Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μετράνε τα χρόνια με ημερολόγια… αλλά με εποχές. Με ξεχειμωνιάσματα, με ανηφόρες στα βουνά, με γέννες, με αρμέγματα χαράματα. Ο Χρήστος Τζιάλας από τους Γόννους Λάρισας του Δήμου Τεμπών, είναι ένας από αυτούς. Στα 94 του χρόνια, δεν κάθεται σε μια καρέκλα να θυμάται το παρελθόν. Το ζει ακόμα.
Με το βλέμμα του καρφωμένο στο κοπάδι, με τα χέρια που έμαθαν από παιδί να δουλεύουν τη γη και τα ζώα, με την ψυχή του δεμένη με τη στάνη. Από μικρό παιδί στην κτηνοτροφία, σε χρόνια δύσκολα, σε εποχές που η μετακίνηση στα βουνά ήταν τρόπος ζωής και όχι επιλογή. Ο κ. Χρήστος δεν είναι απλώς ένας κτηνοτρόφος. Είναι μια ολόκληρη εποχή που στέκεται όρθια.
Είναι η ζωντανή μνήμη της παραδοσιακής κτηνοτροφίας. Είναι η απόδειξη πως όταν αγαπάς αυτό που κάνεις, δεν το εγκαταλείπεις ποτέ — όσο κι αν περάσουν τα χρόνια. Σήμερα, θα περπατήσουμε δίπλα του. Θα ακούσουμε τις ιστορίες του. Θα δούμε τι σημαίνει να μεγαλώνεις με το κοπάδι και να γερνάς… χωρίς ποτέ να το αποχωρίζεσαι. Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν υπηρετούν απλώς ένα επάγγελμα. Υπηρετούν μια ολόκληρη ζωή.
Δείτε βίντεο:
Βίντεο: Dimis farmer stories
ΠΗΓΗ: onlarissa.gr
