Ύστερα από μισό αιώνα στην αφάνεια, το ιστορικό παιχνίδι αναβιώνει στις αγγλικές πεδιάδες με πρωτοβουλία ντόπιων ενθουσιωδών
Ένα άθλημα που θεωρούνταν «νεκρό» εδώ και δεκαετίες, βγαίνει ξανά από το χρονοντούλαπο της ιστορίας και παίζεται και πάλι στα χωριά όπου γεννήθηκε.
Οι κανόνες και η πρόκληση
Νικητής αναδεικνύεται όποιος καταφέρει να στείλει τη μπάλα —το λεγόμενο «knurr» ή «pottie»— στη μακρύτερη απόσταση. Η μπάλα τοποθετείται πάνω σε μια λυγισμένη σιδερένια ράβδο, η οποία λειτουργεί ως καταπέλτης. Με ένα ελαφρύ χτύπημα από το μπαστούνι του παίκτη, η μπάλα εκτινάσσεται στον αέρα και εκείνος πρέπει να την προλάβει με μια δυνατή αιώρηση πριν πέσει στο έδαφος.
Ο Boz Davison, κάτοικος του Crane Moor κοντά στο Μπάρνσλεϊ, έχει βάλει σκοπό της ζωής του να επαναφέρει το παιχνίδι, το οποίο, όπως υποστηρίζει, «πέθανε» λόγω ενός ιδιότυπου ελιτισμού.
Το άθλημα πιστεύεται ότι έχει γερμανικές ρίζες, καθώς η ονομασία του προέρχεται από τις λέξεις «knurren» (ξύλινη μπάλα) και «spielen» (παίζω), ενώ μια παρόμοια εκδοχή του συναντάται μέχρι σήμερα στην Ελβετία.
Παρόλο που τα παραδοσιακά χειροποίητα μπαστούνια από ξύλο αγριοκαρυδιάς είναι πλέον δυσεύρετα, ο Davison δεν πτοήθηκε. Ξεκίνησε κατασκευάζοντας ο ίδιος τον εξοπλισμό, ενώ προχώρησε και σε μια μικρή χαλάρωση των κανόνων για να καταστήσει το σπορ πιο προσβάσιμο.
Το βλέμμα στο μέλλον
Η προσπάθεια του Davison έχει ήδη προσελκύσει το ενδιαφέρον παλαιών παικτών από την τελευταία αναβίωση του ’70, όπως του Eric Wilson (παγκόσμιος πρωταθλητής το 1969) και του Tommy Chambers.
Ο επόμενος επίσημος αγώνας έχει προγραμματιστεί για αργότερα φέτος στο Λιντς, ενώ ο Davison φιλοδοξεί να διοργανώσει αγώνες και στο Λανκασάιρ, αναθερμαίνοντας την ιστορική αθλητική αντιπαλότητα των «Δύο Ρόδων» μεταξύ των δύο κομητειών.
*Με πληροφορίες από goodnewsnetwork
