Συγκινητική και πρωτότυπη ήταν η παράσταση «Μισός αιώνας και μια νύχτα», ένα ποιητικό, μουσικό, εικαστικό και συλλογικό έργο που δημιούργησαν τρικαλινοί συντελεστές και αναφερόταν στα δραματικά γεγονότα του 1974 στην Κύπρο και το οποίο παρουσιάστηκε με ιδιαίτερη επιτυχία το απόγευμα του Σαββάτου στο κτήριο Παπαστεριάδη.
Το έργο προέκυψε από τη συνεργασία μουσικών, εικαστικών και πολιτών που συνδημιούργησαν σύνθεση με φόντο τα δραματικά γεγονότα με την εισβολή του «Αττίλα» στο νησί.
Όπως ανέφερε ο στιχουργός των τραγουδιών Κώστας Πουλιανίτης “Η πραγματική μας πατρίδα είναι τα παιδικά μας χρόνια, αυτό υποστηρίζουν πολλοί. Σε πολλούς από εμάς που ήμασταν παιδιά το 1974 η πιο έντονη ανάμνηση από την πατρίδα αυτή ήταν η επιστράτευση του 1974. Εκεί είδαμε τους πατεράδες μας ντυμένους στο χακί. Στο μυαλό μας έχουν χαραχτεί οι εικόνες στην τηλεόραση και στις εφημερίδες που δείχνανε τους πρόσφυγες, την απελπισία και τον πόνο των Κυπρίων αδερφών μας. Μα πιο πολύ η εικόνα των γυναικών που κρατούσαν μια φωτογραφία αγκαλιά, τη φωτογραφία του δικού τους αγνοούμενου και είχαν την αγωνία και ένα μεγάλο γιατί ζωγραφισμένο στο πρόσωπό τους. Μια εικόνα μαχαίρι στην καρδιά, πληγή που δεν λέει να κλείσει. Και τώρα, πάνω από μισό αιώνα μετά, καλώντας τους ζωντανούς, πενθούμε τους νεκρούς κι έτσι ίσως ξορκίσουμε την καταιγίδα”.
Με τη σειρά του ο Πρόεδρος του Συλλόγου Κυπρίων Χρίστος Μοδέστου υπογράμμισε για το έργο: “Είναι μια καθαρά ιδιωτική πρωτοβουλία, μια κατάθεση ψυχής και πόρων από ανθρώπους που ένιωσαν το χρέος να μην σκεπάσει η λήθη την ιστορία γιατί 50 χρόνια είναι πολλά, είναι 50 χρόνια για τους τότε 18άρηδες που τώρα είναι 70άρηδες, για τους τότε οικογενειάρχες που σήμερα οι περισσότεροι δεν είναι μαζί μας, για τις μανάδες που έφυγαν με τον μοναδικό καημό ότι δεν πρόλαβαν να δώσουν το τελευταίο φιλί στο μέτωπο του χαμένου παιδιού τους. Δεν είναι η παρούσα ώρα για να αναζητήσουμε ευθύνες για το ποιος έφταιξε και χάθηκε η Κύπρος. Είναι, όμως, ώρα να επαναλάβουμε το δίκαιο και πάγιο αίτημα της Κυπριακής Δημοκρατίας για πλήρη αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και επιστροφή των προσφύγων στις πατρογονικές εστίες τους”.
Οι συντελεστές της παράστασης ήταν:
Μουσική σύνθεση-μπουζούκι: Χρήστος Γρούτσος, Στίχοι & επιμέλεια κειμένων: Κώστας Πουλιανίτης, Εικαστικές δημιουργίες: Σπύρος Καραλής, Τραγούδι: Χρίστος Μοδέστου, Τραγούδι – αφήγηση: Κωνσταντία Λάσκου, Αφήγηση: Βαγγέλης Κρικώνης, Κιθάρα: Νίκος Κοφίνας, Πιάνο: Γιώργος Μανάκος, Κρουστά: Θωμάς Μαυραντζάς, Ηλεκτρικό μπάσο: Κώστας Δριτσέλης.
Η παράσταση υλοποιήθηκε με τη στήριξη της e-trikala ΑΕ και ήταν υπό την αιγίδα του Δήμου Τρικκαίων.
(Φωτορεπορτάζ: Haris Mantellos )
