Βάλε όρια στα παιδιά χωρίς να λες συνέχεια «όχι»
Πολλά λέμε και γράφουμε για τα όρια και το πώς πρέπει να φέρονται οι γονείς στα παιδιά, όπως επίσης και πώς να βάζουν τέλος σε μία συμπεριφορά. Συνήθως όμως ο τρόπος είναι μέσα από το γνωστό σε όλους μας «όχι». Αποτέλεσμα, και ο γονιός να κουράζεται μέσα από τα πολλά του όχι που τελικά όμως το παιδί του δεν υπακούει, να νιώθει πως γίνεται κακός πολλές φορές και αυστηρός νιώθοντας τύψεις μετά αλλά και το παιδί να εισπράττει ένα τεράστιο απαγορευτικό μέσα από τα τόσα όχι που ακούει…
- Ξεκινώ με το να ακούσω το παιδί στο τι ακριβώς ζητάει. Το ακούω προσεκτικά ώστε και εκείνο να καταλάβει πως το προσέχω εκείνη τη στιγμή και δεν το «ξεπετάω».
- Φροντίζω να είμαι θετική απέναντί του και να του δείχνω το ενδιαφέρον μου
- Το κοιτάζω στα μάτια, η φωνή μου είναι τρυφερή, όπως και η στάση μου (ύφος, λέξεις, κλπ)
- Επαναλαμβάνω τη φράση του συνδέοντας την απάντησή μου με τη λεξούλα «αλλά» και βέβαια αιτιολογώ, δεν σταματώ στο «αλλά όχι»
- Αποφεύγω τις κοφτές και απότομες αρνητικές απαντήσεις
- Επιβεβαιώνομαι πως κατάλαβε αυτό που του είπα
- Αν παραπονεθεί πως του αρνούμαι διαρκώς, ας αναρωτηθώ μήπως τελικά έχει δίκιο; Αρκετές φορές με την καθημερινή πίεση, μπορεί να το κάνω και να μην το αντιλαμβάνομαι.
- Ενισχύω την θετική συμπεριφορά και αποθαρρύνω την αρνητική
Εννοείται βέβαια, πως θα υπάρξουν και «όχι» στο παιδί, άλλωστε χρειάζεται να μάθει να ακούει ΚΑΙ «όχι», όπως θα ακούσει και στο σχολείο και ως ενήλικας στην αυριανή ζωή του. Φτάνει να μην είναι αυτά που υπερισχύουν! Και βέβαια, εννοείται επίσης πως κρατάμε την ίδια στάση και οι δύο γονείς, με τον ίδιο ή παρόμοιο τρόπο.
Μαρίνα Μόσχα
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Αγωγής Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας
