Πέρασαν τρία χρόνια απ’ το πλέον πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ευρώπη, δυστύχημα που δυστυχώς συνέβη στη χώρα μας, η οποία έχει το αραιότερο σιδηροδρομικό δίκτυο και τα λιγότερα σιδηροδρομικά δρομολόγια απ’ όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, αν εξαιρέσουμε τη γειτονική μας Αλβανία.
Πώς όμως φτάσαμε σε αυτή την προδιαγεγραμμένη από καιρό τραγωδία;
Παρακολουθούμε με αποτροπιασμό την προσπάθεια συγκάλυψης των ξεκάθαρων πολιτικών ευθυνών και αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τις πραγματικές αιτίες αυτού του εγκλήματος.
ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΤΕΜΠΗ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΥΓΝΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ.
Δολοφονία με εκτελεστές όλους αυτούς, που εντέχνως καλύπτουν τις δικές τους ευθύνες πίσω από την απουσία των ηλεκτρονικών συστημάτων ελέγχου της σιδηροδρομικής κυκλοφορίας και τον ακατάλληλο σταθμάρχη βάρδιας, ενώ κανένας (ούτε καν η δικαστική εξουσία) δεν τους έχει θέσει ένα βασικό ερώτημα:
Ποιοι ευθύνονται για την εγκατάλειψη των συστημάτων ασφαλείας;
Για ποιό λόγο ο ΟΣΕ έκανε σταθμάρχη έναν πρώην φορτωτή και μάλιστα τον τοποθέτησε νυχτερινή βάρδια ΜΟΝΟ του, σε κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό-κόμβο;
Υπήρχαν σταθμάρχες ικανότατοι, καταρτισμένοι και με μακρόχρονη εργασιακή εμπειρία, οι οποίοι την επίμαχη βραδιά θα είχαν μετά βεβαιότητας αποτρέψει τη σύγκρουση, αλλά όλοι αυτοί είχαν πάει ήδη φύλακες στα μουσεία και θυρωροί στο ΙΚΑ με τον κατάπτυστο νόμο 3891/2010.
Ήταν αυτός ο νόμος της απόλυτης καταστροφής του σιδηροδρόμου (εξυγίανση την είπαν). Αντί εκείνη την εποχή να πάρουν μέτρα για την ανάπτυξη των σιδηροδρομικών μεταφορών, ώστε ο σιδηρόδρομος να έχει έσοδα και να στέκεται οικονομικά γερά στα πόδια του, επέλεξαν την εγκατάλειψη μεγάλου μέρους του δικτύου, ακόμα και του τότε πρόσφατα ανακαινισμένου, με δαπάνη εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, και επιπλέον έκαναν τις μετατάξεις έμπειρου και καταρτισμένου προσωπικού σε άλλες υπηρεσίες του δημοσίου, άσχετες με την ειδίκευσή τους.
Οι αρμόδιοι δεν πήραν κανένα μέτρο για την ομαλή ανανέωση του προσωπικού και για την μεταφορά στους νεώτερους της τεχνογνωσίας και της εμπειρίας των παλιών. Κι όλα αυτά τη στιγμή που δαπανούσαν δισεκατομμύρια ευρώ σε μελέτες και κατασκευές σιδηροδρομικών έργων που δεν τέλειωναν ποτέ.
Και αυτή η εγκληματική πολιτική επιλογή βαραίνει όλους τους Υπουργούς Μεταφορών και τις κυβερνήσεις της τελευταίας 15ετίας πριν την τραγωδία
Αλλά στην Ελλάδα είναι πάγια και για πολλές δεκαετίες η πολιτική που στοχεύει στον αφανισμό των σιδηροδρομικών μεταφορών, προς όφελος του αυτοκινητιστικού λόμπι.
Ο σιδηρόδρομος εδώ και πολύ καιρό υπάρχει μόνο ως αφορμή για να θησαυρίζουν οι κατασκευαστικές εταιρίες με τα γιγαντιαία έργα, ενώ τα δρομολόγια συνεχώς λιγοστεύουν.
Κλασικό παράδειγμα η δική μας γραμμή της δυτικής Θεσσαλίας. Πόσο κόσμο αλήθεια εξυπηρετούσε με ασφάλεια η απαρχαιωμένη μετρική του Τρικούπη μέχρι το 1990 και πόσο η νέα γραμμή μετά την ανακαίνισή της; Γιατί τα πρώτα δρομολόγια που καταργήθηκαν ήταν ακριβώς αυτά που εξυπηρετούσαν τον περισσότερο κόσμο, όπως τα απευθείας δρομολόγια για την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη;
Πόσα χρόνια ακόμα θα χρειαστούν τώρα για την ανακατασκευή της γραμμής μετά τα προβλήματα των πλημμυρών του Ντάνιελ και Ελίας;
Και αν επιτέλους κάποια μέρα τα έργα αυτά ολοκληρωθούν, θα έχουμε δρομολόγια ή το μόνο που τελικά τους ενδιαφέρει είναι οι τζίροι των κατασκευαστικών εταιρειών;
Θα συνεχιστεί η σκόπιμη εγκατάλειψη, η σκόπιμη υπονόμευση, η σκόπιμη διάλυση του σιδηροδρόμου;
Η δικαιοσύνη στις δίκες που αρχίζουν θα ψάξει να βρει τους μεγάλους ενόχους, αυτούς δηλαδή που χάραζαν και εφάρμοζαν τις καταστροφικές πολιτικές ή θα περιοριστεί στην τιμωρία των χαμηλόβαθμων εκτελεστικών οργάνων-υπαλλήλων;
Ζητάμε να αναδειχθούν επιτέλους οι πραγματικές αιτίες της τραγωδίας των Τεμπών και να αποκαλυφθούν οι υπεύθυνοι της κατεδάφισης και της διάλυσης του ελληνικού σιδηροδρόμου που οδήγησε προμελετημένα στο ξεπούλημα και τελικά στην πλήρη αποδιοργάνωση.
Απαιτούμε να υπάρξει και στην Ελλάδα σύγχρονος και ασφαλής σιδηρόδρομος με σύγχρονα συστήματα ασφαλείας, με εκπαιδευμένους εργαζόμενους, με προσιτές τιμές εισιτηρίων. Δεν μπορεί οι ζωές των ανθρώπων να θυσιάζονται στον βωμό του κέρδους και μάλιστα του κέρδους των ανταγωνιστικών οδικών μεταφορικών μέσων.
Οι ψυχές των παιδιών, οι τραυματίες και ο κόσμος ζητάνε δικαίωση.
Καλούμε τα μέλη και τους φίλους του συλλόγου να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα και να παραβρεθούμε στην εκδήλωση που οργανώνεται το Σάββατο 28/2ου στις 12.00 το μεσημέρι στην κεντρική πλατεία της πόλης μας.
Ραντεβού στο άγαλμα του Ασκληπιού στις 12 παρά 10.
