Ένας μύθοςπου στοιχειώνει την Κορινθία.
Σε κάθε περιοχή υπάρχει και ένας μύθος που στοιχειώνει τους κατοίκους του ανά τα χρόνια, εκείνο όμως που κανείς δε μπορεί να γνωρίζει με σιγουριά είναι το, αν όντως πρόκειται για κάποια απλή ιστορία, που επινόησε κάποιος και πήρε τεράστιες διαστάσεις, ή η περιοχή είναι όντως στοιχειωμένη -κατά έναν περίεργο και ανεξήγητο τρόπο.
Η ιστορία του Σιδερώνα μας μεταφέρει πολλά χρόνια πίσω και συγκεκριμένα στη δεκαετία του ‘40, όπου μια μυστηριώδης εμφάνιση «βρυκολάκων» θορύβησε και τρομοκράτησε τους κατοίκους της Κορινθίας το 1846.
Όλα ξεκίνησαν όταν τρεις νεαροί άνδρες ξεκίνησαν από το Σοφικό Κορινθίας και κατέληξαν στον Κόρφο, όπου μέθυσαν και έπειτα μπήκαν σε μια βάρκα χωρίς να έχουν τον έλεγχο. Μια απότομη καταιγίδα έφερε τα πάντα πάνω-κάτω.
Ο συνδυασμός μέθης και κακοκαιρίας δεν ευνόησε τους τρεις άνδρες που έχασαν τη ζωή τους στη θάλασσα. Τα άψυχα σώματά τους ξεβράστηκαν στην ακτή και οι συγγενείς συντετριμμένοι ήθελα να θάψουν τους αγαπημένους τους, οι κάτοικοι του χωριού όμως είχαν αντίθετη άποψη.
Σύμφωνα με τις παλιές δεισιδαιμονίες, όσοι έβρισκαν θάνατο στη θάλασσα, έπρεπε να πεταχτούν ξανά εκεί, αφού, εάν θάβονταν στη στεριά γίνονταν -όπως ο μύθος έλεγε- βρυκόλακες.
Αυτός ήταν και ο λόγος που οι κάτοικοι της περιοχής δεν ήθελαν να θαφτούν οι άνδρες στο χωριό, οι γονείς όμως έπρεπε κάπως να τιμήσουν τους νεκρούς τους και να τους ετοιμάσουν μια σεμνή τελετή όπως τους άξιζε. Αποφάσισαν λοιπόν να πάρουν τους «νόμους» στα χέρια τους, έτσι, κρυφά από όλους, έθαψαν στο νησάκι του Σιδερώνα τα παιδιά τους.
Το… μυστικό τους έμεινε κρυφό μόλις πέντε μήνες και οι κάτοικοι του χωριού μόλις έμαθαν τα καθέκαστα εξαγριώθηκαν. Ισχυρίστηκαν πως οι νεκροί έγιναν βρικόλακες και ανέβηκαν στο Σοφικό για να τρομοκρατήσουν τους κατοίκους με αποτέλεσμα να θορυβηθεί μέχρι και η Ιερά Σύνοδος. Μέχρι και ο επίσκοπος Αιγίνης κατέφτασε για να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις. Αγιασμοί, εξορκισμοί και ευχέλαια.
Μετά από όλα αυτά, οι συγγενείς των τριών ανδρών επέστρεψαν στο νησάκι του Σιδερώνα, έκαναν τις εκταφές και ξαναέθαψαν τους νεκρούς σε μία απομακρυσμένη τοποθεσία, ενώ λέγεται πως όλη αυτή η ιστορία περί βρυκολάκων επινοήθηκε από πρόσωπα που είχαν διαφορές με τις οικογένειες.
