Η δυτική πλευρά του Κόζιακα επικοινωνεί με την ανατολική μέσα από ελάχιστα ορεινά περάσματα, εκεί που οι απότομοι ασβεστολιθικοί τοίχοι του βουνού κόβονται από ρέματα. Από τα περάσματα αυτά περνούν τα μονοπάτια που κινούνται σε μια μεγάλη ποικιλία τοπίων. Θαμνότοποι με κυρίαρχο το πουρνάρι, μικρά οροπέδια, πυκνά ελατοδάση, χλοερά λιβάδια, ρέματα, γκρεμοί, λιθώνες, σπηλιές και βάραθρα. Τοπία που αλλάζουν δραματικά από εποχή σε εποχή ακόμα και κατά τη διάρκεια της ημέρας ανάλογα με τις διαθέσεις του καιρού.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα μονοπάτια είναι αυτό που συνδέει το Κοτρώνι με την Πιαλεία περνώντας από δύο ανοίγματα στις εγκάρσιες πτυχώσεις του βουνού που έχουν διεύθυνση βορράς – νότος.
Το πρώτο από αυτά είναι ένα βαθύ λούκι σε υψόμετρο 1373 μέτρων στο οποίο φτάνουμε μετά από δυο περίπου ώρες πορείας από το Κοτρώνι και αφού έχουμε καλύψει υψομετρική διαφορά 670 μέτρων βαδίζοντας σε μονοπάτι που περνά μέσα από πρεμνοφυή βλάστηση και έλατα και αφού συναντήσει ένα μικρό οροπέδιο πάνω από το χωριό και ένα μεγαλύτερο σε υψόμετρο 1260 μέτρων.
Το λούκι αποτελεί και το δυσκολότερο τμήμα της πορείας αφού είναι απότομο πάνω σε βράχια (ευτυχώς δεν είναι βρεγμένα) και έχει βάθος 220 μέτρων. Ένας μετά τον άλλον με προσοχή περνάμε τα δύσκολα σημεία για να καταλήξουμε στο ειδυλλιακό οροπέδιο της Κρανιάς, ένα γλυκύτατο άνοιγμα που κατακλύζεται από χιονόλευκους γάλανθους, προμήνυμα τέλους του χειμώνα.
Σύντομη στάση για ξεδίψασμα από το κρύο νερό της βρύσης που ρέει ορμητικό και συνεχίζουμε με βόρεια κατεύθυνση σε πυκνό ελατόδασος μέχρι του σημείου που συναντάμε το μικρό ρέμα. Αλλάζουμε κατεύθυνση ακολουθώντας το προς τα ανατολικά για να φτάσουμε στο ξύλινο κιόσκι δίπλα στη σπηλιά του Μπέη (υψόμετρο 1160 μ.) όπου μπαίνει το ρέμα για να βγει στη συνέχεια από την ανατολική πλευρά.
Στάση για ξεκούραση και φαγητό, κοντεύει μεσημέρι και είμαστε στη μέση της διαδρομής.
Η πορεία συνεχίζεται με κατάβαση μικρότερη και ευκολότερη από την προηγούμενη ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση μέχρι τον πάτο του μικρού φαραγγιού όπου καταλήγει το ρέμα της σπηλιάς ανάμεσα σε εντυπωσιακούς κατακόρυφους βράχους.
Αφού περάσουμε στην απέναντι όχθη ανηφορίζουμε στη ράχη «Μαντρινιά». Ένα μικρό μαντρί σημαδεύει το ψηλότερο σημείο της.
Από εδώ και πέρα η πορεία μας είναι συνεχώς κατηφορική μέσα σε δάση φυλλοβόλων δέντρων όπου ξεχωρίζουν οι αιωνόβιες καστανιές. Βαδίζουμε πάνω σε στρώματα φίλων που σωρεύουν τα χρόνια συναντώντας μια, δύο, τρείς ξύλινες καλύβες πάνω στην κατηφορική ράχη μέχρι που βλέπουμε κάτω χαμηλά τα σπίτια της Πιαλείας.
Απέχουμε ακόμη αρκετά, πρέπει να κάνουμε έναν κύκλο πάνω από το φαράγγι και να περάσουμε το μεγάλο ρέμα με τα πολλά αυτή την εποχή νερά. Στη συνέχεια οδεύουμε στον χωματόδρομο δίπλα από τα μαντριά για να φτάσουμε στο χωριό μετά από επτάωρη πορεία (με τις στάσεις) και 11 περίπου απαιτητικά χιλιόμετρα. Μια πορεία όπου συμμετείχαν 44 άτομα σε συνεργασία του συλλόγου μας με τον Ορειβατικό Περιηγητικό Όμιλο Πύλης (ΟΠΟΠ).
ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
Περισσότερες πληροφορίες για τις δραστηριότητες του συλλόγου στα γραφεία μας – Μπότσαρη 2, 2ος όροφος (δίπλα στον ΟΤΕ) κάθε Παρασκευή 9-10 μ.μ. στην ιστοσελίδα μας trikalasport.gr, καθώς και στη σελίδα μας στο Facebook.
