Παρ’ όλο που οι άνθρωποι συχνά πιστεύουν πως κοιμούνται καλύτερα μαζί, αντικειμενικά παρατηρούνται περισσότερες διαταραχές σε σύγκριση με το όταν κοιμούνται μόνοι τους σύμφωνα με άρθρο του newscientist.com. Σύμφωνα με τον ερευνητή Σιν Ντράμοντ οι μετρήσεις δείχνουν αυξημένες αφυπνίσεις κατά τη διάρκεια της νύχτας όταν δύο άτομα μοιράζονται το ίδιο κρεβάτι.
Μια συστηματική ανασκόπηση από τον Λάιονελ Ρέιγουόρντ και τους συνεργάτες του ανέλυσε υπάρχουσες μελέτες και διαπίστωσε ότι το 30% έως 46% των κινήσεων του ενός συντρόφου επηρεάζουν τον άλλο. Δηλαδή, όταν κάποιος κινείται –όπως τραβώντας τα σκεπάσματα, γυρίζοντας πλευρό ή κουνώντας τα πόδια– ο σύντροφός του συχνά διαταράσσεται επίσης. Σε πειραματικές συνθήκες, βρέθηκε ότι τα άτομα παρουσίαζαν περισσότερες κινήσεις ποδιών όταν κοιμούνταν μαζί, γεγονός που οδηγούσε σε περίπου δύο επιπλέον αφυπνίσεις κάθε νύχτα.
Παρόμοια ευρήματα προέκυψαν και από μελέτη με τη χρήση «έξυπνων» ρολογιών που κατέγραφαν την κίνηση κατά τη διάρκεια του ύπνου στο σπίτι. Οι συμμετέχοντες ξυπνούσαν κατά μέσο όρο έξι φορές τη νύχτα λόγω του συντρόφου τους, αλλά θυμούνταν μόνο μία από αυτές τις αφυπνίσεις την επόμενη ημέρα. Αυτό δείχνει ότι οι περισσότερες διαταραχές είναι μικρές και δεν επηρεάζουν σημαντικά τη συνολική ποιότητα του ύπνου, ιδιαίτερα όταν και οι δύο σύντροφοι είναι υγιείς ως προς τον ύπνο τους.
Ωστόσο, τα προβλήματα γίνονται πιο έντονα όταν ένας από τους δύο αντιμετωπίζει δυσκολίες, όπως αϋπνία ή ροχαλητό. Ένα άτομο με αϋπνία είναι πιο πιθανό να κινείται συχνά ή να παραμένει ξύπνιο, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα να ενοχλήσει τον σύντροφό του. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ορισμένα ζευγάρια επιλέγουν να κοιμούνται σε ξεχωριστά κρεβάτια ή δωμάτια – μια πρακτική που αποκαλείται «sleep divorce» («διαζύγιο ύπνου»). Αν και αυτό δεν είναι επιβλαβές, ο Ντράμοντ υποστηρίζει ότι είναι προτιμότερο να αντιμετωπίζεται η βασική αιτία του προβλήματος.
Για παράδειγμα, η γνωσιακή – συμπεριφορική θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στην αϋπνία, ιδιαίτερα όταν συμμετέχουν και οι δύο σύντροφοι. Άλλες πρακτικές λύσεις περιλαμβάνουν τη χρήση ξεχωριστών κουβερτών, γνωστή ως «σκανδιναβική μέθοδος», για την αποφυγή συγκρούσεων σχετικά με τη θερμοκρασία ή το μοίρασμα των σκεπασμάτων. Για το ροχαλητό, υπάρχουν θεραπείες όπως οι συσκευές CPAP ή ειδικά οδοντικά μασελάκια που βελτιώνουν την αναπνοή, όπως εξηγεί η Αμάλ Οσμάν από το Πανεπιστήμιο Flinders στην Αυστραλία.
Το κείμενο επίσης εξετάζει πολιτισμικές και ιστορικές πτυχές του ύπνου. Στις περισσότερες δυτικές χώρες, η πλειονότητα των ζευγαριών κοιμάται μαζί, ενώ σε άλλες χώρες, όπως η Ιαπωνία, είναι πιο συνηθισμένες διαφορετικές ρυθμίσεις. Ιστορικά, ο κοινός ύπνος ήταν ο κανόνας, προσφέροντας ασφάλεια και ζεστασιά. Ακόμη και σήμερα, σε προ-βιομηχανικές κοινωνίες, όπως οι Hadza στην Τανζανία, οι άνθρωποι κοιμούνται σε ομάδες και παρουσιάζουν συχνές αφυπνίσεις για να περιφρουρήσουν την ασφάλειά τους, χωρίς όμως να αναφέρουν προβλήματα ύπνου.
Συνολικά, το άρθρο καταλήγει ότι οι νυχτερινές αφυπνίσεις είναι φυσιολογικές και δεν πρέπει να προκαλούν ανησυχία. Όπως επισημαίνει ο Ντράμοντ, κανείς δεν κοιμάται αδιάκοπα όλη τη νύχτα· μικρές διαταραχές αποτελούν φυσικό μέρος του ανθρώπινου ύπνου.
Και με το σεξ τι γίνεται;
Εν τω μεταξύ, ο χωριστός ύπνος μπορεί να επαναφέρει λίγο ενθουσιασμό και επιθυμία, δηλώνει η Κέιτ Μπαλεστριέρι, ψυχολόγος και σεξοθεραπεύτρια και συγγραφέας του βιβλίου «What Happened to My Sex Life?» σύμφωνα με άρθρο των NYT. Και όταν τα ζευγάρια δεν κοιμούνται πλέον στο ίδιο κρεβάτι κάθε βράδυ, μπορεί να είναι λιγότερο πιθανό να θεωρούν ο ένας τον άλλον δεδομένο, σύμφωνα με τα λεγόμενά της.
Η ίδια απαιτεί από τα ζευγάρια να είναι πιο στοχευμένα σχετικά με το σεξ, αντί να πέφτουν απλώς στο κρεβάτι και να … κάθονται με σταυρωμένα πόδια. «Πρέπει να το σκεφτούν και να κάνουν το σεξ προτεραιότητα», συμβουλεύει η δρ Μπαλεστριέρι, «και να συζητούν περισσότερο μεταξύ τους για το πότε θα είναι σεξουαλικοί – και πώς».
