Το Υπουργείο Παιδείας προχώρησε στην άμεση ανάκληση πρόσληψης αναπληρώτριας δασκάλας (κλάδου ΠΕ70) για το τρέχον διδακτικό έτος 2025-2026, καθώς κατά τη διαδικασία ανάληψης υπηρεσίας αποκαλύφθηκε πως η εκπαιδευτικός ασκούσε παράλληλα εμπορική δραστηριότητα.
Συγκεκριμένα, η διοίκηση διαπίστωσε ότι η αναπληρώτρια δραστηριοποιούνταν στην εκμετάλλευση τουριστικών επιπλωμένων κατοικιών (τύπου Airbnb), δραστηριότητα που έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με τις διατάξεις του Υπαλληλικού Κώδικα.
Η υπόθεση αυτή ανοίγει τον ασκό του Αιόλου για το καθεστώς των βραχυχρόνιων μισθώσεων (τύπου Airbnb) από δημόσιους λειτουργούς, ξεκαθαρίζοντας πως η παροχή επιπλέον υπηρεσιών μετατρέπει τη μίσθωση σε «εμπορική πράξη».
Το νομικό «μπλόκο»: Ο Υπαλληλικός Κώδικας και το ΣτΕ
Η απόφαση του Υπουργείου βασίζεται σε ένα νομικό πλέγμα σύμφωνα με το άρθρο 31, παρ. 3 του ν. 3528/2007, που αναφέρει ότι η άσκηση εμπορίας απαγορεύεται ρητά για τους υπαλλήλους του δημοσίου.
Κομβικό σημείο στην υπόθεση αποτελεί η αριθμ. 200/2010 Γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (Ν.Σ.Κ.), η οποία ορίζει ρητά ότι: «[…] η εκμετάλλευση τουριστικών επιπλωμένων κατοικιών, στις οποίες, μάλιστα, παρέχεται και φροντίδα περιποίησης, όπως καθαριότητα δωματίων, παροχή και αλλαγή λευκών ειδών κ.λ.π., αποτελεί, ανεξάρτητα από τη χρησιμοποίηση ή μη προσωπικού, πράξη εμπορική, η οποία ασκούμενη κατά σύνηθες επάγγελμα προσδίδει στο διενεργούν αυτήν υποκείμενο την εμπορική ιδιότητα. […] Συνεπώς, θα αποτελεί άσκηση εμπορίας εκ μέρους της, η οποία απαγορεύεται ρητά από τη διάταξη του άρθρου 31 παρ. 3 του ισχύοντος Υπαλληλικού Κώδικα.».
Παράλληλα, η απόφαση «θωρακίζεται» από την πρόσφατη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 1437/2021). Σύμφωνα με τη σκέψη 7 της εν λόγω απόφασης, οι περιορισμοί του Υπαλληλικού Κώδικα δεν αφορούν μόνο τους μόνιμους εκπαιδευτικούς, αλλά επεκτείνονται και στους αναπληρωτές που εργάζονται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου.
Απολύθηκε αναπληρωτής με Airbnb στο όνομά του – Γιατί θεωρήθηκε «έμπορος» | Alfavita
