθεκτικότητα.
Τα επιχειρησιακά μας σχέδια δεν θα έλεγα ότι ήταν κακά. Εδώ στη Θεσσαλία υπήρχε μια τεράστια κινητοποίηση από όλους τους φορείς. Αν δει κανένας την αποτίμηση που κάνουμε για το στρατό, για την Πυροσβεστική, για την αστυνομία, για τις τοπικές δομές, είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα.
Συνεπώς δεν μπορούμε να πούμε ότι στερήσαμε σε επιχειρησιακό επίπεδο. Βεβαίως το επιχειρησιακό επίπεδο πρέπει να βελτιωθεί. Αλλά πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι τα δύο φαινόμενα αυτά στη Θεσσαλία ήταν εξαιρετικά ακραία που τεκμηριώνεται η κλιματική κρίση».
Τέλος αναφορικά με το ποσοστό ανθεκτικότητας που βρίσκονται οι δήμοι της Θεσσαλίας, κατέληξε σημειώνοντας ότι. «είναι πολύ δύσκολο να το αποτιμήσουμε. Είναι ολόκληρη διαδικασία που πρέπει να γίνει αν αποτιμηθεί αυτός ο κίνδυνος και να δούμε τι ακριβώς τρωτότητα έχουμε. Είναι ένα σύστημα και το κάθε σύστημα ως συνολική συνολική τρωτότητα ουσιαστικά και η ανθεκτικότητα. Το αντίθετο δηλαδή της ορατότητας, ορίζεται από δεκάδες συστήματα, τα οποία συστήματα το καθένα έχει διαφορετική αντίδραση».
