Από το βήμα της απεργιακής συγκέντρωσης της 16ης Ιούνη ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης καταγγείλαμε – μέσω της κεντρικής ομιλίας στη συγκέντρωση, που εκ μέρους του Συνδικάτου μας πραγματοποίησε ο πρόεδρός του Γιώργος Λιατίφης- τη διοίκηση της “Ένωση – Αγροτικός Συνεταιρισμός Τρικάλων” (ΕΑΣ-Τρικάλων) που έχει αφήσει τους συναδέρφους μας απλήρωτους για 2 εως 4 μήνες για πολλοστή φορά τα τελευταία χρόνια.
Οι εργαζόμενοι στην “Ένωση – Αγροτικός Συνεταιρισμός Τρικάλων”(ΕΑΣ-Τρικάλων) τα τελευταία χρόνια έχουν δεχθεί τεράστιες μειώσεις στους μισθούς τους που αγγίζουν το 30 %. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας οι εργαζόμενοι είδαν τους μισθούς τους να μειώνονται μέσω του παγώματος των τριετιών, του κοψίματος επιδομάτων, της μετατροπής των Συλλογικών Συμβάσεων σε ατομικές, της μη πληρωμής υπερωριών για τη νυχτερινή εργασία.
Μετά από πρόταση της διοίκησης της ΕΑΣ-Τρικάλων , μαζί με τη διοίκηση του επιχειρησιακού σωματείου , καλέστηκαν οι εργαζόμενοι να δεχθούν τις μειώσεις με την αιτιολογία να είναι βιώσιμη η επιχείρηση. Οι εργαζόμενοι όχι μόνο επωμίστηκαν τις μειώσεις , αλλά από τότε υπόκεινται και στην ταλαιπωρία της μη έγκαιρης καταβολής των μισθών. Αναγκάζονται να ζουν στην απληρωσιά , αφού από τότε ποτέ δεν πληρώθηκαν στην ώρα τους και είναι πλέον καθεστώς να τους οφείλονται συνεχώς ολόκληροι μισθοί , οι πληρωμές να είναι πάντα 2-4 μήνες πίσω. Χαρακτηριστικό είναι ότι τώρα στα εργοστάσια της Οξοποιίας ,στην agroviz, στο εκκοκκιστήριο, και στα γραφεία της ΕΑΣΤρικάλων είναι πάνω από 4 μήνες απλήρωτοι, ενώ στο εργοστάσιο γάλακτος ΤΡΙΚΚΗ κοντά στους 2 μήνες.
Αυτή η προβεβλημένη ως «πρωτοπόρα επιχείρηση που τραβάει τον τόπο μας σε ανάπτυξη», στηρίζει την ανάπτυξή της στις πλάτες των εργατών της και προορίζει τα οφέλη αυτής της ανάπτυξης μόνο για τα’ αφεντικά της.
Η «ανάπτυξή» τους , που είναι μόνο για λίγους δεν είναι προνόμιο της ΕΑΣΤρικάλων Η πραγματικότητα είναι ότι σήμερα στον κλάδο μας, που είχε τεράστια κέρδη στη 10ετία της κρίσης και συνεχίζει να τα αυξάνει και στη φάση της νέας κρίσης που μπήκαμε, το 80% περίπου των εργαζομένων, δυσκολεύεται να τα βγάλουν πέρα.
Οι εργοδότες κολυμπάμε στα πλούτη και οι εργαζόμενοι στη φτώχεια. Είναι σημαντικό να συνειδητοποιηθεί από όλους, ότι η τεράστια κερδοφορία των επιχειρήσεων, οφείλεται πρώτα από όλα στη δική μας εργασία και έχουμε όλο το δικαίωμα να διεκδικήσουμε το αυτονόητο. Δηλαδή να ζούμε οι ίδιοι και οι οικογένειες μας με αξιοπρέπεια από την εργασία μας.
Αν δεν προχωρήσουν οι πληρωμές στους συναδέρφους και δεν σταθεροποιηθεί η μισθοδοσία δεν θα τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί, θα συνεχίσουμε τους αγώνες μας, μέχρι να μην μείνει ούτε ένας εργαζόμενος απλήρωτος.
Ζητάμε από τα σωματεία των Τρικάλων , το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων, τους μαζικούς φορείς του κινήματος , τους κοινωνικούς φορείς της περιοχής μας να πάρουν θέση στο ζήτημα επιβίωσης των συναδέλφων μας και των οικογενειών τους και να στηρίξουν τον αγώνα διεκδίκησης των δεδουλευμένων και της σταθεροποίησης των πληρωμών των συναδέλφων.
Για το Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων Ποτών Τρικάλων
