Σύμφωνα με τον Chris Carr, παγετωνολόγο στο Εθνικό Εργαστήριο του Los Alamos (LANL) και επικεφαλής συγγραφέα μιας πρόσφατης μελέτης, οι ειδικοί εξακολουθούν να εργάζονται για να αποκαλύψουν την ακριβή σκανδάλη πίσω από την απρόβλεπτη ροή του καταρράκτη.
Το Blood Falls δεν ρέει όλο το χρόνο, αλλά ξεχωρίζει επειδή το νερό κάτω από τον παγετώνα παραμένει υγρό, παρά τον παγετό.
Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει αυτό το αλμυρό νερό σε μια κρυφή δεξαμενή κάτω από τον παγετώνα Taylor που διατηρεί τη θερμότητα πιο αποτελεσματικά από το συνηθισμένο γλυκό νερό.
Η υψηλή αλατότητα μειώνει επίσης το σημείο πήξης, πράγμα που σημαίνει ότι το νερό παραμένει ρευστό στις σκληρές θερμοκρασίες της Ανταρκτικής.
Ορισμένοι ερευνητές έχουν προτείνει ότι η δεξαμενή μπορεί να είναι ένα αρχαίο σώμα θαλάσσιου νερού, πιθανώς παγιδευμένο πριν από εκατομμύρια χρόνια.
Το νερό στη συνέχεια διαρρέει μέσα από ρωγμές και κανάλια μέσα στον παγετώνα και εκρήγνυται στην επιφάνεια σε ακανόνιστα χρονικά διαστήματα.
Ένα απόκοσμο χρώμα
Φαίνεται τρομακτικό, αλλά το χρώμα δεν είναι από αίμα. Η απόχρωση είναι το αποτέλεσμα της οξείδωσης, μιας χημικής διαδικασίας που συμβαίνει όταν η πλούσια σε σίδηρο άλμη συναντά οξυγόνο στον αέρα.
Οι ερευνητές κάποτε απέδωσαν το πορφυρό χρώμα στα κόκκινα φύκια, αλλά αυτή η θεωρία τελικά απορρίφθηκε.
Προσεκτικές χημικές αναλύσεις εντόπισαν στη συνέχεια ενώσεις σιδήρου που σκουραίνουν τη ροή του νερού, καθιστώντας το ένα βαθύ, κόκκινο χρώμα.
Νέες τεχνολογίες, όπως εξειδικευμένα ραντάρ και ανιχνευτές τήξης, βοηθούν τους επιστήμονες να δουν αυτά τα κρυμμένα συστήματα με μεγαλύτερη ακρίβεια.
Κάθε φορά που εμφανίζεται το πορφυρό νερό, πρόσθετες παρατηρήσεις θα μπορούσαν να παρέχουν ενδείξεις για το τι πυροδοτεί κάθε απόρριψη.
Προς το παρόν, το Blood Falls αποτελεί μια εντυπωσιακή υπενθύμιση των πολλών εκπλήξεων της Γης.
