Το σπάνιο αυτό φαινόμενο που παρατηρήθηκε στο διάστημα ονομάζεται «Δακτύλιος του Αϊνστάιν»
Ο «Δακτύλιος του Αϊνστάιν»
«Ένας «δακτύλιος Αϊνστάιν» τόσο τέλειος όσο αυτός είναι εξαιρετικά σπάνιος. Έχουμε τη δυνατότητα να δούμε έναν δεύτερο γαλαξία μέσα από τον παραμορφωμένο χώρο και χρόνο ενός πολύ κοντινού άλλου».
Η γενική θεωρία της σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν προβλέπει ότι το φως κάμπτεται γύρω από ογκώδη αντικείμενα στο διάστημα, πράγμα που σημαίνει ότι οι γαλαξίες μπορούν να λειτουργήσουν ως τεράστιοι φακοί.
Οι «δακτύλιοι του Αϊνστάιν» είναι ένα ισχυρό εργαλείο για τους αστρονόμους, επειδή αποκαλύπτουν αντικείμενα που διαφορετικά θα ήταν κρυμμένα από το οπτικό πεδίο και υποδεικνύουν τη μάζα του ενδιάμεσου γαλαξία – συμπεριλαμβανομένης οποιασδήποτε κρυμμένης μάζας με τη μορφή σκοτεινής ύλης.
Τελικά, το τηλεσκόπιο, το οποίο μπορεί να ανιχνεύσει γαλαξίες σε απόσταση 10 δισεκατομμυρίων ετών φωτός, στοχεύει στη δημιουργία του μεγαλύτερου κοσμικού τρισδιάστατου χάρτη που έχει γίνει ποτέ. Αυτό θα επιτρέψει στους αστρονόμους να συμπεράνουν τη μεγάλης κλίμακας κατανομή της σκοτεινής ύλης και να αποκαλύψουν την επιρροή της σκοτεινής ενέργειας, μιας μυστηριώδους δύναμης που επιταχύνει τη διαστολή του σύμπαντος.
Ο γαλαξίας NGC 6505 απέχει περίπου 590 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη -μια απόσταση αναπνοής για κοσμικούς όρους- και ο ανώνυμος γαλαξίας που βρίσκεται από πίσω απέχει 4,42 δισεκατομμύρια έτη φωτός.
«Θεωρώ πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι αυτός ο δακτύλιος παρατηρήθηκε μέσα σε έναν πολύ γνωστό γαλαξία, ο οποίος ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1884», δήλωσε η Dr. Valeria Pettorino, επιστήμονας του προγράμματος Euclid της ESA.
«Ο γαλαξίας είναι γνωστός στους αστρονόμους εδώ και πολύ καιρό. Και όμως αυτός ο δακτύλιος δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ πριν. Αυτό αποδεικνύει πόσο ισχυρό είναι το Euclid, που βρίσκει νέα πράγματα ακόμη και σε μέρη που νομίζαμε ότι τα ξέραμε όλα».
