Μακριά από πλήθη, επίσημες τελετές και κάμερες, οι τρεις μοναδικοί μόνιμοι κάτοικοι του Χαλικίου Ασπροποτάμου Τρικάλων τίμησαν φέτος τα Θεοφάνεια με έναν τρόπο λιτό αλλά βαθιά συμβολικό: αγίασαν μόνοι τους τα νερά.
Στο ιστορικό πέτρινο γεφύρι του χωριού, κάτω από ψιλή βροχή και με τον Ασπροπόταμο φουσκωμένο, αντάλλαξαν ευχές για φώτιση, υγεία και αναγέννηση. Χωρίς ιερέα, χωρίς κόσμο — μόνο με πίστη, μνήμη και σεβασμό στην παράδοση.
«Σήμερα τα Φώτα και οι φωτισμοί», λένε, στέλνοντας ένα μήνυμα που ξεπερνά τα όρια του χωριού:
Καλή φώτιση σε όλους μας και ιδιαίτερα σε όσους παίρνουν σημαντικές αποφάσεις για εμάς… χωρίς εμάς.
Το Χαλίκι, ένα από τα πιο ορεινά χωριά των Τρικάλων, μετρά τον χειμώνα μόλις τρεις μόνιμους κατοίκους. Κι όμως, η παρουσία τους αρκεί για να κρατά ζωντανή την παράδοση, την ιστορία και την ανθρώπινη διάσταση της ελληνικής περιφέρειας.
Οι φωτογραφίες είναι του Χρήστου Ζαχαρή, ενός ανθρώπου που υπηρέτησε για πολλά χρόνια τη δημοσιογραφία και επέλεξε να «αποσυρθεί» στο Χαλίκι, το χωριό όπου ζει πλέον μόνιμα. Μέσα από τον φακό του αποτυπώνεται όχι μόνο η τελετή, αλλά και η σιωπηλή δύναμη ενός τόπου που επιμένει να υπάρχει.
Τα Θεοφάνεια στο Χαλίκι είναι μια υπενθύμιση ότι η Ελλάδα των χωριών, ακόμη κι όταν μετριέται στα δάχτυλα του ενός χεριού, συνεχίζει να αντιστέκεται και να ελπίζει.
Από όλους εμάς καλή χρονιά με υγεία και πολλές χαρές στους 3 κατοίκους στο Χαλίκι Ασπροποτάμου.
