Ο τελευταίος επιζών «Αεροπόρος Τασκίγκι», απεβίωσε στα 100 έτη, αφήνοντας πίσω του την παρακαταθήκη του θάρρους και της ανθεκτικότητας
Εξορμώντας από πρόχειρο αεροδρόμιο στην περιφέρεια της Απουλίας στη νότια Ιταλία, πετούσε πάνω από την Αδριατική και τις γιουγκοσλαβικές ακτές μαζί με άλλους συναδέλφους του με τα μονοθέσια «Μάστανγκ» με τις κόκκινες ουρές του 332ου (Αφροαμερικανικού) Σμήνους Δίωξης, για να συνοδεύσει τα βαριά βομβαρδιστικά «Β-17», και «Β-24», που απογειώνονταν από την νότια Αγγλία για να χτυπήσουν μέσα στο Γ’ Ράιχ.
Οι αφροαμερικανοί αεροπόροι βγαίνουν στο προσκήνιο
Όταν το 1940 ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ επανεξελέγη πρόεδρος των ΗΠΑ, υποσχέθηκε να επιτρέψει σε αφροαμερικανούς να εκπαιδευτούν ως μάχιμοι πιλότοι. Μετά την επίθεση των Ιαπώνων στο Περλ Χάρμπορ, τον Δεκέμβριο του 1941, και την είσοδο της Αμερικής στον πόλεμο, η ανάγκη για ετοιμοπόλεμους μάχιμους πιλότους αυξήθηκε δραματικά.
Εκείνη την εποχή η πολεμική αεροπορία δεν ήταν ξεχωριστός κλάδος των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, και ενώ δεκάδες εκατοντάδες νέοι Αμερικανοί συνέρεαν στα στρατολογικά γραφεία για κατάταξη, το Ναυτικό αρνούνταν να δεχτεί στις τάξεις του αφροαμερικανούς που ήθελαν να εκπαιδευτούν ως πιλότοι, βάσει ενός παλαιότερου κανονισμού που ήθελε τους «έγχρωμους» Αμερικανούς να προσφέρουν λιγότερο μάχιμες υπηρεσίες στο Ναυτικό. Η μοναδική ευκαιρία για έναν αφροαμερικανό «να κυνηγήσει τ’ όνειρό του», και να γίνει πολεμικός πιλότος, ήταν η Αεροπορία Στρατού.
Η Τασκίγκι, μια πόλη της Αλαμπάμα των ΗΠΑ, αποτέλεσε τη «Μέκκα» για την εκπαίδευση όλων των αφροαμερικανών πιλότων της Αεροπορίας Στρατού στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι καλές καιρικές συνθήκες της περιοχής, και το αεροδρόμιο στις εγκαταστάσεις του οποίου εκπαιδεύονταν ήδη αφροαμερικανοί πιλότοι για να λάβουν πολιτικό δίπλωμα ήταν ο κυριότερος λόγος που επιλέχθηκε ο χώρος αυτός. Οι πρώτοι μαθητές της σχολής άρχισαν να εκπαιδεύονται τον Ιούλιο του 1941, και ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους εννιά μήνες αργότερα.
Ο Χάρντι θυμάται σε συνέντευξή του το 2015 πως όταν τελείωνε η αποστολή της συνοδείας των βομβαρδιστικών, εάν είχε ακόμα αρκετή βενζίνη στο ντεπόζιτο, κατέβαινε χαμηλά και πολυβολούσε φορτηγά ή μαούνες που έβρισκε μπροστά του.
Όπως αναφέρει ο Ντάνιελ Χόλμαν, του ιστορικού τμήματος της USAF, «οι αεροπόροι της Τασκίγκι αντιμετώπισαν δύο εχθρούς, τους Ναζί στο εξωτερικό και τον ρατσισμό στην πατρίδα, και πολέμησαν πραγματικά για να είναι οι άλλοι ελεύθεροι».
Με το τέλος του πολέμου ο Χάρντι αποστρατεύτηκε για να επανέλθει το 1948 στην ενεργό δράση με την Αεροπορία των ΗΠΑ στον πόλεμο της Κορέας, όπου πετούσε ως συγκυβερνήτης με τα θηριώδη «Β-29». Σε μια αποστολή ένας ανώτερος αξιωματικός τον ανακάλεσε από προγραμματισμένη πτήση, λόγω του χρώματός του. Σ’ εκείνη την αποστολή το συγκεκριμένο αεροσκάφος καταρρίφθηκε πάνω από την Β. Κορέα.
Αργότερα στον πόλεμο στο Βιετνάμ, θα πετάξει δικινητήρια αεροσκάφη σε νυχτερινές επιχειρήσεις.
Συνολικά πήρε μέρος σε 136 πολεμικές αποστολές σε τρεις διαφορετικούς πολέμους.
*Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ