Κάποιοι φρόντισαν να κάνουν τις παραγγελίες τους από τα κρεοπωλεία. Άλλοι πάλι, κι ήταν πολλοί, φρόντισαν νωρίτερα να θρέψουν τα δικά τους κατσικάκια και αρνάκια στα σπίτια τους έτσι ώστε να είναι έτοιμα προς σφαγή το Πάσχα.
Εξάλλου σε χωριά ζούμε και ακολουθούμε πάντα την παράδοση και την περιφερειακή νοοτροπία. Αυτό είναι που κάνει την Ελληνική ύπαιθρο να διαφέρει.
Πάσχα Ελλήνων ή στην δική μας περίπτωση Πάσχα Φαρκαδόνιων. Από νωρίς το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου τιμήθηκε η παράδοση. Οι παππούδες και οι έμπειροι που βαδίζουν παραδοσιακά και πάντα πατροπαράδοτα άρχισαν τις σφαγές των αμνοεριφίων. Τα ακονισμένα μαχαίρια πήραν φωτιά και τα τσιγκέλια με τα σφακτά κρεμάστηκαν στα δέντρα.
Οι παλαιότεροι άρχισαν να μυούν στην τέχνη τις νεότερες ηλικίες, έτσι για να υπάρχει συνέχεια στο έθιμο.
Εξάλλου όταν ανατρέφεις το ζώο σπίτι σου ξέρεις τι τρως.
Στις αυλές των σπιτιών η εικόνα διαφορετική και τόσο παραδοσιακή. Και μετά τη σφαγή δεν θα μπορούσε να λείπει η καλή παρέα. Κουβεντούλα, συζητήσεις για το αυριανό ψήσιμο με κρασάκι και τσιπουράκι.
Πάσχα στο χωριό λοιπόν. Πάσχα ξεχωριστό και παραδοσιακό που μένει για καιρό χαραγμένο στους επισκέπτες κατοίκους των αστικών κέντρων.
Πηγή: krinitrikalon.gr
