H ταινία «σταθμός» στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, Παπαφλέσσας ήρθε για μία ακόμη φορά στους τηλεοπτικούς μας δέκτες με αφορμή την 25η Μαρτίου.
Το βράδυ της Κυριακής 23 Μαρτίου η υπερπαραγωγή του Τζέημς Πάρις με πρωταγωνιστή τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ προβλήθηκε μέσα από τη συχνότητα του ΑΝΤ1, ως φόρος τιμής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Η ταινία εξιστορεί σημαντικά γεγονότα της ζωής του Παπαφλέσσα, από τη νίκη του επί του Δράμαλη στα Δερβενάκια, μέχρι τον γεμάτο αυτοθυσία θάνατό του στo Μανιάκι, πολεμώντας τον στρατό του Ιμπραήμ Πασά.
Πού γυρίστηκε η ταινία
Το εμβληματικό έπος γυρίστηκε στο μεγαλύτερο μέρος του στη Λάρισα και συγκεκριμένα στο χωριό Αμπελάκια.
Πρόκειται για ένα ιστορικό χωριό της περιοχής που δέχεται αρκετούς επισκέπτες κάθε χρόνο. Ο παραδοσιακός οικισμός βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Όσσα στην είσοδο της κοιλάδας των Τεμπών. Ξεχωρίζει για τα πέτρινα και παραδοσιακά αρχοντικά του καθώς στο παρελθόν γνώρισε μεγάλη οικονομική άνθιση.
Βλέποντας κανείς την ταινία, μπορεί να παρατηρήσει την καταπράσινη φύση αλλά και πέτρινα κτήρια, πολλά από τα οποία υπάρχουν ανέπαφα μέχρι και σήμερα. Εκτός από τα Αμπελάκια, βέβαια, κάποιες σκηνές της επικής υπερπαραγωγής γυρίστηκαν και σε χωριά του Πηλίου.
Εξάλλου το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας είχε εξωτερικά γυρίσματα ενώ συμμετείχαν περισσότεροι από 2.000 κομπάρσοι. Η παραγωγή ήταν τόσο προσεγμένη ώστε δεν έγιναν γυρίσματα σε στούντιο της Αθήνας παρά το γεγονός ότι ο Παπαμιχαήλ εμφανιζόταν στο θέατρο την ίδια περίοδο. Λέγεται ότι υπήρξαν μέρες που μεταφερόταν αυθημερόν με ελικόπτερο για να μπορεί να είναι συνεπής και στις δύο υποχρεώσεις, γυρίσματα και θέατρο.
Δανδουλάκη για «Παπαφλέσσα»: «Πήρα μεγάλα μαθήματα από αυτή την ταινία»
«Ο “Παπαφλέσσας” γυρίστηκε σε αυθεντικές τοποθεσίες στα Αμπελάκια της Λάρισας και σε άψογες συνθήκες. Ορντινο, ξενοδοχεία, ώρες αναχωρήσεων από το χάραμα, επιστροφή για ύπνο από πάρα πολύ νωρίς. Ολα στην εντέλεια. Ο Παπαμιχαήλ, που έπαιζε τότε στο θέατρο με την Αλίκη – δεν θυμάμαι το έργο -, έπαιρνε το ελικόπτερο μετά την παράσταση και ερχόταν βράδυ στη Λάρισα, άυπνος, για να πάμε κατευθείαν στο βουνό», είχε αναφέρει σε συνέντευξή της η Κάτια Δανδουλάκη για τα γυρίσματα της ταινίας.
Η ηθοποιός είχε δηλώσει ότι στα γυρίσματα αυτής της ταινίας πήρε ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματά της πάνω στη δουλειά του κινηματογράφου, το οποίο οφείλει στον Λαυρέντη Διανέλλο: «Οι έμπειροι ηθοποιοί ήταν σαν από σίδερο, είχαν τρομερές αντοχές» είπε. «Το βλέπω σήμερα με μένα. Θυμάμαι ότι ενώ περιμέναμε κάθε μέρα να δούμε πώς θα είναι ο καιρός για να ανέβουμε ή όχι στο βουνό για τη σκηνή όπου ανατέλλει ο ήλιος, εγώ αδημονούσα και ρωτούσα πότε θα ξεκινήσουμε, τι ώρα θα έρθει το πούλμαν, αν ήρθε το πούλμαν κ.ο.κ. Ο μόνος που δεν μιλούσε και έπινε τον καφέ του διαβάζοντας την εφημερίδα του ήταν ο Διανέλλος.Και τον ρωτούσα “μα πώς μπορείτε, κύριε Διανέλλο;”. “Αχ, παιδάκι μου, όταν θα φτάσεις στην ηλικία μου θα ξέρεις πια ότι η βασική σου δουλειά στο σινεμά είναι να περιμένεις”… Πώς τον καταλαβαίνω τώρα!».
Η ηθοποιός δεν θα ξεχάσει επίσης τη σκηνή της επίθεσης, για την οποία οι στρατιώτες περίμεναν με τις ώρες το «πάμε κλακέτα»: «Οταν ήρθε, επιτέλους, η ώρα, σηκώθηκαν οι μισοί, γιατί οι άλλοι μισοί είχαν πια αποκοιμηθεί κουρασμένοι από την αναμονή Σήμερα λίγοι δοκιμάζουν τέτοια πράγματα, τέτοιες μεγάλες παραγωγές. Και μπράβο σε αυτούς που το κάνουν, όπως ο Γιάννης Σμαραγδής».
ΠΗΓΗ: newsbomb.gr
