Την Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου 2025, το σχολείο μας γιόρτασε την Πανελλήνια Ημέρα Φιλάθλου, μια ημέρα αφιερωμένη στις αξίες του αθλητισμού, του σεβασμού και της φιλίας. Μαθητές και εκπαιδευτικοί ένωσαν τις δυνάμεις τους μέσα από ποικίλες δράσεις, προβάλλοντας το φίλαθλο πνεύμα, με στόχο την αλλαγή της οπαδικής κουλτούρας και το μήνυμα ότι «ο αθλητισμός μας ενώνει και δε μας σκοτώνει».
Πραγματοποιήθηκαν αθλητικές και ενημερωτικές δράσεις ευαισθητοποίησης με τη συμμετοχή των μαθητών και των μαθητριών. Οι δράσεις οργανώθηκαν και υλοποιήθηκαν με την αρωγή των εκπαιδευτικών του σχολείου μας, από την εκπαιδευτικό Φυσικής Αγωγής, κα. Ιουλία Καραθανάση.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με την πραγματοποίηση μιας ενημερωτικής ομιλίας για τις αξίες του αθλητισμού και το φίλαθλο πνεύμα ως τρόπο ζωής από την εκπαιδευτικό Φυσικής Αγωγής.
Οι δράσεις που πραγματοποιήθηκαν ήταν οι εξής: αγώνες μπάσκετ, βόλεϋ και μπάτμιντον, δημιουργία αφισών και σλόγκαν.
Η ημέρα φιλάθλου δεν είναι απλά μια ημέρα αφιερωμένη στους αγώνες, στις ομάδες ή στις νίκες. Είναι μια μέρα αφιερωμένη σε όλους εκείνους που ζουν τον αθλητισμό με πάθος, αλλά και με σεβασμό.
Ένας αληθινός φίλαθλος δεν είναι αυτός που απλώς φορά την φανέλα της αγαπημένης του ομάδας ή πανηγυρίζει ένα γκολ. Είναι αυτός που σέβεται τον αντίπαλο, που κατανοεί πως ο αθλητισμός είναι ένας χώρος ευγενούς άμιλλας, δικαιοσύνης και ομαδικότητας. Είναι αυτός που ξέρει να χειροκροτεί όχι μόνο τη δική του ομάδα, αλλά και μια όμορφη προσπάθεια, ακόμη κι αν αυτή προέρχεται από τον αντίπαλο.
Ο αθλητισμός δεν είναι πεδίο μάχης είναι γιορτή. Και ένας αληθινός φίλαθλος ξέρει να γιορτάζει τη στιγμή, να ζει τον αγώνα με αγωνία και ενθουσιασμό, χωρίς να αφήνει τον φανατισμό να τον κυριεύσει. Σε έναν κόσμο που διχάζεται, ο αθλητισμός έχει τη δύναμη να ενώνει. Είδαμε στο παρελθόν ιστορικές στιγμές, όπου άνθρωποι διαφορετικών εθνών, θρησκειών και αντιλήψεων ήρθαν κοντά μέσα από το σεβασμό και την αγάπη για το παιχνίδι.
Δυστυχώς όμως υπάρχουν στιγμές που ο αθλητισμός χάνει το πραγματικό του νόημα. Στιγμές όπου η χαρά του παιχνιδιού επισκιάζεται από τη βία, τον φανατισμό και το μίσος. Στιγμές που δεν έπρεπε ποτέ να έχουν υπάρξει.
Στην Ελλάδα έχουμε θρηνήσει θύματα οπαδικής βίας, ανθρώπους που πλήρωσαν με τη ζωή τους απλώς και μόνο επειδή υποστήριζαν μια διαφορετική ομάδα. Ο Άλκης Καμπανός, ο Κώστας Κατσούλης, ο Μιχάλης Κατσούρης και τόσοι άλλοι νέοι άνθρωποι δεν είναι πλέον κοντά μας. Όχι γιατί έκαναν κάτι κακό, αλλά γιατί κάποιοι αποφάσισαν ότι η διαφορετική ποδοσφαιρική προτίμηση είναι λόγος για επίθεση, για τραυματισμό, ακόμα και για φόνο.
Το να αγαπάς μια ομάδα είναι υπέροχο. Το να τη στηρίζεις με πάθος είναι όμορφο. Αλλά το να μισείς κάποιον εξαιτίας της ομάδας που υποστηρίζει είναι αδικαιολόγητο, απάνθρωπο και επικίνδυνο.
Σήμερα, ας δώσουμε ένα διαφορετικό μήνυμα. Ας γίνουμε εμείς οι φωνές που θα πουν «όχι άλλη βία στα γήπεδα».
Ο αθλητισμός είναι χαρά, είναι γιορτή, είναι ζωή. Ας το θυμόμαστε αυτό κάθε φορά που βρισκόμαστε σε ένα γήπεδο, κάθε φορά που πανηγυρίζουμε, κάθε φορά που βλέπουμε μια αντίπαλη ομάδα. Γιατί στο τέλος της ημέρας, παίζουμε όλοι στην ίδια ομάδα: την ομάδα του σεβασμού, της αλληλεγγύης και της ζωής.
Η Διεύθυνση και ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών του 5ου ΓΕΛ Τρικάλων
