Για τον αυτοκινητόδρομο Ε-65, υπήρχαν ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, οι σχετικές ζυμώσεις, συζητήσεις και αρχικοί σχεδιασμοί. Πρόκειται για έναν σύγχρονο αυτοκινητόδρομο που θα ξεκινούσε λίγο πριν από τη Λαμία και θα συναντούσε την Εγνατία Οδό, στο ύψος της Παναγίας Τρικάλων. Και μόνο αν δει κανείς την επί χάρτου αποτύπωση, θα καταλάβει τη μεγάλη σπουδαιότητα και χρησιμότητα κατασκευής του.
Όταν ανέλαβα τη Νομαρχία, βρήκα έναν φάκελο με όλα τα μέχρι τότε γινόμενα. Τεχνικές εκθέσεις, πρόδρομα τοπογραφικά και γεωλογικά δεδομένα, πιθανή διαδρομή χάραξης κ.λπ.
Σε μια επίσκεψη της υπουργού ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Βάσως Παπανδρέου, την άνοιξη του 2003, στη Νομαρχία, συζητήσαμε εκτενώς το θέμα. Έδειξε καλή διάθεση και δεσμεύτηκε για περαιτέρω ενέργειες σε σύντομο χρόνο. Μάλιστα, μας έδωσε και 300.000 ευρώ από το Ταμείο Εθνικής Οδοποιίας, ύστερα από έντονη απαίτησή μου, καθότι είχα πληροφορηθεί ότι αντίστοιχα και μεγαλύτερα ποσά είχαν χορηγηθεί σε Νομαρχίες φιλικά προσκείμενες στο τότε κυβερνών κόμμα.
Παρά τις δεσμεύσεις της Βάσως Παπανδρέου, καμιά ενέργεια ουσίας δεν ξεκίνησε…
Μετά την κυβερνητική αλλαγή την άνοιξη του 2004, προσπάθησα να έρθω σε επαφή με τον Γιώργο Σουφλιά, νέο υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Στην πρώτη συνάντηση μού είπε ότι τώρα έχουμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, θα το δούμε μετά. Σε νέα προσπάθεια να συζητήσουμε το θέμα, μου είπε ότι το μελετάνε και θα το δούμε στη συνέχεια.
Με την υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Β. Παπανδρέου,κατά την επίσκεψή της στη Νομαρχία, 1-11-2003
Την ίδια περίοδο η Δυτική Ελλάδα πίεζε για την Ιόνια Οδό, που είχε ήδη λάβει προβάδισμα έναντι του Ε-65. Μάλιστα, επί υπουργίας Κώστα Λαλιώτη (Π.Δ. 340, 21-11-2002, ΦΕΚ 283), η Ιόνια Οδός, το τμήμα ΠΑΘΕ –Μαλιακός – Κλειδί και ο συνδετήριος κλάδος ΠΑΘΕ. Σχηματάρι – Χαλκίδα, συμπεριλήφθηκαν σε μια εργολαβία για τη μελέτη, κατασκευή και λειτουργία με το σύστημα της Σύμβασης Παραχώρησης. Κάτι που καθιστούσε το «πακέτο» της Ιονίας Οδού «ελκυστικό» λόγω των αυξημένων εισπράξεων από τους σταθμούς διοδίων στα τμήματα Χαλκίδα – Σχηματάρι, Αθήνα – Μαλιακός και Μαλιακός –Κλειδί. Αυτό προκάλεσε τη δικαιολογημένη αγανάκτησή μας, αλλά και την έντονη αντίδραση του τότε νομάρχη Εύβοιας Θανάση Μπουραντά.
Με τον φόβο ότι μέναμε αρκετά πίσω, άρχισα τις σχετικές συζητήσεις με συναδέλφους νομάρχες και τον δήμαρχο Μιχάλη Ταμήλο. Η αρχική πρότασή μου ήταν η σύγκληση διευρυμένης σύσκεψης αυτοδιοικητικών στα Τρίκαλα, για εκτενή συζήτηση του όλου θέματος. Ταυτόχρονα, ενημέρωσα το Προεδρείο του Επιμελητηρίου Τρικάλων, να κινηθούν κι αυτοί στην ίδια κατεύθυνση… Ο Μιχάλης Ταμήλος, που είχε τις ίδιες ανησυχίες με μένα, συμφώνησε. Η πρότασή μου ήταν να καλέσω εγώ τους νομάρχες Θεσσαλίας, Φθιώτιδας, Ευρυτανίας, Φωκίδας, Ιωαννίνων, Γρεβενών, Καστοριάς, Φλώρινας και ο δήμαρχος τους αντίστοιχους προέδρους των ΤΕΔΚ. Συμφωνήσαμε την ημερομηνία για τον Οκτώβριο του 2004, στην αίθουσα συνεδριάσεων του Νομαρχιακού – Δημοτικού Συμβουλίου, στο Δημαρχείο Τρικάλων.
Στην επικοινωνία-πρόκλησή μου στους συναδέλφους νομάρχες, βρήκα πλήρη και αμέριστη συμπαράσταση. Ακόμη κι απ’ τον νομάρχη Ιωαννίνων Αλέκο Καχριμάνη, που λόγω της Ιόνιας Οδού, καθώς πολλοί θεωρούσαν ανταγωνιστικό άξονα – υπήρχαν κάποια ερωτηματικά… Όλοι, λοιπόν, ανταποκρίθηκαν στην πρόσκλησή μου. Από πλευράς δημάρχων, είχαμε κάποιες επιφυλάξεις και απουσίες.
Για την κίνηση αυτή, δεν είχαμε ενημερώσει τον Γιώργο Σουφλιά. Κάτι που το θεώρησε unfair… Ενώ η σύσκεψη των αυτοδιοικητικών είχε προγραμματιστεί για τις 19:00 το βράδυ, νωρίς το απόγευμα με ενημέρωσαν ότι στο γραφείο μου είχε φτάσει προσωπική επιστολή του υπουργού ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Εννοείται ότι σχετική πρόσκληση είχα στείλει και στον υπουργό Γιώργο Σουφλιά. Πήγα αμέσως στο γραφείο και διάβασα την επιστολή. Ήταν μια κατατοπιστική, εμπεριστατωμένη, τεκμηριωμένη, αν και μερικώς «προσβλητική».
Από τη διευρυμένη σύσκεψη Νομαρχών και Προέδρων των ΤΕΔΚ Θεσσαλίας, Φθιώτιδας, Ευρυτανίας, Φωκίδας, Ιωαννίνων, Γρεβενών, Καστοριάς, Φλώρινας, που συγκαλέσαμε στα Τρίκαλα την 15η Οκτωβρίου 2004, για τον Αυτοκινητόδρομο Κεντρικής Ελλάδας Ε-65
προς εμένα και τον θεσμό που εκπροσωπούσα, επιστολή. Σε λίγο άρχισαν να φτάνουν στο γραφείο μου οι συνάδελφοι νομάρχες. Πρώτος ήρθε ο Θανάσης Χειμάρας, νομάρχης Φθιώτιδας. Του είπα τα καθέκαστα για την επιστολή. Δεν αιφνιδιάστηκε. Μου λέει «περίπου, ξέρω». «Μίλησα μαζί του», μου είπε. «Είναι πολύ εκνευρισμένος μαζί σου».
Πήρα στο τηλέφωνο το γραφείο του πρωθυπουργού. Δεν μπόρεσα να μιλήσω με τον Κώστα Καραμανλή, αλλά μίλησα με τον διευθυντή του Γιάννη Αγγέλου. Του εξήγησα ότι τόσοι νομάρχες και δήμαρχοι, δεν μαζεύονται για πλάκα. Υπάρχει ένα καθολικό αίτημα, στο οποίο θέλουμε να δώσουμε περαιτέρω ώθηση και δυναμική. Ούτε εναντίον της κυβέρνησης στρεφόμαστε ούτε κατά του αρμόδιου υπουργού.
Εκπροσωπούμε πολίτες, με νωπή λαϊκή εντολή. Δικαιούμαστε και υποχρεούμαστε να αγωνιστούμε, μέσα στο πλαίσιο του Συντάγματος και των Νόμων, για τα συμφέροντα των περιοχών μας.
Ο Γιάννης Αγγέλου με άκουσε προσεκτικά. «Εντάξει», μου είπε. «Θα ενημερώσω και τον πρωθυπουργό σχετικά».
Είπα και στον Χειμάρα να μην κοινοποιήσουμε-δημοσιοποιήσουμε τα της επιστολής
πριν τη σύσκεψη, για ευνόητους λόγους… Παρ’ όλα αυτά η επιστολή, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, διέρρευσε στον τοπικό Τύπο.
«… μετά από λίγο καιρό στο Υπουργείο, διαπίστωσα ότι το έργο του Ε-65, δεν είχε προσδιοριστεί, δηλαδή δεν υπήρχε τελική αναγνωριστική μελέτη για όλο το μήκος του… αντιθέτως, στην ουσία οι μελέτες του έργου βρίσκονταν στο αρχικό στάδιο».
Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΟΥΦΛΙΑ ΣΤΙΣ 15-10-2004
