Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η οικογενειακή κατάσταση μπορεί να συμπεριληφθεί στους δείκτες για τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου
Παρόλο που για χιλιάδες χρόνια ήταν ένας καθολικός θεσμός στις κοινωνίες, τα ποσοστά των γάμων μειώνονται τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι μια όλο και μεγαλύτερη μερίδα ανθρώπων, χάνει ένα «πιθανό πλεονέκτημα υγείας», λέει στο CNN ο ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς , Δρ. Άντριου Τσέρλιν. Και θέτει το αμφιλεγόμενο ερώτημα: «ο γάμος κάνει τους ανθρώπους πιο υγιείς ή οι πιο υγιείς άνθρωποι είναι αυτοί που παντρεύονται;»
Οι συγγραφείς της μελέτης αναγνωρίζουν πολλαπλές αιτίες για αυτά τα ευρήματα. Κάποιοι γυναικολογικοί καρκίνοι, όπως του ενδομήτριου και των ωοθηκών, συσχετίζονται με τους αναπαραγωγικούς μηχανισμούς, δηλαδή οι γυναίκες που έχουν γεννήσει, έχουν μικρότερο κίνδυνο να τους εμφανίσουν.
Για τους ηλικιωμένους, η έρευνα εντοπίζει ενίσχυση της θετικής επίδρασης του γάμου στην υγεία με την πάροδο του χρόνου, τονίζει ο Δρ. Πάουλο Πινέιρο, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και επιδημιολόγος στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι, στη Φλόριντα των ΗΠΑ.
Οι συγγραφείς της μελέτης υποστηρίζουν, επίσης, ότι τα άτομα που είναι παντρεμένα είναι λιγότερο πιθανό να υιοθετήσουν βλαπτικές για την υγεία συμπεριφορές, όπως το κάπνισμα και η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, επισημαίνοντας δεδομένα που δείχνουν ότι ο γάμος συνδέεται με χαμηλότερα ποσοστά καρκίνου του πνεύμονα και του τραχήλου της μήτρας. «Εάν είστε άγαμοι και πιο απομονωμένοι, είναι λιγότερο πιθανό να συμμετάσχετε σε προληπτικούς ελέγχους», δήλωσε ο Δρ. Πινέιρο.
Επίσης, τονίζονται παράγοντες όπως το γεγονός ότι τα παντρεμένα άτομα έχουν καλύτερη πρόσβαση στο σύστημα υγείας και στις κοινωνικές υπηρεσίες στις ΗΠΑ. Από την άλλη, η Δρ. Τζόαν ΝτελΦατόρε, υποστηρίζει ότι οι βελτιωμένες εκβάσεις υγείας σε παντρεμένα άτομα, συχνά αντικατοπτρίζουν συστήματα επιβράβευσης για τον θεσμό και όχι τον ίδιο τον γάμο. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ πολλά προγράμματα ιδιωτικής ασφάλισης υγείας επεκτείνουν την κάλυψη στους συζύγους, αλλά αποκλείουν άλλα άτομα. Η ίδια, μάλιστα, δηλώνει ότι τέτοιες πολιτικές συμβάλλουν σε μια εσφαλμένη ιδέα ότι ο ίδιος ο γάμος είναι αυτό που οδηγεί σε καλύτερα αποτελέσματα υγείας: «Οι άνθρωποι ξεκινούν από την υπόθεση “γάμος: καλό, όχι γάμος: κακό” και ερμηνεύουν τα πράγματα με τρόπους που δεν ανταποκρίνονται στα πραγματικά δεδομένα. Αυτή η προκατάληψη, η οποία είναι ενσωματωμένη στην επιστημονική έρευνα και την ιατρική εκπαίδευση, συχνά οδηγεί σε συμπεράσματα που είναι υπερβολικά απλοποιημένα» αναφέρει στο CNN.
Πάντως, οι συγγραφείς της μελέτης υποστηρίζουν ότι ο γάμος αναδεικνύεται σε έναν χρήσιμο κοινωνικό δείκτη για την πρόληψη του καρκίνου. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα, η οικογενειακή κατάσταση μπορεί να είναι ένας συνεπής δείκτης της συχνότητας εμφάνισης καρκίνου στις ΗΠΑ, αλλά και των ανισοτήτων, αναδεικνύοντας τους άγαμους ενήλικες ως μία πιθανή ευάλωτη ομάδα για την πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου. Τέλος, προτείνεται η οικογενειακή κατάσταση να ενσωματωθεί στους δείκτες επιτήρησης για τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου, ώστε να αναγνωρίζονται πληθυσμοί που χρειάζονται καλύτερη ενημέρωση και πιο στοχευμένες στρατηγικές πρόληψης.
(Πηγή: CNN, Cancer Research Communications)
