Η διάρκεια της επιδότησης εξαρτάται από τον αριθμό των ημερών εργασίας που έχει πραγματοποιήσει ο ασφαλισμένος στο κρίσιμο κάθε φορά ορισθέν χρονικό διάστημα.
Η Τακτική Επιδότηση Ανεργίας είναι μια παροχή που χορηγείται σε μισθωτούς, ασφαλισμένους στον κλάδο ανεργίας του ΟΑΕΔ των οποίων η εργασιακή σχέση είτε έληξε (σύμβαση ορισμένου χρόνου) είτε καταγγέλθηκε από τον εργοδότη, με χρονική διάρκεια από πέντε έως 12 μήνες ανάλογα με τις ημέρες εργασίας που έχουν πραγματοποιήσει οι δικαιούχοι σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα πριν από τη λύση ή τη λήξη της εργασιακής τους σχέσης, που ορίζονται ως κρίσιμα.
Σύμφωνα με την απάντηση του υπουργείου Εργασίας η τακτική επιδότηση λόγω ανεργίας του ΟΑΕΔ χορηγείται βάσει της κείμενης νομοθεσίας σε όλους τους ασφαλισμένους, υπό τις εξής βασικές προϋποθέσεις: α) της λύσης ή λήξης της εργασιακής σχέσης, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 1 του αρθρ. 3 και της παρ. 2 του άρθρ. 7 του ν. 1545/85, καθώς και της παρ.1α του αρθρ. 5 του Κανονισμού Παροχών Ανεργίας και Στράτευσης
β.i) της πραγματοποίησης τουλάχιστον 125 ημερών εργασίας στην ασφάλιση του κλάδου ανεργίας του ΟΑΕΔ το τελευταίο 14μηνο που προηγείται της λύσης της εργασιακής σχέσης, αφαιρουμένων των 2 τελευταίων μηνών, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρ. 4 του ν. 1545/85,
β.ii) εφόσον πρόκειται για ανέργους που επιδοτούνται για πρώτη φορά, της πραγματοποίησης:
των ημερών εργασίας της περίπτωσης β.ί. και επιπλέον 80 ημερομισθίων κατ’ έτος στα αμέσως προηγούμενα από την έναρξη της επιδότησης 2 έτη σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρ. 5 του ν. 1545/85 ή
200 τουλάχιστον ημερών εργασίας από τις οποίες ανά 80 τουλάχιστον κατ’ έτος, στα τελευταία 2 έτη πριν από τη λύση της εργασιακής σχέσης, μη συνυπολογιζομένων των δύο τελευταίων μηνών, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρ. 5 του ν. 1545/85 και
γ) της μη υπέρβασης 400 ημερήσιων επιδομάτων κατά την τελευταία τετραετία που προηγείται της ενάρξεως της επιδότησης, σύμφωνα με την παρ. 8 του άρθρ. 6 του ν. 1545/1985, όπως αυτή προσετέθη με την παρ. 1 του άρθρ. 39 του ν. 3986/2011 (Α’ 152).
