Δημόσιο σχολείο και «τραμπισμός»

Με αφορμή τα συμβάντα – και τα όσα επακολούθησαν – στο 31ο Δημοτικό Σχολείο Τρικάλων

Του Ηλία Σιαφάκα

ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Παρακολούθησα τα θλιβερά γεγονότα στο 31ο Δημοτικό Σχολείο Τρικάλων – βρίσκεται πίσω από το παλιό Νοσοκομείο και εκεί φοιτούν περίπου 200 παιδιά – με μπρεχτική αποστασιοποίηση.

ΑΦΕΝΟΣ για λόγους αρχής, αφού αφορούσαν δημόσια περιουσία, αφετέρου επειδή στο εν λόγω σχολείο διδάσκει η γυναίκα μου και κυρίως διδάσκεται και γαλουχείται η κόρη μου και τα παιδιά της γειτονιάς μου.

Η γεγονοτολογική αλήθεια και τα «εναλλακτικά γεγονότα».

Τι ακριβώς συνέβη;

Στις 17 Νοεμβρίου, ημέρα του Πολυτεχνείου, στη φερώνυμη γιορτή, στο 31ο Δ.Σ. μαθητές, γονείς και διδάσκοντες βρέθηκαν ενώπιοι ενωπίω με ένα πρωτόφαντο συμβάν.

Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ του δημόσιου σχολείου, διέκοψε τη γιορτή, γιατί δεν της άρεσε ο λόγος του δασκάλου, ισχυριζόμενη ότι «ήταν χουντικός». Κάτι τέτοιο δεν αποδεικνύεται, ούτε ως οσμή αλήθειας από πουθενά – το σχετικό βίντεο προσκομίσθηκε αρμοδίως.

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ πανδαιμόνιο με τους γονείς να διαμαρτύρονται και να προσφεύγουν στην Πρωτοβάθμια Διεύθυνση καταγγέλλοντας τη διευθύντρια και τους παρευρισκόμενους εκπαιδευτικούς – και οι 17 παρόντες, αλήθεια τέτοια «σταλινική» ομοφωνία; – να συντάσσουν συναφή αναφορά με αίτημα – κατακλείδα την «εύρυθμη λειτουργία του σχολείου».

ΑΣ ΣΗΜΕΙΩΘΕΙ πως την αναφορά – κραυγή αγωνίας, δεν τη δημοσιοποίησαν, προφανώς για να προστατεύσουν το σχολείο.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ είναι πιο «συναρπαστική» – και δη απαισιόδοξη.

ΣΕ ΤΟΠΙΚΗ ιστοσελίδα δημοσιεύτηκε την επόμενη μέρα επιστολή, με τα αρχικά Χ.Ζ. και αυθωρεί παντελώς ανυπόγραφη, όπου επιχειρήθηκε πλήρης διαστρέβλωση των διαδραματισθέντων.

ΜΕΤΑ παρήλασαν από τα φαρέτρα όλα τα βέλη του τραμπισμού. Διασπορά fake news (ψεύτικες ειδήσεις), ευφάνταστη σπερμολογία, εναλλαγή μυξοκλαμάτων με απειλές και πιέσεις, επίκληση του «ηθικού πλεονεκτήματος», απόπειρες συμψηφισμού και συναλλαγής, εξώδικα… Όταν ο Τραμπ μετουσίωνε τον Όργουελ (στο «1984») και οι επίγονοι του Άκη αξιοποιούσαν το Θουκυδίδη για ολική αναστροφή των λέξεων και των πράξεων…

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ Δασκάλων και Νηπιαγωγών νομού Τρικάλων με ομόφωνη ανακοίνωσή του – την προσυπογράφουν και οι τέσσερις παρατάξεις – «κατήγγειλε το περιστατικό καταδικάζοντας την απρεπή, αναίτια, αντισυναδελφική και αντιδημοκρατική ενέργεια της διευθύντριας», ωστόσο για την αυτονόητη, ομαλή λειτουργία του σχολείου δεν ανέφερε, ούτε έπραξε τίποτα.

ΣΤΙΣ ΔΥΟΜΙΣΗ βδομάδες που διανύθηκαν από τις 17 Νοεμβρίου, ζητήθηκε από τους 17 δασκάλους, ουσιαστικά να προβούν σε δήλωση μετανοίας!!! (ούτε ο Τραμπ δεν θα το σκεφτόταν), διακινήθηκαν εξώδικα και συναφείς απειλές και κατασκευάστηκε «μία άλλη αλήθεια» όπου δεν ορρώδησαν να εμπλέξουν και προσφυγάκια!!! (λεπτομέρειες σε εύθετο χρόνο).

ΣΤΟ ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ! Το 31ο Δ.Σ. Τρικάλων, πορεύεται με αυτόματο πιλότο. Η πρωταγωνίστρια του τραγικού περιστατικού, αμετανόητη, είναι απομονωμένη από τη συντριπτική πλειοψηφία των διδασκόντων.

Ο ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ, πριν από μερικές εβδομάδες παραιτήθηκε – είναι ένας από τους 17 παρόντες τη μέρα του Πολυτεχνείου – και αντικαταστάτης του δεν υφίσταται – ίσως οριστεί αρμοδίως, εξωδίκως…

ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ αναρωτιούνται «γιατί δεν δίνεται καμία λύση» και στα παιδιά μαθητές δεν ξέρουμε τι να πούμε, «στην αγορά, στο Λαύριο», για το δάσκαλό τους «που η διευθύντρια δεν τον άφησε να μιλήσει».

Οι ΑΝΕΥΘΥΝΟΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ποντιοπιλατίζουν, επιχειρούν πρόχειρες «παρθενορραφές» και επικαλούνται την ειρήνευση, αγνοώντας ότι ειρήνη ήταν και η Ανταλκίδειος. Αναμφίβολα ελπίζουν ότι ο χρόνος θα διαβρώσει συνειδήσεις και αντιστάσεις και ο ωχαδερφισμός πάλι θα επικρατήσει.

Ο ΜΙΘΡΙΔΑΤΙΣΜΟΣ όμως επελαύνει και ο Τραμπ κουνάει ιταμά το μεσαίο δάχτυλό του. Οι μιμητές του αποθρασύνονται, είναι ευάριθμοι, κρώζουν, διαχέουν και κηλιδώνουν και πριν αλέκτωρ λαλήσει, σκοπεύουν να μην αφήσουν σπιθαμή δημόσιας περιουσίας ακατάλυτη.

Στο νοσογόνο αυτό κλίμα, το δημόσιο σχολείο, απαξιώνεται, υποβαθμίζεται και το μοιραίο φαντάζει αναπόφευκτο. Ήδη το 31ο Δ.Σ. Τρικάλων βρίσκεται «εν καμίνω», αύριο θα ακουσθεί το «εάλω». Τότε, όπως ιστορικά αποδείχθηκε, θα είναι αργά για δάκρυα. Για τους δασκάλους, τους γονείς, την κοινωνία…».

Υ.Γ.: Θα ισχυριστεί κανείς ότι το ζήτημα είναι «τρικυμία εν ποτηρίω». Λάθος ασύγνωστο, αφού αυτή η νοοτροπία μας οδήγησε στα υφιστάμενα, κοινωνικά, αξιακά, αισθητικά – και δημοσιονομικά – αδιέξοδα.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ