25 Νοεμβρίου…Μια ημέρα αφιερωμένη στην εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Αυτής της διάχυτης και συχνά λανθάνουσας βίας, η οποία έχει τις ρίζες της σε αρχέγονα συστήματα εξουσίας και ελέγχου, που ευτελίζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και μονάχα καταπιέζουν. Αυτής της βίας που ξεπερνά σύνορα και πολιτισμούς, αλλά η αντιμετώπισή της ξεκινά από την κοινωνία. Όταν ο καθένας μας ατομικά, επαγρυπνά για την κατάργηση των πολιτισμικών και θεσμικών φραγμών που επιτρέπουν στην κακοποίηση να διαιωνίζεται.
Και ενώ η βία κατά των γυναικών, αυτή η οδυνηρή, κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συνεχίζει να κάνει την εμφάνιση της στις κοινωνίες ολόκληρου του πλανήτη, διατηρούμε την ελπίδα. Μια ελπίδα που διακρίνουμε στο θάρρος των θυμάτων που σπάνε την σιωπή και μοιράζονται τις ιστορίες τους. Που την παρατηρούμε στο ακούραστο έργο των συνηγόρων και των ακτιβιστών που αρνούνται να τα παρατήσουν. Που εντοπίζεται πια, στην καθιέρωση της οπτικής του φύλου και της ουσιαστικής ισότητας στο σύνολο των δημοσίων πολιτικών από τη συντεταγμένη πολιτεία, η οποία δεν επικεντρώνεται πια μόνο στην επιβεβλημένη προστασία που υποχρεούται να παρέχει σε κάθε θύμα, αλλά σε μια αρραγή, συνεκτική προσπάθεια, ο φόβος και η κακοποίηση να ηττηθεί άπαξ και δια παντός. Επιβεβαιώνεται τέλος, από την ένωση εκατομμύρια ανθρώπων που συνυπογράφουν πως η βία κατά των γυναικών δεν έχει θέση σε έναν δίκαιο και ισότιμο κόσμο.
Γι’ αυτό λοιπόν, κοινωνία και πολιτεία δεν θα εφησυχαστούμε, μέχρι η βία κατά των γυναικών όχι απλώς να τερματιστεί, αλλά να γίνει αδιανόητη. Μέχρι να μην αποτελεί απλώς μια μακρινή ανάμνηση, αλλά μια ηθική «ουλή» στη συνείδηση της ιστορίας, που θα υπενθυμίζει για πάντα στην ανθρωπότητα αυτό που δεν πρέπει να επιτρέψει ποτέ ξανά.
