Στα Μετέωρα η πρώτη παρατήρηση Ασπροπάρη στην Ελλάδα για φέτος

Μια πρωτιά είχαν φέτος τα Μετέωρα: την πρώτη παρατήρηση Ασπροπάρη στην Ελλάδα . Ο Ασπροπάρης, γνωστός κι ως Τυροκόμος (στα Χάσια-Αντιχάσια), Χελονοφάης (στο Καστράκι ή την Καλαμπάκα) ή Κουκάλογο (στον Κόζιακα), το πουλί σύμβολο των Μετεώρων επέστρεψε και φέτος μαζί με την άνοιξη.Πρόκειται για τον μικρό λευκό γύπα που περνά τον χειμώνα του στην Αφρική και κάθε άνοιξη επιστρέφει στα πάτρια εδάφη του, στα βράχια των Μετεώρων και της ευρύτερης περιοχής, για να φωλιάσει.

Πάντα κοντά στον άνθρωπο και στενά συνδεδεμένος με την κτηνοτροφία, θεωρούνταν προάγγελος της άνοιξης. Ο ερχομός του σηματοδοτούσε τη βελτίωση του καιρού και την αύξηση της βοσκής, που από την πλευρά της βοηθούσε τα ζώα να κατεβάσουν πιο «παχύ» γάλα το οποίο μπορούσε πλέον να πήξει και να τυροκομηθεί, εξ’ ου και η έκφραση «Τυροκόμος και χοντρή μαρκάτ’».

Φέτος, τα Μετέωρα είχαν μια πρωτιά: την πρώτη παρατήρηση Ασπροπάρη στην Ελλάδα για τη φετινή χρονιά! Το πουλί εντόπισαν πάνω από την περσινή του φωλιά αλλά και πάνω από στάβλους, ψάχνοντας ίσως για γίδινο μαλλί, ώστε να στρώσει τη φωλιά του, κτηνοτρόφοι της Βλαχάβας.

Ερευνητές της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας ενημερώθηκαν κι επισκέφτηκαν την περιοχή εντοπίζοντας το συγκεκριμένο πουλί αλλά κι ένα δεύτερο στο οποίο έχουν δώσει το παρατσούκλι «Στραβοουράς», λόγω της περίεργης ουράς του. Ο Στραβοουράς επί 4 συνεχή έτη διαλέγει την περιοχή για να περάσει την αναπαραγωγική περίοδο.

Σε κίνδυνο

Ο μικρός μεταναστευτικός γύπας Ασπροπάρης απειλείται άμεσα με εξαφάνιση. Λιγοστά πουλιά έχουν απομείνει στα Βαλκάνια και ελάχιστα ζευγάρια αναπαράγονται πλέον κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Τα Μετέωρα, που μέχρι πρόσφατα φιλοξενούσαν τον μεγαλύτερο πληθυσμό Ασπροπάρη στην Ελλάδα, έχουν την τύχη να διατηρούν ακόμα έναν μικρό αριθμό από τους  εναπομείναντες του σπάνιου αυτού γύπα.

Την ίδια στιγμή που η ελληνική κοινωνία βιώνει σοβαρές πολιτικές και οικονομικές ανακατατάξεις, ένα σπάνιο είδος πουλιού δίνει τον δικό του αγώνα επιβίωσης στη χώρα, οδεύοντας ταχέως προς την εξαφάνιση. Κι όμως πριν λίγα μόλις χρόνια, οι Ασπροπάρηδες αποτελούσαν κοινό θέαμα στην ελληνική ύπαιθρο, ενώ η περιοχή των Μετεώρων φιλοξενούσε τη μεγαλύτερη συγκέντρωση αναπαραγόμενων Ασπροπάρηδων στην Ελλάδα, πιθανόν και στα Βαλκάνια.

«Οι Ασπροπάρηδες κατόρθωσαν να διανύσουν περισσότερα από 5.000 χιλιόμετρα για να έρθουν και πάλι πλάι μας, αλλά ο αγώνας τους για επιβίωση μόλις έχει αρχίσει: τα δηλητηριασμένα δολώματα (φόλες) καραδοκούν! Αυτός ο ύπουλος εχθρός έχει οδηγήσει το εκπληκτικό αυτό το πουλί στο χείλος της εξαφάνισης. Από τα 50 ζευγάρια που αριθμούσε πριν 25 χρόνια, μόλις ένα απομένει πια στα Μετέωρα και λιγότερα από 10 σε όλη την Ελλάδα!» αναφέρουν τα μέλη της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας και συμπληρώνουν «Τα δηλητηριασμένα δολώματα δημιουργούν μια ατέλειωτη αλυσίδα θανάτου από το πρώτο ζώο που θα φάει τη φόλα, στον Ασπροπάρη που θα τραφεί από το κουφάρι, έως τα έντομα που θα το αποικοδομήσουν και στη συνέχεια στον σκαντζόχοιρο που θα φάει τα έντομα».