Ο 21 ετών δολοφόνος σκότωσε τη μητέρα του στο σπίτι τους στη Λάρισα, με περισσότερες από 25 μαχαιριές στα πλευρά και την κοιλιά. Ο μητροκτόνος, αφού σκότωσε την 52χρονη μητέρα του με ένα μαχαίρι 10 εκατοστών, για να καλύψει την αποτρόπαια πράξη του μετά το έγκλημα, καθάρισε το σπίτι. Μετά από ώρες, κάλεσε τον 22χρονο ξάδελφό του.
Ο νεαρός δράστης, που κατηγορείται για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, παράνομη οπλοφορία – οπλοχρησία, χρήση και κατοχή ναρκωτικών, πήρε προθεσμία για να απολογηθεί την Παρασκευή, ενώ ο ξάδελφός του που κατηγορείται για υπόθαλψη, θα απολογηθεί επίσης την Παρασκευή.
Συγγενής του 21χρονου, αρχιμανδρίτης, μίλησε στο live news και αποκαλύπτει;
-Τον είχα φιλοξενήσει ως συγγενή κάποια στιγμή, αλλά δεν είχε δώσει τέτοια δείγματα. Είμαστε συγκλονισμένοι με αυτό που έγινε. Αλλά στην Ζάκυνθο δεν δούλεψε. Δούλευε στην Σκιάθο, έφυγε.
– Το Πάσχα τον είχατε φιλοξενήσει;
-Πριν το Πάσχα είχε έρθει. Ναι, πριν το Πάσχα είχε έρθει λίγες μέρες, αλλά δεν τον γνωρίζω, δεν ήμασταν και δεμένοι. Δεν το μεγάλωσα το παιδί.
-Ωστόσο έμενε στο μοναστήρι…
-Ναι, εγώ όταν φιλοξένησα εδώ. Βέβαια.
-Στο μοναστήρι σας;
-Ναι, βέβαια. Περίπου μία εβδομάδα. Δεν είχα αντιληφθεί κάτι, ότι έχει κάποιο θέμα. Δεν είχα αντιληφθεί κάτι. Αν είχαμε αντιληφθεί κάτι δεν θα φτάναμε εδώ πέρα… Τίποτα απολύτως, τίποτα απολύτως. Δηλαδή, δεν πήγαινε ο νους σου ότι θα γίνει κάτι. Τίποτα απολύτως.
– Ήταν ήσυχος δηλαδή; Αν μπορείτε σαν χαρακτήρα να μου το περιγράψετε…
-Φυσιολογικότατος, ευγενικός.
– Δεν δημιούργησε δηλαδή κάποιο πρόβλημα στο μοναστήρι;
-Απολύτως κανένα πρόβλημα. Κανένα. Πουθενά.
– Όταν ήρθε σε σας δούλευε; Ή είχε έρθει για διακοπές;
-Είχε έρθει γιατί θα έφευγε να πάει να δουλέψει στη Σκιάθο.
– Και γιατί είχε έρθει στη Ζάκυνθο τότε, αφού θα πήγαινε να δουλέψει Σκιάθο;
-Είχε έρθει για λίγο σε μένα. Με παρακάλεσε η μητέρα του γιατί με έπαιρνε κατά καιρούς τηλέφωνο και μου λέει: «Επειδή τα βγάζω λίγο δύσκολα, και αυτά… αν θα μπορούσα να τον φιλοξενήσω για λίγες μέρες γιατί κάτι με τη δουλειά, κάτι με τα οικονομικά τους, και αυτά… Λέω: «Δεν έχω θέμα, κανένα Λουίζα μου». Η μητέρα του με είχε παρακαλέσει, από κει και πέρα, δεν μου είχε όμως αναφέρει ποτέ κι αυτή προβλήματα. Αυτό είναι το θέμα.
– Σας είχε αναφέρει κάποιο προβληματισμό της; Κάποια ανησυχία;
-Ποτέ, ποτέ, ποτέ…
– Μήπως τον έστειλε σε εσάς για να το νουθετήσετε;
-Όχι, όχι, όχι, ποτέ, το μόνο θέμα της ήταν ότι επειδή τα βγάζει λίγο δύσκολα και είχαν μετακομίσει και είχαν κάποια θέματα οικονομικά, μήπως λίγο να τον κρατήσω και μετά να φύγει να βρει δουλειά και αυτό. Δεν είχαμε κάτι άλλο και δε μου είπε ποτέ για κάποιο πρόβλημα, ποτέ. Ποτέ δε μου έχει αναφέρει κάτι ότι έχουνε θέματα ή οτιδήποτε, τίποτα απολύτως.
Σε άλλο σημείο ο αρχιμανδρίτης αναφέρει πως ο 21χρονος δεν βγήκε καθόλου από το μοναστήρι και δεν δημιούργησε ποτέ κάποιο πρόβλημα.
-Μήπως ξενυχτούσε; Μήπως έπινε;
-Όχι, που να ξενυχτήσεις στο μοναστήρι; Αν είναι δυνατόν.
-Εννοώ μήπως έβγαινε έξω, έφευγε.
-Όχι, όχι, όχι, καθόλου. Κανονικότατα όπως είμαι εγώ.
-Και πώς περνούσε τη μέρα του; Γιατί ένας νέος άνθρωπος 20 χρονών στο μοναστήρι τι θα μπορούσε να κάνει;
-Μα δεν ήρθε να καθίσει για 10 χρόνια, ήρθε για μία εβδομάδα. Δεν ήταν κάτι για να βγει να ξενυχτήσει, ούτε οδηγούσε, ούτε είχε μεταφορικό μέσο είχε, τίποτα.
– Και πως; Δε σας μίλησε καθόλου; Μήπως σας ζήτησε κάποια συμβουλή; μήπως κάτι τον απασχολούσε;
-Όχι. Τίποτα απολύτως. Τίποτα απολύτως.
– Μήπως είχε άγχος με τη δουλειά που επρόκειτο να πιάσει;
-Όχι καθόλου, ίσα-ίσα ήταν χαρούμενος ότι θα πάει στη Σκιάθο να δουλέψει. Τίποτα.
– Δε σας έδωσε δηλαδή κάποιο δείγμα; Μήπως σας είπε κάποια κακιά κουβέντα για τη μητέρα του;
-Καμία απολύτως… καμία απολύτως. Δεν έδειξε κάτι.
– Δηλαδή πως ήταν σαν χαρακτήρας; Τι έκανε στο μοναστήρι;
-Ήπιος, ήπιος. Ότι έκανα εγώ κι αυτός. Ήπιος.
– Δηλαδή; Πήγαινε και στην λειτουργία;
-Βέβαια, βέβαια, ήπιος. Κανονικά. Με βοηθούσες στις δουλειές, αλλά δεν υπήρχε κάτι να αντιληφθούμε. Και όταν έφυγε κιόλας πάλι μίλησα με την μητέρα του με ευχαρίστησε, αυτό.
– Φαντάζομαι όμως κι εσείς θα είστε ξαφνιασμένος με όλο αυτό..
-Είναι δυνατόν να μην είμαι ξαφνιασμένος; Δεν υπάρχουνε λόγια γι’ αυτό το πράγμα. Είναι δυνατόν να μην είμαι ξαφνιασμένος γι’ αυτό είμαι και εγώ στα χαμένα γιατί δεν μπορώ να καταλάβω πως; Τι; τι ήταν αυτό;
– Με την μητέρα του εσείς μιλούσατε στο τηλέφωνο μου είπατε…
-Κάποιες φορές με έπαιρνε τηλέφωνο, αν χρειαζόταν κάτι, κάποια συμπαράσταση.
– Σας είχε πει ποτέ να έχει πρόβλημα με τον γιο της;
-Όχι, Καθόλου. Δε μου είχε αναφέρει τίποτα. Τέτοιο πράγμα, όχι καθόλου ποτέ, καμιά συμπεριφορά. Δε μου είχε πει τίποτα, τώρα αν μου έκρυβε κάτι δεν μπορώ να γνωρίζω.
– Το παιδί τι σχέδια είχε;
-Μου έλεγε ότι θέλει να γίνει μουσικός. Αυτό.
